Horyzonty Misyjne - Św. Wincenty Pallotti i jego dzieło

Wincenty Pallotti urodził się 21 kwietnia 1795 r. w Rzymie, w rodzinie mieszczańskiej. Naukę rozpoczął w 6. roku życia. Po ukończeniu szkoły powszechnej chciał wstąpić do zakonu kapucynów, ale zrezygnował ze względu na zły stan zdrowia. Nie zrezygnował jednak z kapłaństwa.

W latach 1807-1813 studiował w Kolegium Rzymskim. Niższe święcenia kapłańskie przyjął w 1811 r. Od jesieni 1814 r. studiował filozofię i teologię na uniwersytecie papieskim La Sapinza. Uczęszczał również na wykłady nauk przyrodniczych, wyższej matematyki, historii i prawa.

Święcenia kapłańskie otrzymał 16 maja 1818 r. Trzy lata później otrzymał prawo spowiadania wszystkich. Jego duszpasterstwo było pełne poświęcenia. Starał się zawsze pomagać biednym i potrzebującym. Rozdawał wszystko, co miał. Całkowicie poświęcał się dla innych. Jako kapłan był też dla wielu ludzi prawdziwym i skutecznym opiekunem ubogich. Wraz z wiedzą religijną...

... starał się przekazywać ogólne wykształcenie, aby pomagać ludziom ubogim.

Już w czasie studiów pracował wśród młodzieży. W 1819 r. przyjął na 10 lat stanowisko korepetytora na uniwersytecie La Sapienza, by kontynuować pomoc dla młodzieży. W roku 1825 został kierownikiem duchowym Rzymskiego Seminarium Duchownego.

Pallotti prowadził nauczanie katechetyczne, gdzie tylko mógł. Opiekował się Kongregacjami Maryjnymi, prowadził Stowarzyszenie Młodzieży Męskiej, był kapelanem więźniów i chorych. Nazywano go „Apostołem Rzymu”. W roku 1833 był opiekunem duchownym studentów Kolegium Rozkrzewiania Wiary w centrum studiów dla misjonarzy i studentów z terenów misyjnych.

W latach 1834-1846 był rektorem kościoła Santo Spirito (Ducha Świętego). Założył tu Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego, zatwierdzone 11 lipca 1835 r. przez papieża Grzegorza XVI. Tworzyli je, zgromadzeni wokół Pallottiego, duchowni i świeccy. Przyjęte zostały dwa kierunki działania apostolskiego: ożywiania wiary w krajach katolickich – nowa ewangelizacja oraz głoszenie Ewangelii w krajach misyjnych.
W 1836 r. rozpoczął starania o założenie Kolegium Misyjnego oraz sierocińca dla dzieci i młodzieży żeńskiej. Powstało wtedy Zgromadzenie Sióstr Apostolstwa Katolickiego.

Pomimo przepracowania i choroby przejął w 1842 r. obowiązki duszpasterza wojskowego w Rzymie, a w 1844 r. kapelanię szpitala Cento Preti. Pallotti i tu podjął także działalność socjalną, by polepszyć życie żołnierzy.

W tym czasie władze kościelne przekazały Wincentemu Pallottiemu mały kościół San Salvatore in Onda w Rzymie wraz z przylegającym klasztorem franciszkanów. Pallotti przeprowadził się tu w 1846 r. Kościół ten do dzisiaj jest główną siedzibą pallotynów.

Wincenty Pallotti zmarł 22 stycznia 1850 r. w opinii świętości. Całe jego życie było wierną służbą Bogu i bliźnim. Wychodził ludziom naprzeciw. U wszystkich wzbudzał zaufanie i wiarę zbawienia w Chrystusie. Na spotkaniach z wiernymi przemawiał w sposób prosty i zrozumiały. Potrafił poruszać serca i uczucia Rzymian. Mocą swego ducha ożywiał utarte formy ćwiczeń duchowych, rekolekcji i dni skupienia. Był spowiednikiem papieży, biskupów i wielu ludzi świeckich, ojcem duchownym w seminarium, kapelanem więźniów i chorych, opiekunem ubogich i zaniedbanej młodzieży. Szczególnie zasłużył się w dziedzinie ożywiania wiary i miłości świeckich w Kościele. Był prekursorem Akcji Katolickiej. W uznaniu dla dzieła i swiętości życia Pallottiego papież Pius XII zaliczył go w 1950 r. do grona błogosławionych, a 20 stycznia 1963 r., podczas Drugiego Soboru Watykańskiego, papież Jan XXIII zaliczył go do grona świętych.

Dzieło św. Wincentego Pallottiego

Wincenty Pallotti chciał objąć cały świat działaniem apostolskim. Zaproponował ideę Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego, która miała jednoczyć w atmosferze miłości oraz wspólnej pracy duchownych i świeckich. Uważał, że ludzie powinni czuć się odpowiedzialni za materialne i duchowe, doczesne i wieczne dobro swoich bliźnich. Zebranymi ofiarami wspierał najbardziej potrzebujących, zakładał sierocińce, organizował szkoły wieczorowe dla tych, którzy nie mieli innego dostępu do nauki. W przedsięwzięciach tych brali udział ludzie świeccy, prowadząc sierocińce i szkoły oraz pomagając przy prowadzeniu szpitali. W ten sposób uświadamiali sobie, że ich apostolstwo polega na tym, by dostrzec ludzkie potrzeby i wyjść im naprzeciw. Przejawiało się to w konkretnych działaniach i przykładzie życia, akcjach charytatywnych, rozpowszechnianiu pism i książek religijnych, pomocy misjom, a także podnoszeniu poziomu własnego życia duchowego.

Wśród członków Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego Pallotti wyodrębnił 3 grupy: działającą w celach apostolskich przez modlitwę, działającą przez modlitwę i pomoc finansową oraz oddającą się bezpośredniej pracy apostolskiej. Z tej trzeciej grupy Pallotti utworzył Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego, instytucję księży i braci, złączonych jedynie duchem apostolskim i wspólnymi przyrzeczeniami. Ich Patronką została wybrana Najświętsza Maryja Panna, Królowa Apostołów.

O Pallottim papież Paweł VI powiedział: „Pallotti był zwiastunem przeszłości... zapukał do sumień świeckich w Kościele i sprawił, że wytrysnęły zeń nowe energoe, przez to wzbogacił społeczeństwo dużą liczbą powołań do aktywnego i mężnego wyznania wiary... Wincenty Pallotti udziela nam lekcji poglądowej, w najwyższym stopniu aktualnej, o wielkiej godności powołania, które równoznaczne jest, jak się to dziś zwykło mówić, z wiekiem dojrzałości laikatu”.

Jan Paweł II mówił o Pallottim: Święty Wincenty pracował niestrudzenie nad odnową wiary, nad rozpaleniem miłości wśród wszystkich katolików, by stali się apostołami Chrystusa, gorliwymi świadkami wiary i prawdziwego oddania się braciom, szczególnie ubogim i potrzebującym pomocy..., mnożył inicjatywy zmierzające do pobudzania chrześcijan, aby w osamotnionym i słabym bracie dostrzegali cierpiące oblicze Chrystusa...”

Apostolskie przesłanie Pallottiego kontynuują Księża Pallotyni w działalności duszpasterskiej, pomocy bezdomnym i ubogim, pracy misyjnej.

Oprac. JMJ

Wstecz

Tego autora
Rozmowa z ks. Zbigniewem Dobkiem SAC Rozmowa z misjonarskim rodzeństwem Modlimy sie za misje słowami Jana Pawła II Rozmowa z ks. Krzysztofem Morką SAC Rozmowa z ks. Arturem Karbowym SAC

Z tego kraju
Brak innych artykułów

Chętnie czytane
Modlitwa powszechna w intencji misji Rozmowa z ks. Krzysztofem Morką SAC Tabgha - rozmnożenie chleba Misyjne rozważania różańcowe Animacja misyjna we wsp. pallotyńskich

SMS misje