Czy nowa epoka Kościoła należy do świeckich katolików? Czy odnowa Kościoła dokona się przez świeckich? Te pytania nasuwają się z całą ostrością, gdy spotykamy osoby świeckie, żarliwie uczestniczące w ruchach katolickich.

Świeccy katolicy biorą na siebie odpowiedzialność za Kościół i aktywnie przyczyniają się do Jego odnowy. Spełnia się na naszych oczach proroctwo francuskiej mistyczki Marty Robin, mówiące o tym, że odnowa Kościoła dokona się przez świeckich katolików.

Za nową epoką Kościoła, która będzie należeć do świeckich przemawiają także sytuacje, kiedy wielu współczesnych duchownych nie radzi sobie z wysokimi standardami życia kapłańskiego. Kiedy wielu kapłanów zawodzi, Bóg zwraca się do świeckich.

Św. Wincenty Pallotti, który należał do ludzi „odnowy Kościoła” XIX wieku, nosił w swoim sercu własną wizję reformacji Kościoła. Jego wizja znalazła realny kształt w dziele Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego - wspólnocie kapłanów, osób konsekrowanych...

...i osób świeckich. Pallotti pragnął, aby Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego stało się narzędziem odnowy Kościoła. Św. Wincenty Palliotti był przekonany, że odnowa Kościoła dokonuje się nie tylko przez duchownych czy tylko przez świeckich, ale przez wszystkich członków Kościoła. Odnowa Kościoła jest odnową biskupów, kapłanów, osób konsekrowanych, osób świeckich.

Poślij, Panie, robotników na żniwa swoje – to słowa modlitwy, które Pallotti traktował jako modlitwę nieustanną. Ta nieustanna modlitwa obecna jest w środowisku pallotyńskim. Jest to modlitwa, która przypomina wszystkim chrześcijanom, że są żniwiarzami. W Ewangelii św. Jana czytamy: Podnieście oczy i popatrzcie na pola, jak bieleją na żniwo. Żniwiarz otrzymuje już zapłatę i zbiera plon na życie wieczne, tak, iż siewca cieszy się razem ze żniwiarzem. Ja was wysłałem żąć to, nad czym wyście się nie natrudzili. Inni się natrudzili, a w ich trud wyście weszli (J4, 35-36,38). Głoszenie Dobrej Nowiny, ewangelizacja oznacza wiarę w to, że Bóg zasiał w ludzkie serca swoje ziarno. Żniwiarze mają zebrać to, co zasiał siewca, hojny Bóg. Ziarno, które Bóg posiał w ludzkich sercach to tęsknota stworzenia za Stworzycielem i Odkupicielem. Sam Bóg złożył w sercach ludzkich tęsknotę za wieczną wspólnotą z Nim. Każdy człowiek marzy świadomie czy odczuwa podświadomie tęsknotę za Absolutem, Miłością, Bezpieczeństwem, Pokojem, Wolnością, Sensem. Te wszystkie ludzkie pragnienia spełniają się w Bogu. Człowiek szuka świadomie lub nieświadomie Boga. Czasem gubi się w swoich pragnieniach. Ziemskim pragnieniom przypisuje wymiar absolutny. Gdy zaś rozczaruje się, oczyści swe serce, wówczas na nowo odzyskuje tęsknotę religijną. Ludzkie serce tęskni za Sercem Boga.

Do tej posługi, roli żniwiarzy zostali powołani wszyscy ochrzczeni, mężczyźni i kobiety. Ewangelista Łukasz relacjonuje dwa wydarzenia wysłania robotników na żniwo. Pierwsze posłanie dotyczy apostołów: Wtedy zawołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami i władzę leczenia chorób. I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych (Łk 9, 1-2). A dalej czytamy: Następnie wyznaczył Pan jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo” (Łk 10, 1-2). Nie ulega żadnej wątpliwości, że te ewangeliczne teksty stały się natchnieniem dla św. Wincentego Pallottiego. Tę ewangeliczną prawdę, że wszyscy są żniwiarzami chciał Pallotti wcielić w dzieło Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego. Zapraszał biskupów, kapłanów, osoby konsekrowane i osoby świeckie do wspólnoty, która stawała się narzędziem odnowy Kościoła i ewangelizacji. Do grona współtwórców Zjednoczenia należeli biskupi, kapłani, osoby konsekrowane i osoby świeckie. Byli to gorliwi członkowie Kościoła, którzy pragnęli odnowy Kościoła.

Wincenty Pallotti w dziele odnowy Kościoła nie rezygnował z kapłanów. Wiele własnego wysiłku podarował młodym mężczyznom, przygotowującym się do przyjęcia święceń kapłańskich. Już wyświęconych kapłanów zapraszał na czwartkowe spotkania, dni skupienia, rekolekcje. Dla nich napisał medytacje, które zebrał w tomie zatytułowanym Miesiąc maj dla Duchowieństwa. Ten metaforyczny tytuł jego publikacji wyrażał życzenie autora, aby kapłani na modlitwie odradzali się, odnajdując własną tożsamość i sens kapłańskiego życia. Pallotti pragnął, aby wiosna dotknęła duchownych, by się oni odnowili w słowie Bożej Miłości. Posługując kapłanom jako spowiednik, kierownik duchowy, terapeuta, dobrze znał kapłańskie kryzysy tożsamości, depresje, uwikłania w różne związki międzyludzkie czy uzależnienia. Pallotti przyjmował kapłanów z całą ich biedą, zwątpieniem i rezygnacją. Nie tłumił ich odczuć. Nie oskarżał i nie potępiał. Nie posyłał do piekieł. Umiejętnie budził w kapłanach nadzieję. W usta Matki Bożej wkładał medytacyjny tekst, skierowany do kapłanów: Wątpisz w swoje powołanie? Boisz się, bo nigdy się o nie nie troszczyłeś? Daj mi twe zbuntowane serce, oderwij się od wszelkich ziemskich pułapek… uciekaj się do mnie, Matki Miłosierdzia, zajmę się tobą i będziesz pocieszony. Pallotti budził w kapłanach ducha dojrzałej gorliwości, apostolskiej żarliwości. Pisał: Rozpalony miłością będziesz wypuszczał strzały płonące miłością, by prowadzić serca do pełni miłości, w nieskończonej miłości. Owocność kapłańskiego życia mierzył Pallotti miłością. Prawdziwym owocem nie są wielkie osiągnięcia w zewnętrznym świecie, lecz miłość, która z nas zaczyna promieniować.

Podnieście oczy i patrzcie na pola, jak bieleją na żniwo - w tych słowach Jezus zaprasza nas, duchownych i świeckich, do rozbudzenia w sobie wyobraźni właściwej dla żniwiarzy. Spójrzmy oczyma żniwiarza na świat, ten daleki i bliski. Usłyszmy w sobie tęsknotę za absolutna miłością naszych bliskich i dalekich. Tę religijną tęsknotę możemy podtrzymywać, wesprzeć, dzieląc się we wspólnocie żywą wiarą, nadzieją i miłością. Wszyscy jesteśmy zaproszeni do wejścia w rolę ewangelicznych żniwiarzy. Dzieło Pallottiego jest dla nas szczególną propozycją w Kościele. W Zjednoczeniu Apostolstwa Katolickiego możemy wspólnie pracować na niwie Pańskiej, przekraczając obcość, podziały, rywalizację między duchownymi i świeckimi. Pallotti zaprasza nas – duchownych i świeckich – abyśmy wspólnie wołali do Pana żniwa: Poślij, Panie, robotników na żniwo Twoje i zlituj się nad ludem Twym.

Ks. Bogusław Szpakowski SAC
Zdjęcie: ks. Artur Karbowy SAC