Drodzy Czytelnicy! Drukuj Poleć znajomemu

Człowiek nie może żyć bez nadziei: bez niej jego życie traci wszelki sens i staje się nie do zniesienia. Przez prawie siedemdziesiąt lat była ona w sposób szczególny wystawiona na ciężką próbę u naszych braci zza wschodniej granicy.

Totalitarny system zapoczątkowany w 1917 roku dokładał wszelkich wysiłków, aby została ona osłabiona i zniszczona w sercach ludzi jemu poddanych. Jej obrońców i zwiastunów starannie eliminowano zamykając w obozach pracy i więzieniach, jak to miało miejsce w przypadku pallotyna, księdza Stanisława Szulmińskiego, zesłanego na Syberię, gdzie poniósł śmierć za odwagę bycia świadkiem Ewangelii nadziei. Jednakże nadzieja jest mocniejsza od śmierci. Świadectwo życia księdza Szulmińskiego inspirowało i podtrzymywało pragnienie jego młodszych współbraci do wyjazdu na Wschód, do niesienia słów, jakie św. Piotr skierował do pierwszych chrześcijan: Nie obawiajcie się (...) i nie dajcie się zaniepokoić! Pana zaś Chrystusa ...

...miejcie w sercach za Świętego i bądźcie zawsze gotowi do obrony wobec każdego, kto domaga się od was uzasadnienia tej nadziei, która w was jest (1 P 3, 14-15). I gdy kilkanaście lat temu żelazna kurtyna uchyliła swego rąbka, do świata ogłuszonego nadmiarem słów i prawie niezdolnego już do zaufania komuś, w kogo mógłby uwierzyć, natychmiast wyruszyli zwiastuni Dobrej Nowiny.

Obchodząc dziesięciolecie pobytu i pracy Księży Pallotynów na Białorusi pragniemy w tym numerze Horyzontów przybliżyć Wam nie tylko ich postacie i ludzi pośród których pracują, ale również podzielić się radością, że ich praca przynosi obfity plon.

Owoc dziesięcioletniej pracy widoczny jest nie tylko w zbudowanych nowych kościołach w Berezie Kartuskiej i Woronowie czy odnowionych Hermaniszkach i Poleckiszkach. O wiele wyraźniej widać go we wzrastającej wciąż liczbie miejscowych powołań, a przede wszystkim w sercach ludzi – na nowo zamieszkała w nich nadzieja, a wraz z nią zagościł uśmiech na twarzy.

Widać stąd, że nadzieja chrześcijańska, którą zwiastują i o której świadczą Księża Pallotni na Białorusi, jest nie tylko możliwa i rzeczywista: jest także darem i odpowiedzialnością dla każdego z nas osobiście. Dlatego, radując się z tego co już zostało dokonane, postarajmy się każdy wedle własnego daru i zadania, oddać nasze serce i życie tej wielkiej i radosnej pracy, jaką jest współdziałanie z Chrystusem dla zbawienia, wolności i szczęścia wszystkich ludzi, zwłaszcza zaś naszych braci i sióstr w Europie Wschodniej!

Powtórzmy słowa wyznania nadziei, wypowiedziane podczas Synodu Biskupów poświęconemu Europie: Ty, o Panie zmartwychwstały i żywy, jesteś wiecznie nową nadzieją Kościoła i ludzkości; Ty jesteś jedyną i prawdziwą nadzieją człowieka i historii; Ty jesteś «pośród nas nadzieją chwały» (por. Kol 1, 27) w tym życiu i po śmierci. W Tobie i z Tobą możemy dotrzeć do prawdy, nasze życie ma sens, wspólnota jest możliwa, a różnorodność może stać się bogactwem. W Tobie i z Tobą moc Królestwa działa w historii i pomaga w budowie ludzkiej społeczności, a miłość nadaje wysiłkom ludzkości nieprzemijającą wartość. Z Tobą i w Tobie ból może stać się drogą zbawienia, życie zwycięży śmierć, a stworzenie dostąpi udziału w chwale synów Bożych.

Ks. Adam Golec SAC