TAJEMNICE RADOSNE
I. Zwiastowanie NMP – Bóg, który kocha człowieka i pragnie go zbawić, postanowił posłać na świat swoje-go Syna, aby dokonał tego dzieła. Najpierw jednak posyła swojego Anioła Gabriela do Maryi, aby Jej oznajmić ten plan, aby zapytać, czy zechce być matką Jego Syna. Poprzez swoje fiat Maryja przyjmuje misję powierzoną Jej przez Boga.

Każdy z nas otrzymał od Boga swoje powołanie. Prośmy Go o wszystkie potrzebne nam łaski, abyśmy je odczytali i jak najlepiej wypełnili.

II. Nawiedzenie św. Elżbiety – Współdziałanie z Bogiem daje człowiekowi poczucie sensu i napełnia go pokojem. Maryja doświadcza tego szczególnie, od momentu zwiastowania, i angażuje się w tę misję całym sercem. Miłość, która przepełnia Jej serce, prowadzi...

...ją do Elżbiety, aby dzielić się z nią tą radością.

Każdy z nas wyrusza na drogę miłości Bożej od dnia chrztu, a jeszcze bardziej od chwili bierzmowania. Módlmy się, aby wzrastała w nas taka miłość, która uczyni nas zdolnymi do niesienia konkretnej pomocy Kościołom na terenach misyjnych.

III. Narodzenie Pana Jezusa – Prawdziwa miłość jest zawsze płodna i owocuje nowym życiem. Tę prawdę odkrywamy w tajemnicy narodzenia Pana Jezusa. W niej dostrzegamy, jak z miłości Boga Ojca do ludzi oraz z miłości Maryi do Syna Bożego, rodzi się Bóg – Człowiek. Miłość Ojca do Syna jest tak czysta i tak piękna, że obdarowuje Go pełnią bóstwa; miłość Matki jest tak głęboka, że przelewa w serce Jezusa pełnię człowieczeństwa.

Módlmy się, aby miłość do Jezusa rozlewała się coraz bardziej w sercach sióstr i braci w krajach misyjnych i prowadziła ich do zbawienia.

IV. Ofiarowanie Pana Jezusa – Istotą każdej miłości jest ofiara. Tego, kogo kochamy obdarowujemy czymś co jest mu miłe, poświęcamy mu swój czas, oddajemy mu nasze życie. Pan Bóg pokazuje nam to wtedy, gdy daje nam swojego Syna. Maryja czyni podobnie i, jak każe tradycja, oddaje Bogu swojego pierworodnego Syna.

Prośmy Boga, aby nauczył nas kochać miłością ofiarną, abyśmy umieli ofiarować Mu nasze życie, aby rodziły się wśród nas powołania misyjne.

V. Znalezienie Pana Jezusa – Można zgubić różne rzeczy jak chociażby portfel czy torebkę. Czasami jednak ludzie gubią coś o wiele cenniejszego, bo sens życia. Każdy, kto potem odnajduje Jezusa, odkrywa, jak wielki skarb odnalazł.

Módlmy się za wszystkich zagubionych w życiu, aby odnajdywali Jezusa. Niech On staje się dla każdego drogą, prawdą i życiem. 

TAJEMNICE BOLESNE 
I. Modlitwa Jezusa w Ogrójcu – Jezus modli się do Ojca w jedności z uczniami. Jednak uczniowie w wyniku ludzkiej słabości ulegają znużeniu. Tylko modlitwa stanowi siłę i moc do podtrzymania jedności. Tylko głęboki kontakt z Bogiem stanowi jej prawdziwą ostoję.

II. Biczowanie Jezusa – Jezus stoi spokojnie wobec oprawców, którzy zadają Mu ciosy, zgodnie z niesprawiedliwym wyrokiem. Tak zawsze jest w historii, że wszelkie wojny, rozdarcia, brak jedności są wynikiem nienawiści nagromadzonej wewnątrz człowieka.

III. Cierniem ukoronowanie Jezusa – Jezus, jako Król Wszechświata, mógł jednym gestem, jednym słowem zniweczyć zamiary oprawców. Jednakże z miłości do ludzi, chcąc ich zbawić, poddaje się prześladowaniu. Chce pokazać, że Jego królestwo zbudowane jest na miłości, jedności i przebaczeniu, a nie na złości i nienawiści.

IV. Droga krzyżowa Jezusa – Jezus, dźwigając ciężką belkę krzyża, upada pod jej ciężarem. Niesie on bowiem na swoich barkach grzechy całego świata, ludzi wszelkich pokoleń. Ciężkie są szczególnie te, które powodowały zerwanie jedności. Ludzki egoizm i brak zrozumienia dla innych nigdy nie były więzią twórczą w rozwoju chrześcijaństwa.

V. Śmierć Jezusa na krzyżu – Oto nadszedł kres wędrówki Pana na ziemi. Jego śmierć to przypieczę-towanie tego wszystkiego, czego nauczał podczas swej ziemskiej działalności. Śmierć Jezusa to znak jedności między tym, co mówił, a tym, co robił. Skoro miłość to podstawa życia w jedności z Bogiem, życie Jezusa kończy się nie inaczej jak tylko na krzyżu, który jest szczytem miłości i znakiem zbawienia dla każdego z nas.

TAJEMNICE CHWALEBNE
I. Zmartwychwstanie Pana Jezusa – Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żyjących. Dla niego bowiem żyjemy. Wśród naszych braci i sióstr są tacy, którzy nie chcą przyjąć prawdy o Jego zmartwychwstaniu, i tacy, którzy nie mieli możności usłyszeć, że Jezus żyje.
W ciszy wczesnego poranka dokonało się zmartwychwstanie Jezusa – niech nas również ogarnia cisza wielkiego cudu.
Módlmy się o nasze nieustanne zmartwychwstania, abyśmy nowinę o żyjącym Jezusie zanosili tym, którzy „żyją w ciemności i cieniu śmierci.”

II. Wniebowstąpienie Pana Jezusa – Jezus wyprowadził ich ku Betanii i podniósłszy ręce błogosławił ich. Oni oddali Mu pokłon, a potem oczekiwali na przyjście Ducha Świętego, wiedząc, że bez Niego nie będą zdolni nic uczynić.
Módlmy się za wszystkich posłanych w świat do głoszenia Dobrej Nowiny, niech nieustannie opierają się na Jezusie Chrystusie i będą otwarci na działanie Ducha Świętego.

III. Zesłanie Ducha Świętego – Nagle dał się słyszeć wielki szum z nieba, nad zgromadzonymi w wieczerniku widać było pałający ogień, ogień Ducha Świętego. Opuścił ich paraliżujący strach i niepewność. Duch Święty uzdolnił ich do świadectwa Prawdzie.
Prośmy o moc Darów Ducha Świętego dla wszystkich misjonarzy, a także dla tych, do których zostali posłani.

IV. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny – „Piękna Tyś jest nad słońce, jasna nad blask księżyca”. Maryja przebyła trudną drogę zawierzenia Bogu aż do końca, i dzisiaj pragnie nas po tej drodze prowadzić. Ona ją przeszła i w nagrodę została wzięta do nieba z duszą i ciałem.
Módlmy się, aby przez Maryję, Matkę drogi gorejącej, ludy na całej ziemi znalazły drogę do Ojca w niebie.

V. Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny – Oto Maryja – Królowa Nieba i Ziemi. Królowa świętych i silnych, maluczkich i poniżanych, głodnych i spragnionych, Królowa zagubionych i grzeszników. Ona pragnie, aby wszyscy znaleźli się u jej Syna i aby Jego królestwo było ich udziałem.
Razem z Nią prośmy za tych, którzy są od Niego daleko.

MISYJNE OJCZE NASZ
Ojcze nasz – Ojcze wszystkich, Ojcze sierot wojennych, Ojcze więzionych i uciśnionych,
Któryś jest w niebie wraz ze świętymi wszystkich narodów,
Przyjdź Królestwo Twoje – na całym świecie, pod słońcem zwrotnika i w podbiegunowym kręgu,
Bądź wola Twoja – na wszystkich kontynentach, w każdej rodzinie, w każdym życiu ludzkim, również w moim,
Jako w niebie – do którego tęsknią wszyscy ludzie,
Tak i na ziemi – by królestwo Twoje przyszło do wszystkich.
Chleba naszego powszedniego, daj nam Panie – milionom głodujących w różnych krajach. Prosimy również o Chleb Niebieski,
Odpuść nam nasze winy – nam, którzy zdobyliśmy świat, ale i wiele krzywd mu wyrządziliśmy. Niektórzy z nas więcej cenili złoto i kość słoniową niż dusze,
Jako i my odpuszczamy naszym winowajcom – my którzy może nigdy nie modliliśmy się za drugiego, aby światło w nim zajaśniało; którzy może nigdy nie mieliśmy dobrego słowa pobudzającego do ufności.
Nie wódź nas na pokuszenie zwątpienia, wygodnictwa i gnuśności w przyjmowaniu i głoszeniu Dobrej Nowiny.
Zbaw nas od zła wszelkiego – zbaw nas od winy grzechu, który ciąży na mnie i na wszystkich. Wybaw nas z mocy szatana. Wspomagaj Twój Kościół w tysiącach trudności. Pomóż nam nie zmarnować drogocennego czasu dnia dzisiejszego. Amen.

MODLITWA ZA MISJONARZY
Panie, Ty powiedziałeś Apostołom: ”Idźcie na cały świat i nauczajcie wszystkie narody, głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu”. Modlimy się za tych, którzy zostawili swoje domy, swoje rodziny i poszli do obcych, aby mówić im o Tobie. Gotowi są życie swoje poświęcić, aby uwierzono ich słowom. Daj im, Panie, wielką wiarę i miłość gorącą, aby podołali wszelkim trudnościom. Amen.

Teksty wg PDM i „Animator”