Strona główna arrow Nr 75 (2/2016) arrow Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego w Polsce
Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego w Polsce Drukuj Poleć znajomemu
ZJEDNOCZENIE APOSTOLSTWA KATOLICKIEGO W POLSCE


W Polsce duchowość św. Wincentego Pallottiego znalazła podatny grunt na realizację dzieła św. Faustyny. Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego, które zrodziło się pod natchnieniem Bożym 9 stycznia 1835 r., w sercu Pallottiego, swoim działaniem miało objąć również „wykonywanie wszelkich dzieł miłosierdzia tak co do duszy, jak i co do ciała (…)”.

Pallotyni po II wojnie światowej
    W Polsce po II wojnie światowej, wśród pallotynów, różnymi drogami, rozwijał się kult Miłosierdzia Bożego. Podstawowym motywem tego kultu i zaangażowania pallotynów w apostolat orędzia Miłosierdzia Bożego były osobiste doświadczenia poszczególnych pallotynów. Zwłaszcza tych, którzy przetrwali obozy hitlerowskie i wojenną zawieruchę. We Francji powstała Regia Miłosierdzia Bożego, która objęła troską Polaków. Należy tu wspomnieć ks. Alojzego Misiaka SAC, który był członkiem trybunału beatyfikacyjnego Faustyny Kowalskiej, powołanego na prośbę Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia przez księdza generała Wojciecha Turowskiego SAC. Ksiądz Alojzy wydał książkę: O Miłosierdziu Bożym. Wyjątki z „Dzienniczka” siostry Faustyny ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia, w której umieścił fragmenty Dzienniczka i świadectwa łask uzyskanych od Miłosierdzia Bożego. Znajduje się tam również prośba, aby informować Ośrodek Postulacji w Paryżu o uzyskanych łaskach za przyczyną siostry Faustyny. Kolejnym apostołem Miłosierdzia Bożego był ks. Franciszek Cegiełka SAC – więzień obozu zagłady w Dachau. Po wojnie pracował we Francji, a później w Stanach Zjednoczonych. Tam wydał w 1958 roku książkę o siostrze Faustynie pt. Siostra Faustyna, szafarka Miłosierdzia Bożego. Zawiera ona jej życiorys stworzony z cytatów z Dzienniczka.

Wotum
    Innym wyrazem wewnętrznego poczucia doniosłości łask Bożego Miłosierdzia, które obroniło polskich pallotynów, było postanowienie Rady Prowincjalnej z dnia 18 sierpnia 1949 roku o realizacji wotum w postaci kościoła poświęconemu Miłosierdziu Bożemu. Ksiądz prowincjał Stanisław Czapla SAC w liście na Boże Narodzenie 1950 roku, skierowanym do Księży Pallotynów Polskiej Prowincji Chrystusa Króla, omówił ideę wotum, które ma być w pierwszej kolejności poświęcone praktykowaniu oraz szerzeniu nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego (por. ks. Lucjan Balter SAC, Wstęp w: …bo Jego Miłosierdzie na wieki (Ps 135), Powołanie Człowieka, t. II, Pallottinum, Poznań-Warszawa 1972, ss. 6-7). Trudności, jakie ówczesne władze przysparzały Kościołowi w budowaniu świątyń sprawiły, iż świątynia w Ożarowie Mazowieckim powstała po długich latach starań. W roku 1980 odbyła się uroczystość położenia kamienia węgielnego, poświęconego przez papieża Pawła VI. Dokonał tego ks. kard. Stefan Wyszyński, Prymas Polski. W roku 1985 do pełnienia funkcji liturgicznych został przygotowany kościół dolny pod wezwaniem NMP Matki Emmanuela. Kościół górny zaś został ukończony i konsekrowany w roku 1989 przez ks. kard. Józefa Glempa, Prymasa Polski. Dnia 6 kwietnia 1997 roku Ksiądz Prymas podniósł kościół do rangi sanktuarium.
Kliknij aby powiększyć


Dolina Miłosierdzia
    Drugim miejscem rozwoju stała się Częstochowa – Dolina Miłosierdzia. Po wojnie, w 1948 roku powstał tu ośrodek kultu i studium teologii miłosierdzia. Rozwijający się kult związany z pielgrzymowaniem do Doliny Miłosierdzia potrzebował solidnych podstaw teologicznych. Ksiądz Stanisław Wierzbica SAC zorganizował, w skromnych warunkach lokalowych częstochowskiego domu, ośrodek badawczy teologii Miłosierdzia Bożego i w listopadzie 1966 roku odbyło się pierwsze teologiczne sympozjum poświęcone tajemnicy Miłosierdzia Bożego. Ksiądz Wierzbica zainicjował zbieranie wszelkich publikacji mówiących o Miłosierdziu Bożym. Od tego czasu rozpoczęła się, poprzez sympozja i rekolekcje, formacja laikatu jako apostołów miłosierdzia. Było to zbieżne z ideą Pallottiego. Z grona dobrodziejów i czcicieli Miłosierdzia Bożego zaczęła się krystalizować grupa apostołów miłosierdzia. Otrzymawszy formację w duchu orędzia Miłosierdzia Bożego, starali się w swoich środowiskach apostołować, przekazując dalej orędzie Jezusa Miłosiernego – inicjowali odmawianie Koronki, organizowali instalację obrazu Miłosierdzia Bożego w parafiach i organizowali grupy czcicieli. W ten sposób, poprzez posługę ks. Macieja Wendelina Rysia SAC, powstał Wieczernik Miłosierdzia Bożego, a przez pracę ks. Jana Porębskiego SAC zrodziła się wspólnota Apostolskie Ogniska Miłosierdzia Bożego.
    Po długich latach oczekiwań na dogodne warunki – posoborowy duch apostolstwa świeckich i ich odpowiedzialności za Kościół – odżyło pragnienie dokończenia założonego dzieła Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego (ZAK). To spowodowało, iż członkowie tych wspólnot, po stworzeniu ram prawnych ZAK, zaczęli składać akt poświęcenia się w Zjednoczeniu Apostolstwa Katolickiego. Tak rozwijał się ZAK w środowisku Doliny Miłosierdzia i orędzie Jezusa Miłosiernego przekazane św. siostrze Faustynie stało się narzędziem apostolstwa Zjednoczenia. Charyzmat miłosierdzia spotkał się z charyzmatem św. Wincentego i ze zjednoczenia tych darów powstało piękne dzieło głoszenia i świadczenia miłosierdzia przez wszystkich członków Kościoła.
    Dolina Miłosierdzia oprócz kultu i formacji świadczy konkretną pomoc poprzez kuchnię dla biednych. 11 września 2000 roku został powołany Pallotyński Ośrodek Charytatywny „Misericordia” im. bł. Józefa Jankowskiego. Obiekt został poświęcony przez ks. bp. Jana Wątrobę. Obecnie nad ośrodkiem czuwa Sekretariat ds. Miłosierdzia. Ośrodek dysponuje jadalnią i kuchnią oraz łaźnią. W soboty i niedziele wydaje przychodzącym tutaj bezdomnym i ubogim ponad 80 porcji zupy. W planach jest poszerzenie działalności o dystrybucję odzieży i większym zaangażowaniu się w dystrybucję żywności z Banku Żywności. Mamy nadzieję, iż to miejsce wykreuje ducha apostolskiego zaangażowania świeckich w pomoc charytatywną. Dolina Miłosierdzia to od wielu lat teren budowy i remontów. Dzięki ofiarom naszych współpracowników i pielgrzymów wznosimy kościół – sanktuarium Miłosierdzia Bożego. Obecnie trwają prace wykończeniowe. Ta świątynia złożona jest z wdowich groszy. Mamy tę świadomość i doceniamy każdy dar serca.

Rok Miłosierdzia
    „Apostołko Mojego miłosierdzia, głoś światu całemu o tym niezgłębionym miłosierdziu Moim; nie zniechęcaj się trudnościami, jakie napotykasz w głoszeniu Mojego miłosierdzia” (Dz. 1142). Słowa skierowane do św. siostry Faustyny są dziś także dla nas wezwaniem do apostolstwa. Jak po wojnie ludzie byli spragnieni miłosierdzia, tak dziś są spragnieni delikatnej miłości miłosiernej Boga. Oby Jubileuszowy Rok Miłosierdzia wzbudził w człowieku XXI wieku ufność do Boga bogatego w miłosierdzie. Papież Franciszek w Bulli Misericordiae vultus ogłaszającej Jubileusz zachęca nas: „Potrzebujemy nieustannie kontemplować tę tajemnicę miłosierdzia. Jest ona dla nas źródłem radości, ukojenia i pokoju. Jest warunkiem naszego zbawienia. Miłosierdzie: to jest słowo, które objawia Przenajświętszą Trójcę. Miłosierdzie: to najwyższy i ostateczny akt, w którym Bóg wychodzi nam na spotkanie. Miłosierdzie: jest podstawowym prawem, które mieszka w sercu każdego człowieka, gdy patrzy on szczerymi oczami na swojego brata, którego spotyka na drodze życia. Miłosierdzie: to droga, która łączy Boga z człowiekiem, ponieważ otwiera serce na nadzieję bycia kochanym na zawsze, pomimo ograniczeń naszego grzechu. (…) ogłosiłem Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia jako pełen łaski czas dla Kościoła, by uczynić świadectwo wierzących jeszcze mocniejszym i skuteczniejszym”.
    Cała działalność Kościoła, cała miłość i działanie Boga w Trójcy Jedynego w stosunku do ludzkości jest miłosierdziem. Ojciec Święty od początku swojej posługi Piotrowej mówi o czasie miłosierdzia. Orędzie Miłosierdzia Bożego zobowiązuje nas w Roku Jubileuszowym, aby z całym zaangażowaniem ukazać światu, dzięki naszemu świadectwu, bogactwo miłosierdzia, jakie udziela Bóg ludzkości.
Ks. Dariusz Przybyszewski SAC