Strona główna arrow Św. Wincenty Pallotti arrow Jan Paweł II o Św. Wincentym Pallottim
Jan Paweł II o Św. Wincentym Pallottim Drukuj Poleć znajomemu
Przesłanie, które pragnę powierzyć (…), mógłby powtórzyć w naszych czasach św. Wincenty Pallotti: strzeżcie wiary chrześcijańskiej, głoście ją słowami i czynami, pomagajcie bliźnim wierzyć, że Bóg jest Ojcem Miłosiernym, że Jezus Chrystus jest Zbawicielem, w którym otrzymaliśmy nowe życie, że Duch Święty jest mocą naszego życia, że wiara „działa przez miłość” (Ga 5,6) (…)

Dzisiejszy Kościół potrzebuje konsekwentnych świadków i wiarygodnych głosicieli wiary, tak aby chrześcijanie mogli doświadczać życia w Chrystusie i potrafili rozeznawać rzeczywistości Boskie i ludzkie według Ducha Bożego. Jak twierdzi Katechizm Kościoła Katolickiego, „aby żyć, wzrastać i wytrwać w wierze aż do końca, musimy karmić ją słowem Bożym oraz prosić Pana, aby przymnażał nam wiary; powinna ona działać „przez miłość” (Ga 5,6), być podtrzymywana przez nadzieję i zakorzeniona w wierze Kościoła” (n. 162). O tym był głęboko przekonany św. Wincenty, kiedy mówił, że „religii (…) muszą bronić jej wyznawcy przykładem życia i prawością słów, ukazując jej słuszność” (Opere complete XI, s. 837). Do głoszenia Ewangelii świadectwem życia i słowem potrzeba jednak głębokiej formacji chrześcijańskiej, karmionej i podtrzymywanej przez stały kontakt z Chrystusem w modlitwie, sprawowaniu liturgii, w życiu braterskim, w praktyce miłości i refleksji teologicznej.

Św. Wincenty Pallotti był wielkim...
... zwolennikiem zaangażowania wiernych w rozwój misji ad gentes. Wyzwaniem nowej ewangelizacji jest zaniesienie Ewangelii Chrystusa tam, gdzie nie jest ona jeszcze znana. W naszych czasach nie można zatem zapomnieć o wezwaniu waszego Założyciela: „nikt nie jest w stanie skuteczniej szerzyć chwały Boga i przysporzyć pożytku bliźniemu aniżeli misje w krajach, do których, niestety, nie dotarło jeszcze światło Ewangelii, a w których bezkresne tereny i brak robotników sprawiają, że wierni pozostają prawie w opuszczeniu” (Opere complete V, s. 80). (…)

Głoszenie wiary prowadzi do odkrycia Boga, który jest miłością (por. 1 J 4,8). Był to temat nieustannego i niestrudzonego przepowiadania św. Wincentego Pallottiego, które opierało się na jego osobistym poczuciu, że jest kochany przez Boga całkowicie i bezgranicznie. Jego medytacje nie przestają rozbrzmiewać w sercach jego synów duchowych. Bóg, Miłość Nieskończona, jest obecny zawsze i wszędzie. Bóg, będący z istoty swej Miłością, stworzył „człowieka na swój obraz i podobieństwo” (Rdz 1, 21) (św. Wincenty Pallotti, Opere complete III, s. 151): człowiek „nie jest obrazem malowanym na płótnie, ani wizerunkiem wyrzeźbionym w drewnie, skale lub metalu, lecz istotą żywą rozumną i duchową” (św. Wincenty Pallotti, Bóg, Miłość Nieskończona); Jezus Chrystus jest objawieniem miłości Boga, który dał „Syna swego Jednorodzonego”, aby zawrzeć z grzesznym człowiekiem nowe przymierze; żyć w Chrystusie znaczy zatem żyć w miłości Ojca. I w świetle tegoż osobistego przekonania Święty wybrał jako hasło słowa św. Pawła: „miłość Chrystusa przynagla nas” (2 Kor 5,14). (…)

Nawiązując do dnia Pięćdziesiątnicy, św. Wincenty Pallotti napisał: „postanawiam przedstawić sobie (i często to w sobie odnawiać), że w jakimkolwiek będę się znajdował miejscu, będę wraz ze wszystkimi stworzeniami w jerozolimskim Wieczerniku, gdzie apostołowie otrzymali Ducha Świętego” (Opere complete X, s. 86).

Jan Paweł II
Orędzie z okazji dwusetnej rocznicy urodzin św. Wincentego Pallottiego