Strona główna arrow Św. Wincenty Pallotti arrow Lecz z Bogiem mogę wszystko!
Lecz z Bogiem mogę wszystko! Drukuj Poleć znajomemu
W świecie, w którym jest tak wielu zagubionych ludzi, często żyjących z dala od Kościoła, Święty Wincenty Pal-lotti kieruje do nas z głębi swej duszy wspaniałą myśl. Oto należy na nowo ożywić wiarę i miłość. Należy nieść ją całemu światu. Ale jak to zrealizować? Co zrobić, by wszyscy pokochali na nowo Boga? Jak przeciwdziałać szerzą-cemu się złu? Recepta jest prosta – mówi św. Wincenty: „Trzeba, by wszyscy stali się apostołami, by wszyscy jak w pierwszych wiekach szerzyli Królestwo Chrystusowe na ziemi”. Musimy odnaleźć na nowo zapomnianego lekarza, którym jest Bóg, a także zapomniane lekarstwo, czyli modlitwę. A wszystko to możemy uczynić jedynie w głębi naszych serc i z pomocą Boga. Święty Wincenty zawsze mawiał: „Sam z siebie nic nie potrafię, lecz z Bogiem mogę wszystko”.

Urodził się w Rzymie 21 kwietnia 1795 roku jako trzecie dziecko Piotra Pawła Pallottiego i Magdaleny De Rossi. Gdy na świat przyszedł Wincenty, jego rodzice Piotr i Magdalena byli właścicielami sklepu przy Via del Pellegrino, nr 130. Pallotti pochodził z bardzo pobożnej rodziny kupieckiej. Już jako mały chłopiec pragnął zostać kapłanem i nie ukrywał tego. Gdy miał 23 lata spełniły się jego marzenia. Święcenia kapłańskie otrzymał 16 maja 1818 roku w bazylice na Lateranie. Po święceniach zaangażował się w ożywianie chrześcijańskiej wiary wśród ludności Rzymu. Od pierwszych dni swego kapłaństwa Pallotti mocno zaprzyjaźnił się z Kacprem del Bufalo, późniejszym założycielem Misjonarzy Krwi Chrystusa. W czasie choroby św. Kacpra 28 grudnia 1837 roku ks. Wincenty towarzyszył mu w ostatnich chwilach życia. W roku 1841 był świadkiem w procesie jego kanonizacji.

Nowicjat św. Pallottiego
Był rok 1816, kiedy rozpoczynał kształtowanie swojego ducha pod kierunkiem doświadczonego już kapłana. Karty jego Dziennika były zapełnione różnymi postanowieniami. Na jednej z kart zapisał...
... następujące słowa: „Miłować Boga i sprawiać, by inni miłowali Go tak, jak na to zasługuje, zarówno w niebie, jak na ziemi przez nieskończone wieczności...”. Nie czekał na zaproszenia, pojawiał się tam gdzie tylko mógł: na licznych spotkaniach, w domach rekolekcyjnych, seminariach, klasztorach, w szkołach, wśród chorych, więźniów, przy konających. Ciężka praca była jego umocnieniem, „nie dawał bowiem wyłącznie siebie, lecz dawał Jezusa Chrystusa, który w nim przebywał”.

Zaślubiny z Matką Bożą
Poprzez duchowe Zaślubiny z Matką Bożą w 1832 roku Wincenty Pallotti wkroczył w nowy okres swojego życia. W tym czasie powstało trzyczęściowe dzieło Miesiąc Maj dla osób zakonnych, dla świeckich i dla duchownych. Dzieło to jest swoistą „szkołą świętości”. Można by powiedzieć, że to kieszonkowy plan drogi ku Bogu, po której prowadzi nas Maryja, Matka Słowa Wcielonego.

Założyciel Apostolstwa Katolickiego
Od pierwszych dni młodości serce Pallottiego było przepełnione pragnieniem ożywiania wiary i rozpalania miłości wśród wszystkich stanów społecznych. Chciał doprowadzić do Boga cały świat. 9 stycznia 1835 roku podczas odprawiania Mszy Świętej dostąpił oświecenia, a odpowiedzią na nie było założenie Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego. A 4 kwietnia 1835 roku kard. Odescalchi, który wówczas był Wikariuszem Rzymu, udzielił „Pobożnemu Zjednoczeniu Apostolstwa Katolickiego” wszelkich błogosławieństw, natomiast 11 lipca tegoż roku Dzieło to zatwierdził papież Grzegorz XVI. Centralnym motorem Zjednoczenia miała być wspólnota Księży i Braci (Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego), którą po śmierci Założyciela zaczęto nazywać „Pallotynami”. Hasło przewodnie brzmiało: „Każdy jest apostołem na miarę swojego stanu i możliwości”. Wincenty Pallotti jest człowiekiem ekumenizmu. W 1836 roku rozpoczął uroczyste obchody oktawy Objawienia Pańskiego (Epifania). Była to część programu odnowy duchowej Kościoła.

Działalność Założyciela
Trudno jest wymienić wszystkie dzieła Wincentego Pallottiego, gdyż jest ich bardzo wiele. Święty chciał być wszystkim dla wszystkich i tak też czynił. Często głodny, oderwany od posiłku, przebudzony ze snu, w strugach deszczu czy w wielkim skwarze spieszył ulicami Rzymu do potrzebujących.

Wincenty Pallotti zmarł 22 stycznia 1850 roku, do grona Świętych został zaliczony 20 stycznia 1963 roku. Wyprzedził swoją epokę o 100 lat.

Ks. Piotr Zawada SAC