Strona główna arrow Inne kraje arrow Archipelag Zielonego Przylądka
Archipelag Zielonego Przylądka Drukuj Poleć znajomemu
„Bóg stworzył świat podczas tylko jednego dnia. Po koniec dnia spojrzał na swoje dzieło i klasnął zadowolony w ręce. Kilka okruchów piasku i kamieni oddzieliło się i upadło pośrodku Atlantyku...” Właśnie tak miały powstać Wyspy Zielonego Przylądka.

W 1456 r. silny wiatr pokrzyżował plany trzem portugalskim statkom, które pod jego wpływem oddaliły się na ponad 500 km od zachodniego wybrzeża afrykańskiego i dotarły do jednej z wysp Archipelagu Zielonego Przylądka. Odlegle sąsiedztwo z odkrytym wcześniej Zielonym Przylądkiem (wybrzeże Senegalu) sprawiło, że archipelag otrzymał nazwę Zielonego Przylądka (Cabo Verde). Niejako wbrew swoim warunkom naturalnym, gdyż na wszystkich wyspach Archipelagu Zielonego Przylądka panuje klimat niemal pustynny z powodu wulkanicznego podłoża, bardzo nieregularnych opadów deszczu oraz pasatu. Niegościnne warunki naturalne po dziś dzień - podobne jak i w minionych wiekach - hamują skutecznie...
... rozwój gospodarczy wysp.

Jedna z wysp archipelagu nosi nazwę Sal – Sól - jej mieszkańcy utrzymują się głównie z rybołówstwa i pozyskiwania soli z wody oceanicznej.

Początki Kościoła katolickiego na wyspach Archipelagu Zielonego Przylądka są dość typowe dla wielu ziem podbitych przez Portugalczyków.
Już w1455r. papież Mikołaj V dożywotnio powierzył królowi Portugalii lądy już zdobyte i te, które zostaną zdobyte w przyszłości (bulla „Romanus Pontifex") w zamian za ich ewangelizację.
Władcy portugalscy skwapliwie wykorzystywali nadarzającą się okazję umocnienia swoich zdobyczy i by bardziej jeszcze podporządkować dzieło ewangelizacji własnej polityce, oddali za zgodą papieską (bulla „Inter caetera" - 1456 r.) wszystkie zdobyte przez Portugalię terytoria od Przylądka Bajador począwszy, poprzez Gwineę ku południowi, aż do Indii pod jurysdykcję kościelną podporządkowanego sobie Zakonu Chrystusa (powstał w XIV w. po rozwiązaniu templariuszy - administracja i mistrzostwo zakonu należały do Korony).

Księża z Zakonu Chrystusa przybyli na wyspy Archipelagu Zielonego Przylądka wraz z pierwszymi osadnikami.
Praca duszpasterska na wyspach Archipelagu Zielonego Przylądka obejmuje od początku wszystkich jego mieszkańców - zarówno ludzi wolnych, jak i niewolników.

W 1480 r. powstał pierwszy solidny kościół na wyspie Fogo. Wkrótce po nim wznoszono następne. Duszpasterstwo rozrasta się. W dniu 15 maja 1532 r. papież Klemens VII utworzył na Archipelagu Zielonego Przylądka diecezję, która swym zasięgiem obejmuje terytorium Afryki, od rzeki Gambia począwszy, po rzekę Sassandrę.

Ponad 90% mieszkańców kraju podkreśla swoją przynależność do Kościoła katolickiego. Pozostali mieszkańcy to muzułmanie – głównie emigranci przybyli z Afryki oraz wyznawcy nowych kościołów ewangelickich. Wyspa Sal jest jedną z mniejszych wysp archipelagu - jej długość wynosi zaledwie 30 km.

Rozwój wyspy oparty jest głównie na turystyce. W centrum miasta Santa Maria wznosi się jedyny kościół, który niestety jest w dosyć opłakanym stanie.

Zamożność mieszkańców jest odzwierciedleniem stanu ich kościoła.

Budynek wymaga przynajmniej pomalowanie.

Skromne ławki i prezbiterium ozdobione hasłem przewodnim w ewangelizacji: „Por uma familia cristao missionaria” – rodzina chrześcijańska jest misyjna.

Poprzez rodzinę, która ewangelizuje przekazuje się nie tylko podstawowe wartości chrześcijańskie, ale można też dotrzeć do wielu osób, które na co dzień nie chcą mieć kontaktu z Panem Bogiem.

Malunki na ścianie przedstawiające Matkę Bożą trzymającą na kolanach ciało Jezusa i klęczącego przy nich anioła oraz Matkę Bożą z dzieciątkiem Jezus na tle zielonego lasu przypominają o głębokim kulcie maryjnym wśród kabowerdeńczyków.

Przy drodze z Santa Maria do Espargos – administracyjnej stolicy wyspy wznosi się zadbana kaplica Matki Bożej Fatimskiej. Góruje ona nad pustynnym krajobrazem i mimo, że w bezpośrednim jej sąsiedztwie nie ma domów mieszkalnych widać, że wiele osób przychodzi tu, aby pokłonić się Fatimskiej Pani. To również przypomina o religijności kraju opartej na przekazie kolonizatorów.

Do 1975 roku kraj był kolonią Portugalii.

W centrum rybackiej wioski Palmeira stoi kaplica św. Józefa. Mimo że jest zamknięta poza godzinami celebracji widać, że jest zadbana.

Rybacy są religijni. Wielokrotnie doświadczyli i doświadczają pomocy Bożej, kiedy na małych łodziach wypływają na wzburzony ocean i łowią ryby.

Tekst i zdjęcia: ks. Artur Karbowy SAC