Strona główna arrow Rok 2003 arrow Nr 24 (3/2003) arrow Chcę zobaczyć miejsce gdzie mieszka Bóg
Chcę zobaczyć miejsce gdzie mieszka Bóg Drukuj Poleć znajomemu

Parafia świętego Rocha w Rio de Janeiro została utworzona 16 sierpnia 1944 r. Poczatkowo pracowali w niej księża diecezjalni – Brazylijczycy. 18 marca 1951 r. została przekazana pallotynom włoskim. Polscy pallotyni objęli parafię 17 czerwca 1974 r. - pierwszym proboszczem został ks. Tadeusz Korbecki SAC.

W pierwszych latach swojej egzystencji była to parafia typowo peryferyjna, a dzisiaj, z powodu rozbudowy dzielnicy, jest to parafia miejska. Trudno określić ilu wiernych ma parafia, gdyż nie istnieją rejestry. W Mszach świętych niedzielnych uczestniczy mniej wiecej 1200 – 1400 osób. Pomimo, że nie jest to parafia wielka (jak na rzeczywistość Rio) tętni ona pracą pastoralną i apostolską. Działalność parafian można podzielić na trzy główne nurty:
1. Socjalny: 
- Pomoc dzieciom – zajmuje się dziećmi z rodzin ubogich: opieka lekarska, wyżywienie, edukcja 
- „Akcja kilogram” – pomoc rodzinom ubogim w postaci wyżywienia (w roku 2002 rozdzielono 6.000.000 kg), ubrań; 
- Duszpasterstwo dobroci – gotowanie zupy, która poźniej jest rozdawana...

...na ulicach dzielnicy wśród bezdomnych; 
- Gabinet lekarski i apteka – opieka lekarska i lekarstwa za darmo; 
- Poradnictwo prawne.
2. Działalność apostolska: różne grupy modlitewno – apostolskie.
3. Działalność katechetyczno – eklezjalna.

Szczegolne zadowolenie i dużo radości dla duszpasterzy i katechetów przynosi zawsze praca z dziećmi, tym wdzięczniejsza, że dzieci często uczą nas innego spojrzenia na świat i problemy zwiazane z codziennością. W moim sercu szczególne miejsce zajmuje José - 9 letni chlopiec, który przygotowywał się do Pierwszej Komunii Świętej. Nadszedł dzień pojednania się z Bogiem – pierwsza spowiedź. José różnił się od innych dzieci tym, że był niewidomy. Wyznał swoje grzechy i na koniec powiedział: Księże mam prośbę. Chciałbym zobaczyć kościół; chcę zobaczyć miejsce, gdzie mieszka Bóg. Czy Ksiądz może mi to pokazać? I w tym momencie zadrżało serce we mnie. Jak pokazać niewidomemu dziecku kościół? Jak pokazać mu cokolwiek? José chyba wyczuł moje wahanie i przyszedł mi z pomocą: Niech ksiądz tylko mnie oprowadzi i pozwoli dotknąć. Ja widzę przez dotyk. Odetchnąłem z ulgą i podziękowałem mu za to oświecenie. Przecież nie wszystko można zobaczyć za pomocą oczu; są rzeczy które trzeba i należy oglądać w inny sposób: sercem.

José ze szczególnym pietyzmem dotykał ołtarza; pytał, w którym miejscu chleb staje się ciałem, wino krwią. Dotykał tabernakulum, oglądał je wewnątrz i mam pewność, że widział Jezusa, który w nim przebywa. A mnie nauczył, że mimo tego, iż widzę - nie wszystko zobaczę tak jak on.
Należy podkreślić, że nasza parafia funkcjonuje w dużej mierze dzięki zrozumieniu przez świeckich ich odpowiedzialności za sprawy kościoła w wymiarze parafialnym. Jest to z pewnością również zasługa moich poprzedników: księży, którzy wszczepili ducha pallotyńskiego w serca wiernych.

Proszę wszystkich Czytelników o modlitwę za mnie i za parafian z parafii São Roque w Rio de Janeiro.
Szczęść Boże!

Pe. Jorge (Jarosław) Chmielecki SAC
Zdjęcia: ks. Artur Karbowy SAC