Strona główna arrow Nr 64 (3/2013) arrow Pallotyni polscy w Brazylii
Pallotyni polscy w Brazylii Drukuj Poleć znajomemu
Regię Matki Bożej Miłosierdzia stanowią polscy i brazylijscy księża oraz klerycy miejscowi. Poniżej prezentujemy księży polskich.

Ks. Czesław Zając SAC
– jest współzałożycielem naszej regii. Przybył do Brazylii w kwietniu 1973 r. razem z ks. Janem Jędraszkiem SAC i ks. Tadeuszem Korbeckim SAC. Rozpoczęli swoją pracę w stanie Rio Grande do Sul, a następnie objęli dwie placówki po pallotynach włoskich, którzy przekazali im parafie św. Rocha i św. Elżbiety. Był pierwszym przełożonym – delegatem prowincjała Prowincji Chrystusa Króla. Pracował w parafiach św. Elżbiety i Miłosierdzia Bożego w Rio de Janeiro i Matki Bożej Fatimskiej w Niterói. Teraz, ze względu na wiek, nie pełni funkcji przełożeńskiej, ale jest przykładem gorliwości kapłańskiej dla młodszych współbraci. Jest wspaniałym rekolekcjonistą. Współpracuje z naszym kwartalnikiem „Raios da Divina Misericórdia”. Jubileusz regii to jednocześnie jego jubileusz osobisty przybycia do Brazylii.


Ks. Tadeusz Korbecki SAC
– współzałożyciel regii brazylijskiej. Przybył tam razem z ks. Czesławem Zającem i ks. Janem Jędraszkiem, który wkrótce powrócił do Polski. Ks. Tadeusz, pracując w parafii św. Rocha zdobył teren pod budowę kościoła w dzielnicy Vila Valqueire i zajął się budową kościoła Miłosierdzia Bożego, który wkrótce stał się kościołem parafialnym, a od roku 2009 Sanktuarium Archidiecezjalnym Miłosierdzia Bożego w Rio de Janeiro. Jego wkład jest ogromny, ponieważ jest budowniczym w dosłownym tego słowa znaczeniu – jako murarz i jako duszpasterz powstającej wspólnoty przy budującym się kościele. Po ukończeniu prac budowlanych pomagał...
... przy budowie domów ludziom ubogim oraz przyszłego domu dla ludzi starszych. Był pierwszym pallotynem, który głosił Miłosierdzie Boże w Rio de Janeiro. Organizował Święto Miłosierdzia nie tylko w parafii, ale na terenie całego miasta, przenosząc centralną uroczystość na stadion Maracanazinho i gromadząc wiernych z całego miasta. Kolejnym terenem jego pracy budowniczej była parafia w Itaipu, a następnie misja pallotyńska w Meksyku. Ze względów zdrowotnych powrócił do Polski i obecnie przebywa w naszej wspólnocie w Ząbkowicach Śląskich, udzielając się w pracy duszpasterskiej w miarę swoich możliwości.

Ks. Józef Maślanka SAC – jest pierwszym pallotynem polskim, który przybył do Brazylii (1971 r.). Przez pewien czas pracował razem z pallotynami z Prowincji Santa Maria. W Polsce jest najbardziej znanym misjonarzem pallotyńskim – opowiadając o swojej pracy „na misyjnej barce”, rozpalał wielu kandydatów do wyjazdu do pracy misyjnej. To on pociągnął za sobą kilku księży brazylijskich do Amazonii. Dzięki niemu istnieje obecnie 5 parafii pallotyńskich i jeden biskup na tym terenie. Dwie parafie należą do regii. On sam od 40 lat przebywa na tej samej placówce w Novo Airão i nie zamierza stamtąd wyjeżdżać. W tym roku we wrześniu ukończy 80 lat i nie zamierza umierać, czekając na drugie przyjście Chrystusa. Jego największą pasją jest pływanie barką pomimo pewnych trudności związanych z wiekiem.

Ks. Stefan Kajfasz SAC – jest jednym z pierwszych pallotynów polskich w Brazylii. Przybył w roku 1976. Był wieloletnim proboszczem w parafii św. Rocha w Rio de Janeiro, a następnie św. Rity w Itaperunie. Podczas pełnienia funkcji ekonoma delegatury kierował budową obecnego seminarium, którą doprowadził do końca, okazując się wspaniałym administratorem i budowniczym. Potwierdził to w obu parafiach jako proboszcz. Wykazuje się dużym zaangażowaniem osobistym przy wszelkich pracach podejmowanych przez delegaturę, na-stępnie przez regię. Nadal gorliwie pracuje jako proboszcz parafii św. Rity.

Ks. Andrzej Gładysz SAC – długie lata ksiądz Andrzej Gładysz pracował w Portugalii. Kiedyś był wybitnym wiolonczelistą. Kariera stała przed nim otworem, gdy nagle przyszło powołanie. Przebywał w Portugalii jako duszpasterz w latach 1988-2011. Był przełożonym pallotyńskim i duszpasterzem Polonii portugalskiej. Przebywał najpierw w domu na Passadiço, a następnie w Odivelas. Przez długie lata był również kapelanem Ruchu Rodzin Nazaretańskich w Portugalii. Pisze wspaniałe artykuły i homilie. Ostatnio także teksty sceniczne, które wystawiane są w Portugalii. Po powrocie do Polski przebywa na placówce w Zakopanem. Cechuje go duża kultura osobista.

Ks. Jan Janik SAC
– był najbardziej barwną postacią w historii polskich pallotynów w Brazylii. Pracował w Rio de Janeiro w latach 1976-1992, a następnie w Portugalii. Zmarł w roku 2008. Pracował wiele lat z ks. Zającem w parafii św. Elżbiety, a następnie z ks. Korbeckim w parafii Miłosierdzia Bożego. Był delegatem prowincjała przez trzy kadencje. W Portugalii był proboszczem w Odivelas (1992-1999), a następnie kapelanem szpitala Santa Maria w Lizbonie aż do swojej śmierci. Był bardzo błyskotliwy i w zaskakujący sposób rozwiązywał trudne problemy. Z władzami komunistycznymi w Loures szybko załatwił teren na budowę kościoła Królowej Apostołów. Mówił im, że chociaż nie pozwolą im wierzyć w Pana Boga, bo jest duchem, to w Matkę Bożą trzeba wierzyć, bo była zwykłą kobietą z tej ziemi. Swoimi niesamowitymi rozwiązaniami stwarzał klimat braterski i radosny. Był bardzo wyczulony na potrzeby innych, ale nie pozwolił się oszukać. Był bardzo uczynny w parafii. Zawsze gotowy, żeby pomóc kolegom, którzy potrzebowali jego posługi w parafii. Razem z ks. Gładyszem stworzyli wspaniały klimat we wspólnocie domowej w Odivelas. Pomimo różnych charakterów wspaniale się uzupełniali.

Ks. Ludwik Homa SAC
– był kapłanem wszechstronnie utalentowanym: wspaniały kaznodzieja, muzyk grający na organach, lubił malować. Miał ogromną fantazję w opowiadaniu. Pracował w Brazylii w latach 1977-1991. Przez kilka lat był proboszczem parafii w São João do Triunfo w Paranie, zamieszkałej przez Polaków przybyłych tam pod koniec XIX wieku. Po oddaniu tej parafii był proboszczem w parafii Matki Bożej Fatimskiej w Niterói. Ze względów zdrowotnych powrócił do Polski, ale po polepszeniu się stanu zdrowia powrócił do pra-cy w strefie języka portugalskiego, obejmując parafię w Odivelas jako jej pierwszy proboszcz pallotyński. Nie-stety, pogorszenie stanu zdrowia zmusiło go do powrotu do Polski, gdzie zmarł 28 czerwca 1992 r. podczas operacji przeszczepu serca. Jest pochowany na cmentarzu pallotyńskim w Wadowicach na Kopcu.

Ks. Jan Sopicki SAC
– należy do grupy starszych pallotynów w regii. Przybył we wrześniu 1979 r. Pracował w Rio de Janeiro, Niterói – Itaipu, w Portugalii i w Novo Airão. Pełnił funkcję delegata prowincjała oraz był członkiem Zarządu Regii. Nieodłącznym atrybutem posługi duszpasterskiej księdza Jana jest akordeon, na którym przygrywa podczas licznych spotkań z grupami. Ważną rolę pełni motor, na którym dociera do najdalszych zakątków. W wielu parafiach rozpoczął dwudniowe spotkania zwane COR – Kurs Orientacji Religijnej. Zarówno w Portugalii, jak i w Brazylii zajmuje się promowaniem kultu Miłosierdzia Bożego. Obecnie jest kustoszem Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Rio de Janeiro. Uczestniczy w wydawaniu „Raios da Divina Misericordia” („Promienie Miłosierdzia Bożego”).

Ks. Jan Baraniecki SAC – odznacza się wielką pogodą ducha. Przybył do Brazylii w 1983 r. Zawsze lubił pracować z ministrantami. Przez wiele lat pracował w Itaperunie jako proboszcz parafii św. Benedykta i w Niterói w parafii Matki Bożej Fatimskiej. Obecnie jest proboszczem parafii Matki Bożej Żeglarzy na faveli w Rio de Janeiro. Czuje się bardzo dobrze wśród najuboższych mieszkańców miasta. Jest bardzo ceniony przez parafian.

Ks. Tadeusz Domański SAC
– przybył do Brazylii razem z ks. Lewandowskim w 1985 roku. Przez długi czas pracował w parafiach Matki Bożej Fatimskiej w Niterói, św. Benedykta w Itaperunie i św. Rocha w Rio de Janeiro. Od roku 1999 był delegatem, a następnie pierwszym przełożonym regii przez dwie kadencje. Przyczynił się do organizacji regii i jej rozwoju. Obecnie pracuje w parafii św. Rocha i jest członkiem obecnej Rady Regii.

Ks. Zbigniew Lewandowski SAC
– przybył do Brazylii razem z ks. Domańskim w 1985 r. Pierwsze doświadczenia duszpasterskie zdobywał w parafii pallotyńskiej w Presidente Prudente w Prowincji São Paulo. Pracował w wielu placówkach Regii Matki Bożej Miłosierdzia. Po kilku latach (był wtedy proboszczem w Niterói) wyjechał na kilka lat do Meksyku. Po powrocie został proboszczem parafii św. Benedykta w Itaperunie. Podjął się przerobienia kościoła i całego obiektu parafialnego. Każdy, kto odwiedza jego parafię jest pełen podziwu dla jego odwagi i ducha wyrzeczenia, które okazał podejmując się tak wielkiego dzieła. Jedną z pięknych inicjatyw ks. Zbyszka jest wystawa szopek, corocznie ubogacana nowymi eksponatami.

Ks. Krzysztof Sopicki SAC
– wyjechał do Brazylii w roku 1988, po trzech latach pracy w Polsce i przygotowaniu językowym w Brukseli. Spełniał wiele funkcji w ramach delegatury, a następnie Regii Matki Bożej Miłosierdzia: proboszcz, wikariusz oraz długoletni ekonom. W czasie swojej pierwszej kadencji ekonoma przygotował piękny dom nowicjacki. Po zakupieniu domu trzeba było dokonać gruntownej jego przeróbki. Jego największą pasją osobistą od wczesnej młodości jest kolarstwo. Dzisiaj nie może przerwać praktykowania tego sportu, który pomaga mu utrzymać zdrową kondycję. Godzi funkcję kapłana z zamiłowaniami sportowymi jako nieformalny duszpasterz kolarzy podczas osobistych startów w wyścigach krajowych i międzynarodowych. Obecnie jest proboszczem parafii Miłosierdzia Bożego w Rio de Janeiro.

Ks. Kazimierz Pac SAC – zaraz po przybyciu do Brazylii w 1989 r. okoliczności zmusiły go do objęcia probostwa w parafii Matki Bożej Różańcowej w Itaperunie. Pracował w parafiach św. Elżbiety i św. Rocha. Obecnie jest proboszczem parafii św. Sebastiana w Niterói i wikariuszem biskupim w swoim regionie duszpasterskim. Odznacza się dużą odwagą w podejmowaniu zadań duszpasterskich, a także budowlanych. Zbudował piękny kościół Matki Bożej w dzielnicy Piratininga. Kościół św. Rocha swój obecny wygląd też zawdzięcza wiele jego inicjatywie i pracy.

Ks. Jarosław Kaczmarek SAC – w Brazylii od 1989 r. Jest znany jako Padre Lucas. Pracował w Itaperunie, Cachoeiras de Macacu oraz Itaipu, a od wielu lat jest proboszczem parafii św. Elżbiety w Rio de Janeiro. Ma bardzo ciekawe inicjatywy duszpasterskie. Często używa form teatralnych podczas Mszy św. z dziećmi. Był inicjatorem Festiwalu Pallotyńskiego przed dwudziestu laty. Ma duże poczucie humoru i zaraża wszystkich swoim radosnym usposobieniem. Jego hobby to gra w polo z drużyną wojskowych. Choć to zaskakujące, ale wykorzystuje hobby do ewangelizacji.

Ks. Zbigniew Dobek SAC – zaraz po przybyciu do Brazylii w 1989 r. udał się do Amazonii, gdzie pracował z ks. Józefem Maślanką w Novo Airão, a następnie objął parafię Matki Bożej Chwalebnej w Manaus. W pierwszej z tych parafii założył klub sportowy karate, który przyczynił się do rozwoju tych dziedzin sportu w Amazonii, prowadząc młodzież do osiągania wielkich sukcesów na arenie krajowej, a nawet międzynarodowej. Dbał o właściwe kształtowanie duchowości młodzieży. W roku 2003, odpowiadając na apel Prowincji Santa Maria, udał się na trzy lata do misji tej prowincji w Mozambiku. Po powrocie został proboszczem w nowej parafii pallotyńskiej w Volta Grande w stanie Minas Gerais, gdzie przebywa do dnia dzisiejszego.

Ks. Józef Stępiński SAC – przybył do Brazylii w lutym 1990 r. Obecnie jest proboszczem parafii Matki Bożej Różańcowej z Fatimy w Itaperunie. Wcześniej był proboszczem w Cachoeiras de Macacu. Odznacza się dużą prostotą w kontakcie z ludźmi na wszystkich placówkach, gdzie pracował. Jest też dobrym administratorem, co udowodnił, prowadząc wiele prac budowlanych i upiększając świątynie w swoich parafiach.

Ks. Jarosław Chmielecki SAC
– obecnie jest przełożonym Regii Matki Bożej Miłosierdzia. W Brazylii od czerwca 1990. Oprócz pracy parafialnej był przez pewien czas rektorem seminarium i ekonomem delegatury. Głosi wspaniałe homilie, zwłaszcza dla dzieci. Potrafi wejść w świat mentalności dziecka, co jest cennym darem w pracy duszpasterskiej.

Ks. Jan Stawicki SAC – jego rysem charakterystycznym jest to, że zawsze stwarza pogodny klimat. Gra na gitarze jest mu pomocna w pracy duszpasterskiej. Po przybyciu do Brazylii w 1991 r. podjął się misji w parafii Matki Boskiej Żeglarzy na faveli, a następnie w parafii św. Sebastiana w Itaipu. Z zapałem rozwinął pracę duszpasterską w wielu dziedzinach. W sposób szczególny z ludźmi świeckimi w ramach Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego. Aż do wyjazdu do Portugalii był krajowym przewodniczącym Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego w Brazylii. Przez trzy lata był przełożonym Regii Matki Bożej Miłosierdzia. Po zakończeniu swojej kadencji został proboszczem parafii w Febres w Portugalii, gdzie obecnie pracuje z ks. Luiz Mauricio i ks. Wojtkiem Kubrakiem. Także i tu rozwinął pracę ze świeckimi w ramach Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego w Portugalii. Kontynuuje pracę duszpasterską, zwłaszcza wśród młodzieży. Przyczynił się do wielkiego ożywienia życia parafialnego.

Ks. Jan Pietrus SAC – po przybyciu do Brazylii w maju 1992 r. wykazywał duże zainteresowanie pracą formacyjną naszych kleryków. Został pierwszym mistrzem nowicjatu, jeszcze w ramach delegatury, a następnie regii. Przeszedł przygotowanie do pracy formacyjnej organizowane przez Zarząd Generalny Księży Pallotynów w Rzymie. Obecnie jest proboszczem parafii Najświętszego Imienia Jezus w Odivelas w Portugalii.

Ks. Paweł Kowalczyk SAC
– przybył do delegatury w 1993 r., ma duże doświadczenie w pracy parafialnej. Przez kilka lat przygotowywał do życia w Stowarzyszeniu naszych młodych kandydatów jako mistrz nowicjatu. Ma piękny głos i lubi śpiewać, przewodnicząc liturgii eucharystycznej. Obecnie jest proboszczem parafii w Guidoval w stanie Minas Gerais. Bardzo chętnie udziela się w pracy redaktorskiej, pisząc artykuły do „Raios da Divina Misericórdia”.

Ks. Marek Karny SAC – przyjechał do Brazylii w 1993 r. Po doświadczeniu duszpasterskim w naszych para-fiach został rektorem seminarium pallotyńskiego, pełniąc tę funkcję przez wiele lat. Obecnie jest proboszczem parafii Matki Bożej Fatimskiej w Niterói.

Ks. Marian Skorżyński SAC
– przybył do Brazylii w roku 1979. Krótko przebywał w São João do Triunfo w Paranie razem z ks. Ludwikiem Homą, a następnie z ks. Janem Sopickim w parafii św. Elżbiety w Rio de Janeiro. Po niespodziewanej śmierci swojego rodaka ks. Eugeniusza Feldy wyjechał do Amazonii. Tam utonął w wodach Rio Negro 15 października 1981 r. Do dzisiaj to miejsce nazywa się plażą Księdza.

Ks. Eugeniusz Feldo SAC – przebywał w Brazylii tylko 33 dni. Utonął w Oceanie Atlantyckim 7 września 1981 r. Możemy powiedzieć, że jego ciało pogrzebane w ziemi brazylijskiej wydało plon w postaci nowych powołań kapłańskich na tym terenie.


Ks. Stanisław Krajewski SAC
– jest największym entuzjastą w regii. Był kandydatem do wyjazdu do Papui Nowej Gwinei, ale ze względów zdrowotnych przyjechał do Brazylii (1996 r.). Okazał się największym fanatykiem pracy misyjnej i chyba jednym z najbardziej popularnych misjonarzy w Manaus zaangażowanym w najróżniejsze formy pracy duszpasterskiej. Jego parafia jest najmniejsza w Manaus, ale najbardziej dynamiczna. Ksiądz Stasiu wszystko robi w biegu. Z tej racji nie może pływać barką, bo ta jest za wolna. Oby było więcej takich misjonarzy.

Ks. Adam Kowalik SAC
– po krótkim pobycie w Brazylii i kursie prawa kanonicznego został skierowany na studia prawnicze w Rzymie, gdzie uzyskał doktorat. Powrócił do Rio de Janeiro i tam pracował w Trybunale Kościelnym, będąc jednocześnie proboszczem w parafii Matki Bożej Żeglarzy na jednej z favel w Rio de Janeiro i wykładowcą prawa kanonicznego w seminarium w Rio de Janeiro i Niterói. Przed pójściem na studia przez rok był pierwszym rektorem seminarium pallotyńskiego. Obecnie pracuje w Szwajcarii, wykorzystując swoją wiedzę prawniczą jako obrońca węzła małżeńskiego.

Ks. Jacek Wójcik SAC – przybył do Brazylii w 1999 r. Obecnie jest proboszczem w nowo utworzonej parafii w Itaipuaçu. Wcześniej pracował w naszej parafii położonej w najbiedniejszych dzielnicach Rio de Janeiro. Swoim stylem bycia tworzy radosny klimat w grupie. Wśród parafian pogłębia duchowość Miłosierdzia Bożego. Jego parafianie zawsze uczestniczą w uroczystościach Święta Miłosierdzia w Sanktuarium w Rio de Janeiro.

Ks. Artur Karbowy SAC – przybył do Brazylii w 2000 r. W swojej pracy duszpasterskiej lubi używać aparatu fotograficznego. Jest dziennikarzem związanym z Katolicką Agencją Informacyjną (KAI). W tym charakterze uczestniczył w wielu wydarzeniach Kościoła brazylijskiego, jak np. Konferencja Biskupów Ameryki Łacińskiej. Pracował w Rio de Janeiro, Niterói, przez trzy lata w Amazonii jako proboszcz w Novo Airão. Obecnie jest w Odivelas w Portugalii razem z ks. Janem Pietrusem i Jose Zavorskim, skąd przysyła reportaże o życiu Kościoła w Portugalii. Jest kapelanem Polonii w Patriarchacie Lizbony. Założył też portal Pallotinos do Rio de Janeiro, gdzie systematycznie publikuje informacje z życia regii. Ostatnio podjął się wydawania kwartalnika „Mensageiro da Divina Misericórdia” w Portugalii.

Ks. Wojciech Kubrak SAC – ma najkrótszy staż pracy duszpasterskiej w ramach regii (od 2007 r.). Pracował przez 10 lat na Słowacji i w Czechach. Po krótkim doświadczeniu duszpasterskim w Brazylii pracuje obecnie na parafii w Febres. Jego zamiłowaniem jest fotografowanie i informatyka.
 
Tego autora
Z tego kraju
Chętnie czytane
SMS misje