Strona główna arrow Nr 62 (1/2013) arrow Św. Wincenty Pallotti
Św. Wincenty Pallotti Drukuj Poleć znajomemu
Duszę miał mistyka. Umysł wizjonera.
Pracował na uniwersytecie,
ale intelektualistą nie był.

W sumieniach czytał jak w otwartej księdze,
ale nie szukał ludzkich zwierzeń.

Pieniądze miewał ogromne,
ale był najuboższym z ludzi.

Kaznodzieją...
... wielkim nie był,
lecz na jego kazania ściągały tłumy.

Nie szukał rozgłosu,
ale w Rzymie znali go wszyscy.

ochał Kościół,
ale też wiele od niego wycierpiał.

Wszystko chciał robić,
by inni poznali Chrystusa.

Przewidział czasy, które miały nadejść.
Mówił i pisał o tym,
ale nie wszyscy chcieli go słuchać.

Przypomniał pozycję świeckich w Kościele,
ich rolę i znaczenie.

Kochał Boga nad zdrowie i życie.
Był pokutnikiem w dawnym stylu.

Cenił wysoko post i biczowanie, modlitwę,
którą miał zawsze na ustach.

Bliski mu był Chrystus wiszący na krzyżu
i Jego Matka cierpiąca nad miarę.

Pełen zachwytu dla Boga mówił
o miłości nieskończonej i własnej niegodności.

Wszystko robił dla nieskończonej Chwały Boga,
dla zniszczenia grzechów i zbawienia dusz.

Swoją miłość do Boga
chciał pomnożyć nieskończoną ilość razy.

Założył Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego,
by świeccy razem z duchownymi wielbili Boga
i szerzyli Jego królestwo.

Piewca Miłości Nieskończonej,
mistyk i działacz religijny.

Orędownik najbardziej pokrzywdzonych.

Człowiek wielkiego serca i wielkich pragnień.

Oddany bez reszty sprawie, której służył.

Takim był św. Wincenty Pallotti –
syn sklepikarza z Rzymu.

Zmarł w 1850 roku.