Strona główna arrow Rok 2004 arrow Nr 26 (1/2004) arrow 70 lat Sióstr Pallotynek w Polsce
70 lat Sióstr Pallotynek w Polsce Drukuj Poleć znajomemu

POCZĄTKI ZGROMADZENIA
Był rok 1834, kiedy Wincenty Pallotti - rzymski kapłan, zaniepokojony rosnącą laicyzacją i zobojętnieniem religijnym wierzących - założył Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego.

Dzieło, którego celem było pogłębiane wiary wśród katolików, ożywianie miłości, a także budzenie u wszystkich katolików głębokiej świadomości ich apostolskiego powołania. W skład Zjednoczenia weszli księża oraz ludzie świeccy, kobiety i mężczyźni, którzy odkryli, że być chrześcijaninem, być katolikiem - to przede wszystkim BYĆ APOSTOLEM, zatroskanym o Kościół i jego sprawy. Z tej wielkiej rzeszy wyłoniła się niebawem garstka kobiet zaangażowanych apostolsko. To one właśnie dały początek nowemu Zgromadzenu, które założył ksiądz Pallotti w Rzymie w 1838 roku. Siostry Pallotynki z czasem zaczęły rozszerzać ideały Pallottiego poza granice Włoch i przeszczepiać je...

...w różne zakątki świata. Dotarły także do Polski, a swą działalność rozpoczęły od ziemi nowogródzkiej. Tam właśnie - w 1934 r. - osiedliła się pierwsza polska wspólnota Sióstr Pallotynek. Jej dzieje były bardzo burzliwe, utrudnione wojenną zawieruchą. Jednakże to, co prawdziwie z Boga zrodzone, nie przeminie...

Siostry Pallotynki po dziś dzień wypełniają pragnienie swego Założyciela. „Chciałbym - mówił Pallotti - tak wiele dla uwielbienia Boga uczynić... Chciałbym w nieskończony sposób nieskończenie wiele działać dla Boga w Trójcy Jedynego." AD INFINITAM DEI GLORIAM, czyli NA NIESKOŃCZONĄ CHWAŁĘ BOŻĄ - to zawołanie, które tak często powtarzał Pallotti, jest motywem apostolskiej działalności każdej Siostry Pallotynki.

DZIAŁALNOŚĆ APOSTOLSKA
Działalność apostolska Sióstr Pallotynek jest bardzo szeroka i różnorodna, ponieważ wychodzi naprzeciw wciąż nowym potrzebom współczesnego świata. „Miłość Chrystusa przynagla nas”, tak jak przynaglała kiedyś św. Pawła, a później także ks. Pallottiego. Odpowiadając na to „przynaglenie" siostry starają się przekazywać innym radość i pewność wiary, budząc, ożywiając i rozszerzając świadomość, że wiara i miłość są nie tylko darem, lecz także zadaniem dla każdego chrześcijanina. A czynią to m.in. poprzez pracę pedagogiczno - wychowawczą w przedszkolach, poprzez katechizację dzieci i młodzieży w szkołach podstawowych, gimnazjach i liceach. Są czujne na potrzeby czasu i na wołania współczesnego Kościoła i świata... Idą wszędzie tam, gdzie jest człowiek potrzebujący - odnajdują go w szpitalach, niosąc mu pomoc medyczną oraz wsparcie duchowe. Specyficzną formą działalności apostolskiej wśród ludzi chorych jest praca Sióstr Pallotynek w gdańskim Hospicjum. Człowiekowi umierającemu na raka siostry niosą nie tylko konkretną pomoc pielęgniarską, ale przede wszystkim NADZIEJĘ i pomagają odkrywać sens życia, cierpienia i umierania... Miłość - wzorowana na Bogu, Miłości Nieskończonej -- jest cechy konstytutywną wszelkiej aktywności apostolskiej sióstr. W imię tej właśnie Miłości siostry podejmują pracę wśród dzieci specjalnej troski w Domach Pomocy Społecznej. Gdzie jeszcze można spotkać Siostry Pallotynki? - także w kancelariach parafialnych i kurialnych. Charakterystyczną formą działalności pallotyńskiej jest prowadzenie grup apostolskich, zwanych Wspólnotami Wieczernikowymi. Na modlitwie, w czasie spotkań i na rekolekcjach siostry pomagają młodym kształtować ich człowieczeństwo oraz chrześcijańską i apostolską postawę. Młody chrześcijanin - poszukujący swojego miejsca w Kościele - poprzez formację wieczernikową przygotowuje się do świadomego i odpowiedzialnego uczestnictwa w posłannictwie Kościoła.

POSŁUGA MISYJNA SIÓSTR PALLOTYNEK
„Chciałbym stale znajdować się na wszystkich miejscach ziemi..." - wyznawał Pallotti i stąd jednym z istotnych elementów apostolskiego powołania Sióstr Pallotynek są misje. „Chciałbym spowodować - mówił dalej PalIotti - by wszystkie stworzenia znały i miłowały Boga, i by służyły Temu, który jest moim Ojcem, moim Dobrem, moim Wszystkim.” Siostry Pallotynki podejmują to wezwanie swojego Założyciela i spieszą w różne zakątki świata, by krzewić wiarę tam, gdzie jej jeszcze lub już nie ma. Z ewangelicznym ziarnem słowa i czynami miłości dotarły najpierw do Afryki - do Rwandy, potem do Konga Demokratycznego. Zaczęły prowadzić sierociniec, ośrodki zdrowia, zajęły się także pielęgnacją chorych i dożywianiem zagłodzonych dzieci. Równocześnie mówiły Rwandyjczykom o Bogu, który jest Miłością. Wojna, która wybuchła w Rwandzie w 1994 r., dokonała wielkiego spustoszenia w sercach Rwandyjczyków - była przecież całkowitym zaprzeczeniem miłości... Pomoc sióstr stała się wówczas szczególnie istotna... Trzeba było zająć się sierotami, których po wojnie są tysiące, ale przede wszystkim - leczeniem duchowych ran Rwandyjczyków, boleśnie dotkniętych grozą i nienawiścią wojny, śmiercią najbliższych i lękiem o ciągle niepewną przyszłość. Duchowa i materialna nędza tamtejszych ludzi woła o uzdrowienie przez obecność, światło wiary, modlitwę, służbę miłości i ofiarę z własnego życia.

Powołanie misyjne - dar piękny i trudny zarazem - zaprowadziło też Siostry Pallotynki do Tanzanii i Kamerunu. Siostry angażują się tam w pracę formacyjną, pedagogiczną (jako nauczycielki i katechetki w szkołach) i posługę pielęgniarską. W krajach tych panuje wprawdzie pokój, ale i tam głód i bardzo niski poziom wykształcenia są ogromnym wezwaniem do pracy.

O tym, jak wielkie są potrzeby Kościoła i jak ogromny jest głód Boga we współczesnym świecie - świadczą powstające wciąż nowe placówki misyjne Sióstr Pallotynek. Wołanie o świadectwo wiary i miłości dotarło także zza wschodniej granicy. Terenem pracy misyjnej sióstr stały się w latach 90 - tych Białoruś i Ukraina, a od niedawna - także daleka Syberia. Ludzie Wschodu - z racji swej mentalności i uwarunkowań historycznych - są otwarci na Boga i chłonni wartości duchowych. Siostry Pallotynki na terenach byłego Związku Radzieckiego katechizują, niosąc pomoc charytatywną oraz przygotowując dzieci, młodzież i dorosłych do sakramentów świętych. Każdy bowiem człowiek potrzebuje pokarmu dla serca, a cóż dopiero wtedy, gdy przez długie lata był tego pozbawiony...

Na dalekich szlakach misyjnych po Afryce i ogromnych połaciach ziem wschodnich, a także po ojczystych ścieżkach apostolskiej posługi wzorem jest dla pallotynek św. Wincenty Pallotti oraz Maryja Królowa Apostołów. Maryja, która w Wieczerniku wraz z Apostołami oczekiwała na Zesłanie Ducha Świętego - jest przykładem służby i modlitewnego trwania.

Oprac. Siostry Pallotynki – Referat d/s Powołań
Zdjęcia: archiwum Sióstr Pallotynek