Horyzonty Misyjne - Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Rio de Janeiro

Kiedy mówimy o sanktuarium, od razu wyobrażamy sobie wielki kościół i tłumy ludzi przyjeżdżające do niego, tłumnie uczestniczące w odprawianych nabożeństwach. Klasycznymi przykładami są dla nas Jasna Góra, Kalwaria Zebrzydowska czy Licheń. Sanktuarium jest miejscem, gdzie oddaje się specjalny kult świętemu patronowi danego miejsca.

Archidiecezjalne Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Rio de Janeiro jest jednym z najmłodszych sanktuariów, utworzonym dekretem arcybiskupa z dnia 17 września 2009 r. Po prostu kościół parafialny został podniesiony do rangi sanktuarium.

Został zbudowany w latach osiemdziesiątych pod kierunkiem i nakładem własnej pracy ks. Tadeusza Korbeckiego SAC. Jeszcze podczas budowy starał się on głosić orędzie miłosierdzia z grupą zaangażowanych parafian. Po kilku latach udało mu się zorganizować Święto Miłosierdzia na stadionie krytym Maracanazinho. Było to wielkim osiągnięciem.
Z każdym rokiem więcej wiernych uczestniczyło w uroczystościach i Koronka do Miłosierdzia stawała się coraz bardziej znana.

To wszystko przyczyniło się do podjęcia decyzji o ustanowieniu Sanktuarium Miłosierdzia Bożego. Obecnie...
... codziennie odmawiamy Koronkę w Sanktuarium, ale w sposób szczególny w piątki, gdy przybywają pielgrzymi z innych parafii. Czasami mamy nawet 25 parafii reprezentowanych na nabożeństwie do Miłosierdzia Bożego, które w każdy piątek, już od roku, jest transmitowane w tutejszym radiu diecezjalnym.

Potrzeba wiele pracy, aby stworzyć struktury sanktuarium przy kościele parafialnym. Obecnie trwają prace wykończeniowe centrum duszpasterskiego, w którym odbywają się spotkania formacyjne parafialne oraz dla czcicieli Miłosierdzia Bożego.

Prace są prowadzone na miarę środków materialnych, jakimi dysponujemy. Mój brat, ks. Krzysztof, jest proboszczem prowadzącym wszystkie prace parafialne. Ja jestem kustoszem odpowiedzialnym za głoszenie Miłosierdzia Bożego i podejmowanie pielgrzymów.

Moim zadaniem jest również głoszenie Miłosierdzia w innych parafiach poprzez kazania i konferencje. Wydajemy także kwartalnik „Raios da Divina Misericórdia”, już od 16 lat. Ciągle jest wiele do zrobienia. Dlatego cieszymy się każdym pielgrzymem i każdym zaproszeniem z konferencją o Miłosierdziu Bożym.

Podczas ferii zimowych w lipcu zaprosiliśmy na piątkowe nabożeństwo dzieci. Przyjechały dzieci z naszej (pallotyńskiej) parafii Matki Boskiej Fatimskiej w Niterói. Zostało to entuzjastycznie przyjęte przez słuchaczy radia. W następnym tygodniu zaprosiliśmy młodzież. W Tygodniu Rodziny – rodziny katolickie. W dniu wczorajszym – młodzież na dzień skupienia. Okazało się, że niespodziewanie przyjechał autobus dzieci z pielgrzymką i dzień skupienia zmienił charakter. Przygotowaliśmy się na spotkanie młodzieżowe, a tymczasem przyjechały dzieci. Cieszyły się bardzo, że tyle dla nich przygotowaliśmy. Zdarzają się dni, że przyjeżdża kilka autobusów czy mikrobusów z pielgrzymami.

Dużą pomocą jest dla mnie akordeon, który pomaga niezmiernie w stworzeniu odpowiedniego klimatu podczas takich spotkań. Czasami spotykam osoby, które po wielu latach wspominają spotkanie, na którym ksiądz grał im na akordeonie i w przyjemnej atmosferze głosił konferencję.

Nigdy nie wiemy, które z naszych słów dotrze do serca człowieka i dokona jakiejś wewnętrznej przemiany.

W sobotę, 6 sierpnia, uczestniczyłem w święceniach kapłańskich w katedrze Archidiecezji Rio de Janeiro.
Jednym z nowych kapłanów był ks. Rogerio, któremu pomogłem na drodze do kapłaństwa. Zostałem zaproszony na obiad w Seminarium Archidiecezjalnym. Podczas rozmowy z rektorem seminarium, którego nie znałem bliżej, stwierdził, że jest księdzem dzięki mnie. Powiedział mi, że kiedyś przyjechał z grupą młodzieżową ze swojej parafii do Itaipu, gdzie wygłosiłem im konferencję, która zadecydowała o jego wstąpieniu do seminarium.
Faktycznie – pamiętam, że miałem spotkanie z tą grupą młodzieżową, ale nie pamiętam, co im mówiłem. Pan Bóg ma swoje plany i swoje drogi, a do ich realizacji używa nas.

Dlatego staram się wykorzystywać każdą okazję i liczę na to, że Pan Bóg będzie działał w sercach ludzi. Liczę również na to, że w ten sposób nasze sanktuarium będzie się rozwijać, przyciągając coraz więcej ludzi do Chrystusa. Podobnie jak dzieło Miłosierdzia przekazywane światu przez Siostrę Faustynę rozwinęło się niezależnie od tego, że wszystko zaczynało się w ukryciu. Dzisiaj jest znane na całym świecie.

Korzystając z okazji przekazuję pozdrowienia wszystkim Czytelnikom „Horyzontów Misyjnych”.

Ks. Jan Sopicki SAC, kustosz Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Rio de Janeiro
Zdjęcia: arch. Autora

Wstecz

Tego autora
Misjonarze piszą Złoty jubileusz ks. Czesława Zająca SAC Polsko-brazylijscy księża w Portugalii Maryja Matką wielu dzieci Rozmowa z ks. Janem Sopickim SAC II Światowe Spotkanie Rodzin z Papieżem

Z tego kraju

Chętnie czytane
Prowadzi nas tylko Opatrzność Boża Misyjna Droga Krzyżowa Pallotyni w Polsce - historia 25 lat pracy polskich pallotynów w Rwandzie Różaniec misyjny dla dzieci - cz. chwalebna Rozmowa z o. Nikodemem Kilnarem OSPPE 25-lecie pracy polskich pallotynów w Brazylii Góra Tabor - tu zatrzymuje się czas Wywiad z Panią Dr Wandą Błeńską-misjonarką Sanguma