Kiedy rozpoczyna siê maj, wszystkie aktywno¶ci duszpasterskie w Novo Airão s± zwrócone w kierunku ¶wiêta patronalnego parafii i gminy, którym jest ¶w. Angelo Jerozolimski. Wspomnienie liturgiczne mêczennika jest obchodzone 5 maja.
.jpg) Przez dziewiêæ dni, poprzedzaj±cych ¶wiêto, parafia przygotowuje siê poprzez uczestnictwo w nowennie do ¶w. Angelo. 5 maja odby³a siê tradycyjna procesja z figur± ¶wiêtego patrona.
W tym roku procesja by³a d³u¿sza ni¿ zwykle. Mimo silnego amazoñskiego s³oñca figura patrona parafii przez dwie godziny przemierza³a ulice miasta. Procesja przesz³a obok domów osób chorych, które w ten sposób mog³y w modlitewnym zjednoczeniu uczestniczyæ w obchodach ¶wiêta. Przeszli¶my te¿ obok dwóch kaplic: Matki Bo¿ej Wspomo¿ycielki i Jezusa Mi³osiernego.
Po przybyciu do ko¶cio³a parafialnego rozpoczê³a siê uroczysta Msza ¦wiêta. W tegorocznej celebracji obok miejscowych duszpasterzy, ks. Józefa Ma¶lanki SAC i ks. Artura Karbowego SAC, uczestniczyli.....
... nasi wspó³bracia z Prowincji Santa Maria, którzy pracuj± w Manaus: ks. Claudio Rossini SAC i ks. Celestino Ceretta SAC. Tegoroczna celebracja by³a szczególna, gdy¿ do ko¶cio³a parafialnego zosta³y uroczy¶cie wprowadzone relikwie ¶w. Angelo.
 Proboszcz parafii, ks. Artur, wyt³umaczy³ zgromadzonym wiernym, na czym polega kult relikwii ¶wiêtych. Cz³owiekowi wierz±cemu relikwie pozwalaj± przekroczyæ próg ¶wiata widzialnego, dotkn±æ wiecznego. Zmar³y, uznany za ¶wiêtego, przestaje byæ umar³ym. W swoich relikwiach ¿yje nadal. Zostaje w³±czony w osobiste ¿ycie zwyk³ego cz³owieka, który oczekuje od niego wstawiennictwa, po¶rednictwa czy jakiejkolwiek pomocy, doczesnej i nadprzyrodzonej. Jeste¶my istotami stworzonymi z ducha, duszy i cia³a. Warto¶ci wy¿sze czêsto poznajemy zmys³ami. Tu mie¶ci siê tak¿e odpowied¼ na pytanie dotycz±ce relikwii. Dotyczy ono fundamentalnego pytania: co pozostaje po cz³owieku, który by³ i ¿y³ w¶ród nas? Tylko wspomnienie? Same ko¶ci?
Chodzi o co¶ wiêcej! Dotykamy tu pytania o „¿ycie po ¿yciu”. Nie dziwimy siê zatem, je¶li wierz±cy cz³owiek chce jakoby „dotkn±æ”, „zobaczyæ” heroicznego na¶ladowcê Chrystusa, który nieprzeciêtnie na¶ladowa³ swojego  Mistrza i równie heroicznie s³u¿y³ swoim bli¼nim. Ca³owanie relikwii, ich dotykanie czy ogl±danie, ich bezpo¶rednia fizyczna blisko¶æ staje siê jakby „pasem transmisyjnym” u³atwiaj±cym przekazanie danemu ¶wiêtemu osobistych pró¶b i trosk.
Poprzez relikwie cz³owiek wierz±cy chcia³by nawi±zaæ bardziej osobisty kontakt ze ¶wiêtymi czy wrêcz z samym Chrystusem. Plastycznym i wymownym przyk³adem takiego my¶lenia i postawy jest fakt, ¿e w wielkich miastach liczne ko¶cio³y staraj± siê wyró¿niæ pozyskanymi relikwiami. Wa¿nym fenomenem, bezpo¶rednio zwi±zanym z kultem relikwii, jest g³êboka wiara w orêdownictwo, czyli szczególnie okre¶lony rodzaj pomocy zarówno duchowej, jak i „materialnej”, jak± wierz±cy cz³owiek pragnie wyprosiæ czy wymodliæ przy grobie, czy relikwiach danego ¶wiêtego.
 Relikwie ¶w. Angelo zosta³y sprowadzone z Licaty na Sycylii, z sanktuarium grobu ¶wiêtego, przez bp. Wilmara Santini. Do ko¶cio³a zosta³y wniesione przez ks. Claudio. Od tego momentu ¶w. Angelo jest obecny w naszej parafii nie tylko w swojej figurze, ale równie¿ w relikwii – fragmencie ko¶ci.
Podczas kazania ks. Claudio podkre¶li³ naukê ¶w. Wincentego Pallottiego, dotycz±c± kultu ¶wiêtych. Ka¿dy winien wybraæ sobie jednego ¶wiêtego, poznaæ jego ¿ycie i na¶ladowaæ go, aby samemu staæ siê ¶wiêtym. Ks. Claudio przypomnia³, ¿e ¶w. Angelo, ¿yj±c na prze³omie XII i XIII wieku, urodzi³ siê w Ziemi ¦wiêtej i szuka³ zjednoczenia z Bogiem na Górze Karmel. Zgin±³ w wieku 35 lat na Sycylii, gdy¿ g³osi³ zasady chrze¶cijañskiej moralno¶ci, potêpiaj±c  zwi±zek partnerski miêdzy bogatym rodzeñstwem zamieszka³ym w Licata. Kiedy siostra na skutek nauki ¶w. Angelo nawróci³a siê, jej brat w zem¶cie zabi³ ¶wiêtego karmelitê, kiedy ów g³osi³ naukê w ko¶ciele ¶w. Tadeusza w Licata.
Podczas procesji z darami obok chleba i wina m³odzie¿ wnios³a miniaturê statku – g³ównego ¶rodka transportu i pracy w regionie oraz owoce, przypominaj±c, ¿e Eucharystia daje nam si³ê nie tylko duchow±, ale i do codziennej pracy w drodze do ¶wiêto¶ci.
 Na zakoñczenie Mszy ¶w. ka¿dy móg³ przybli¿yæ siê do figury i relikwii ¶wiêtego, aby podziêkowaæ mu za otrzymane ³aski i prosiæ o dalsz± opiekê.
Na placu przyko¶cielnym odby³a siê tradycyjna zabawa, podczas której mo¿na by³o miêdzy innymi wylicytowaæ siedmiometrow± ³ódkê oraz zagraæ w bingo o atrakcyjne nagrody.
Ks. Artur Karbowy SAC
Zdjêcia arch. Autora |
Nr 56 (3/2011) 
