Strona główna arrow Rok 2011 arrow Nr 55 (2/2011) arrow Karmel w Kazachstanie
Karmel w Kazachstanie Drukuj Poleć znajomemu

Z wielką radością kolejny już raz dzielimy się darem obecności Trójjedynego Boga w Kazachstanie, tym, co otrzymujemy od Księcia Pokoju. Żyje Kościół, wyrosły na zawierzeniu tysięcy deportowanych, na oddaniu i determinacji Kapłanów, na krwi Męczenników. Ta PRAWDA mocno wpisuje się w nasze serca.

„Kościół Katolicki w Azji chodzi po jeziorze. Służba tutaj, to chodzenie po wodzie z Chrystusem. Trzeba zawierzyć, że jest z nami Chrystus. Zawierzyć jeszcze więcej, niż udało się to Piotrowi” – mówił ks. abp Tomasz Peta. Tak – TU trzeba bardzo mocno mieć oczy utkwione w NIM, tylko w NIM.

Na powierzchni 2717300 km2 powierzchni Kazachstanu są cztery diecezje z pięcioma biskupami i ok. 250 parafiami (stan na koniec 2010 r.). W ostatnich latach wybudowano ok. 20 nowych świątyń i kaplic parafialnych.

W Astanie regularnie odbywają się zjazdy katolików z krajów azjatyckich. Ojciec Święty Jan Paweł II beatyfikował na Ukrainie dwóch męczenników obrządku grekokatolickiego z Kazachstanu: bp. Nikitę Budka i ks. Alieksieja Zarickiego. Kolejnymi kandydatami na ołtarze są: bp Aleksander Chyra, ks. Władysław Bukowiński, o. Alojzy Kaszuba, o. Tomasz Freiherr von Gumppenberg, s. Gretruda.
U progu XXI w. niezależny Kazachstan jest młodym, dynamicznie rozwijającym się państwem. W 2008 r., z inicjatywy prezydenta Nursułtana Nazarbajewa, rząd rozpoczął realizację specjalnego programu „Droga do Europy”. Na przełomie listopada i grudnia 2010 r. Kazachstan przewodniczył OBWE. W 2011 r. stoi na czele Organizacji Islamskiej Konferencji.

Na spotkaniu OBWE, wśród przedstawicieli kilkudziesięciu krajów świata, byli reprezentanci rządu polskiego, prezydent i premier Rosji, Prezydent Stanów Zjednoczonych. Państwo Watykańskie reprezentował ks. kard. T. Bertone – jego obecność była niezwykle ważna, także ze względu na wprowadzenie w życie konkordatu (w tym uzyskanie wiz misyjnych). Było to... 

... pierwsze wydarzenie tej miary w historii tego młodego państwa.

Kard. T. Bertone spotkał się ze wspólnotą naszej archidiecezji 3 grudnia 2010 r. na Eucharystii w katedrze w Astanie. Przyjechali członkowie Konferencji Episkopatu Azji Centralnej (z Uzbekistanu, Turkmenistanu, Tadżykistanu, Kirgizji), ks. abp nuncjusz Migiel Mauri Buendia, Biskupi z Kazachstanu, kapłani, siostry zakonne, wierni, a także my. Podczas homilii Kardynał wyraził radość i wdzięczność, że spotkanie z archidiecezją ma miejsce podczas Eucharystii, która jest „źródłem i szczytem Miłości, Jedności, Pokoju, najgłębszych więzi”. Nawiązał do św. Franciszka Ksawerego, jezuity, patrona misji w Azji, do sługi Bożego ks. Władysława Bukowińskiego – Apostoła Kazachstanu, o którym powiedział, że na pewno już wkrótce zostanie wyniesiony na ołtarze. Ofiarował archidiecezji relikwie św. Andrzeja Apostoła, wspominając, że relikwie tego Świętego podarował także cerkwi prawosławnej. Gorąco zachęcił nas wszystkich do dalszej żarliwej modlitwy o jedność chrześcijan, o dialog międzyreligijny, zwłaszcza z islamem.

Dostąpiłyśmy łaski osobistego spotkania i rozmowy z Księdzem Kardynałem. Powiedziałyśmy: „Ufamy, że ta wizyta przyczyni się do jeszcze większej wolności religijnej i że misjonarze i misjonarki, szczególnie Karmelitanki Bose – mniszki klauzurowe – będą mogli przedłużać wizy w Kazachstanie.” Przekazałyśmy również pozdrowienia, życzenia, zapewnienia o modlitwie i miłości Ojcu Świętemu Benedyktowi XVI. Otrzymałyśmy pasterskie – ojcowskie błogosławieństwo. Ujmujące było to, że ks. Kardynał miał dla nas czas. Nie spieszył się.

Radości tego dnia dopełnił ojciec Andrzej Madej OMI – Ordynariusz, Superior Misji Sui Juris w Turkmenistanie. Przywołałyśmy przy tej okazji świadectwo mieszkańca Oziornoje, potomka polskich zesłańców, który powiedział, że obecny Kościół, który po latach komunistycznego reżimu odradza się i wychodzi z ukrycia jest największym cudem. Są kapłani, codzienna Eucharystia, adoracja Najświętszego Sakramentu, trzy zgromadzenia zakonne, rozpoczęta budowa klasztoru Sióstr Karmelitanek Bosych.

To prawda – nasz klasztor jest pierwszym w historii Kazachstanu katolickim, klauzurowym monastyrem budowanym od podstaw.

30 listopada Pan Bóg pozwolił nam zamknąć pierwszy etap budowy, rozpoczęty w czerwcu 2010 r. Cały teren (2,5 ha) został ogrodzony murem, doprowadzony prąd elektryczny, wykopana studnia na potrzeby budowy, położony fundament pod przyszły klasztor. Został także zaorany grunt pod wiosenny zasiew i przyszły sad. Nad całością budowy czuwał mianowany przez Ordynariusza Abp. Tomasza – o. Rafał Lar ze Szczucińska, który wraz z komisją nadzoru wielokrotnie przyjeżdżał do Oziornoje.

Uwielbiamy Nieskończone Miłosierdzie Boże! Jego Miłości i hojności polecamy wszystkich Przyjaciół – Dobroczyńców. Dzięki Wam wznosi się Świątynia Chwały, miejsce Bożej Obecności na azjatyckim stepie. Nasz Wspólny Dom.

Oziornoje rośnie na duchową stolicę Kazachstanu – podczas sierpniowego pobytu zauważył kard. Sarah. Tędy przebiega swoisty „jedwabny szlak” wspólnoty Kościoła. Coraz bardziej Karmel wpisuje się w życie Oziornoje. Już tradycją stają się odwiedziny najmłodszych mieszkańców, dzieci z ochronki, prowadzonej przez Siostry Służebniczki. Jest wtedy wspólna modlitwa i spotkanie w rozmównicy, jak to miało miejsce 18 października.

Modlimy się, by międzyreligijny dialog w Kazachstanie przebiegał nadal tak pokojowo. Żarliwą modlitwą nie przestajemy ogarniać prezydenta Nazarbajewa oraz cały rząd, wszystkich, którzy zadecydują o wprowadzeniu wiz misyjnych, przedłużanych w Kazachstanie i możliwości uzyskania karty stałego pobytu. Ze względu na nasze kontemplacyjno-klauzurowe powołanie, podjęłyśmy starania o otrzymanie takiej karty. Wymagało to zdobycia wielu dokumentów, zaświadczeń w Polsce i Kazachstanie. Dobry Bóg nadzwyczajnie posłużył się Aniołami. W ciągu dziesięciu dni komplet niezbędnych dokumentów mogłyśmy przekazać do przetłumaczenia na język rosyjski i potwierdzenia notarialnego. To wszystko prawdziwie graniczyło z cudem. I cudem jest każde misyjne powołanie. Wielką łaską jest również przyjazd do naszej archidiecezji, do Oziornoje, ks. Zbigniewa z Polski, z diecezji warszawsko-praskiej.

Kochani! Dzieląc się z Wami tym, czym żyjemy, co otrzymujemy od Niego – Księcia Pokoju, Boga Naszego – zapraszamy do wspólnego hymnu uwielbienia za wielkie rzeczy, które On czyni w życiu każdego z nas.

„Zapuściwszy w NIM korzenie i na NIM dalej się budujmy, i umacniajmy się w wierze, pełni wdzięczności” (por. Kol 2, 7). ON nigdy nas nie opuszcza. Nigdy nie jesteśmy sami. Niech ta ufna wiara w JEGO OBECNOŚĆ, JEGO MIŁOŚĆ MIŁOSIERNĄ towarzyszy nam przez wszystkie dni.

Z modlitwą i miłością Wasze oddane siostry Karmelitanki Bose ze stepów Oziornoje

s. Joanna M. od Jezusa Zmartwychwstałego s. Ewa Maria od Eucharystii s. Elżbieta od NMP z Góry Karmel s. Teresa M. od Najświętszego Sakramentu s. Dominika od Maryi Matki Jedności
Zdjęcia: archiwum Sióstr Karmelitanek