W początkach 2009 r., ksiądz Jarek podzielił się ze mną swoim pragnieniem rozpoczęcia spotkań młodzieży w pallotyńskim domu w Korei. Pomyślałam wtedy, że to świetny pomysł i nawet sama zaczęłam się z tym utożsamiać.

Od początku byłam jednak pełna obaw, czy jest możliwe by, w napiętym harmonogramie, jaki mają studenci, ktokolwiek z młodzieży znalazł czas na dodatkowe spotkania. Modliłam się w tej intencji, ale ciągle miałam mieszane uczucia, czy to może się udać. Kiedy ksiądz zaproponował mi uczestnictwo w Pallotyńskim Forum Młodych – a był to szalony czas mojego życia (koniec studiów – egzaminy), i na dodatek poprosił mnie o znalezienie sponsorów dla młodzieży, której nie stać na wyjazd, i zasugerował rozsyłanie maili do firm i korporacji – ciągle nie wierzyłam, że jest to możliwe. Chociaż zostałam wybrana do szczególnej „Bożej pracy”, chociaż bardzo mocno modliłam się o możliwość realizacji tej Dziękczynnej Pielgrzymki do Grobu Świętego Wincentego Pallottiego, wciąż byłam pełna obaw.
Jednak w tym roku Miłosierny Bóg, dając mi łaskę uczestnictwa w pielgrzymce, przypomniał mi, że ja nieustannie zapominam o Jego działaniu i właśnie Jego działanie kwestionuję swoimi wątpliwościami.

W czasie tegorocznej Pielgrzymki do Polski i Włoch, najbardziej utkwiło mi w pamięci uczestnictwo w Pieszej Pielgrzymce Diecezji Świdnickiej na Jasną Górę. W napiętym programie naszej dwudziestoczterodniowej pielgrzymki mieliśmy możliwość pielgrzymować trzy dni pieszo z Wałbrzycha do Zwróconej k. Ząbkowic Śląskich wraz z Grupą nr 6 – wychodzącą pod przewodnictwem pallotynów z Wałbrzycha. Wszyscy koreańscy uczestnicy naszej wyprawy po raz pierwszy w życiu mieli możliwość doświadczyć pielgrzymiego szlaku. Trzy dni pieszo, spanie...