Strona g³ówna arrow Aktualny arrow S³owo neoprezbitera
S³owo neoprezbitera Drukuj Poleæ znajomemu
Nie wystarczy, ¿e duchowieñstwo bêdzie ¶wiête, powinno ono byæ równie¿ wykszta³cone - pisa³ ¶w. Wincenty Pallotti.

I co wy robicie w tym seminarium przez 6 lat? – Tak rozpocz±³ kulturaln± rozmowê inteligentny gimnazjalista w szkole, w której mia³em przyjemno¶æ katechizowaæ przed rokiem. Pytanie zaczepne i mo¿e ma³o sympatycznie brzmi±ce. Sugerowa³o podtekstowo marnowanie czasu w WSD. Jednak postawione pytanie domaga siê odpowiedzi, by pozostawiony bez wyja¶nienia gimnazjalista nie utwierdzi³ siê w swoim my¶leniu.
O¶mielam siê stwierdziæ, ¿e czas seminarium nie jest zmarnowanym czasem. Chyba, ¿e …

Seminaryjny plan zwyk³ego dnia w znaczniej mierze po¶wiêcony jest pracy intelektualnej. Sze¶æ lat studiowania, zmagania z senno¶ci± w czasie wyk³adów i lekko¶ci± pamiêci w czasie egzaminów.

Seminarium to czas otwierania ¶wiadomo¶ci na filozoficzne koncepcje ¶wiata. Bo przecie¿ pierwsze dwa lata seminarium to studiowanie filozofii. Od staro¿ytno¶ci do wspó³czesno¶ci. Ta podró¿ w czasie i sposobie pojmowania ¶wiata jest wyzwaniem dla m³odego i ch³onnego mózgu. Dopiero po Platonie, Arystotelesie, Tomaszu, Kancie, Heideggerze przychodzi przyjemno¶æ teologicznego poznania. Trzeci rok otwiera oczy na rozumienie albo i nierozumienie sakramentów, Trójcy ¦wiêtej, Ko¶cio³a, ¶wiata stworzonego, rzeczywisto¶ci ostatecznej cz³owieka, £aski od Boga p³yn±cej, tajemnicy Maryi i Ko¶cio³a.
Sama teologia...
... dogmatyczna nie jest jednak sednem studiów. Bo zmagania intelektualne obejmuj± tak¿e, poznanie Pisma ¦wiêtego.

Studia seminaryjne to te¿ uczenie siê takich dziedzin ¿ycia jak socjologia, psychologia, historia Ko¶cio³a, Katolicka Nauka Spo³eczna, pedagogika i pedagogika specjalna, któr± moi koledzy kursowi bêd± pewnie d³ugo pamiêtaæ. Czas seminarium to nauka g³oszenia kazañ i spowiadania. Przedmioty i zajêcia obowi±zkowe w czasie studiów seminaryjnych misternie utkane s± przez Prefekta Studiów, który czuwa nad dobrym przygotowaniem intelektualnym ka¿dego, kto opuszcza seminarium. Nauka w wymiarze intelektualnym jest ukoronowana przez tytu³ magistra teologii.

Seminaryjna nauka to w du¿ej mierze normalne studia, z salami wyk³adowymi, profesorami, indeksami, sesjami – tak¿e poprawkowymi.

Seminarium to miejsce, gdzie obecnych jest wiele osób o bardzo podobnych pogl±dach, celach, pragnieniach i marzeniach. To miejsce, gdzie emocje s± bardzo wa¿ne. Nauka w seminarium to miejsce uczenia siê tak¿e swojej emocjonalno¶ci. To uczenie siê budowania relacji z innymi lud¼mi. Mo¿na to szczególnie zauwa¿yæ w budowaniu relacji kursowych. Przygoda bycia kap³anem nie jest jednak oparta tylko na intelekcie i uczuciach oraz relacjach z innymi lud¼mi. By byæ kap³anem potrzeba kolejnego kroku naprzód, jakim jest uczenie siê duchowo¶ci.

Kiedy mój Mistrz nowicjatu oprowadza³ mnie pierwszego dnia po domu w Wadowicach, wprowadzaj±c mnie i mojego Tatê do kaplicy powiedzia³: To najwa¿niejsze miejsce tego domu. Mo¿e to nic odkrywczego, jednak na pewno bardzo zasadniczego. Kaplica jest dla mnie najwa¿niejszym miejscem w domu. Kaplica jest dla mnie miejscem nauki. Przestrzeni± budowania relacji z Bogiem. Jest te¿ dla mnie miejscem ucieczki, miejscem gdzie zawsze jest moje miejsce.

Czas seminarium to czas uczenia siê duchowo¶ci. Ks. Lucjan Balter w¶ród wyznaczników powo³ania kap³añskiego zaznacza czucie transcendencji. Przychodz±c do seminarium, uczy³em siê budowaæ przyja¼ñ z Bogiem. Nauka ta jest trudna i uci±¿liwa, bo wymaga ogromnego wysi³ku woli. Wymaga te¿ wybierania rzeczy wa¿nych i wa¿niejszych. Wymaga postawienia (ofiarowania czasu dla Niego) Boga na pierwszym miejscu w¶ród innych bardzo istotnych spraw.
Seminarium to jest miejsce, gdzie Bóg i czas dla Boga ma byæ na pierwszym miejscu. Seminarium to przestrzeñ uczenia siê takiego wybierania, aby faktycznie by³ On na pierwszym miejscu.
Jednak intelektualne zmagania, budowanie relacji ze wspó³braæmi i budowanie relacji z Bogiem to nie wszystko czego uczê siê w seminarium.

Seminarium to czas nauki ¿ycia we wspólnocie. Bardzo ciekawe uczenie siê ¿ycia we wspólnocie, które stoi w opozycji i kontrastuje z has³ami indywidualizmu.

Ks. Micha³ Siennicki SAC, neoprezbiter

Pallotyñscy neoprezbiterzy A.D. 2010:
Ks. B³a¿ej Benisz SAC
Ks. Rafa³ Czekalewski SAC
Ks. Dominik Kaczmarek SAC
Ks. £ukasz Kluska SAC
Ks. Przemys³aw Krakowczyk SAC
Ks. Grzegorz Krup SACKs. Grzegorz £ysek SAC
Ks. Slavomir Peklanský SAC
Ks. Krystian Piotrowski SAC
Ks. Miros³aw Rowicki SAC
Ks. Micha³ Siennicki SAC
Ks. Aliaksandr Sushynski SAC
Ks. Rados³aw Varga SAC
Ks. Grzegorz Wiktor SAC
 
Wstecz