|
Lokalne tradycje w obchodach święta Trójcy Przenajświętszej |
|
|
W sobotę 29 maja, w wigilię uroczystości Trójcy Przenajświętszej, miałem okazję uczestniczenia w ludowej celebracji tego święta, przestrzeganej z pokolenia na pokolenie. Z rozmów z mieszkańcami wynika, że w Novo Airão jest celebrowana od ponad sto lat. Przenikają się w niej aspekty religijne i tradycje ludowe.
 Celebracja zaczyna się już w czwartek, ale główne uroczystości przebiegają właśnie w sobotę. Najciekawsze jest, że każdy - od najmłodszego do najstarszego - uczestnik wie co ma robiċ, nikomu nic się nie mówi, nic się nie tłumaczy. Polecenia są wydawane za pomocą słów śpiewu wykonywanego wyłącznie przez mężczyzn niosących sztandary, nad którymi umieszczony jest gołąbek symbolizujący Ducha Świętego. Śpiew ma w sobie coś tajemniczego, trochę grozy, trochę misterium. Przypomina śpiew gregoriański w połączeniu z nutą żałoby i uwielbienia.
Tego dnia celebracja rozpoczeła się procesją po ulicach miasta i zbieraniem...
... jałmużny, czyli dobrowolnych datków, które mieszkańcy składają, aby przygotować obiad dla wszystkich mieszkańców w Niedzielę Trójcy Świętej oraz rozdać go biednym.
 Procesję otwierają panowie ubrani na biało i niosący sztandary. Jeden z nich niesie bęben podający rytm procesji. Dźwięk bębna to jedyny dźwięk towarzyszący procesji. Wszyscy idą w ciszy, niosąc zapalone świece. Dźwięk bębna wzywa ludzi, aby wyszli ze swoich domów, by złożyć jałmużnę i ucałować wstążkę odchodzącą od poduszki, na której znajduje się symbol Trójcy Świętej. Cztery osoby, idące w centrum procesji, niosą symbol Trójcy Świętej - koronę, na której szczycie znajduje się gołąb, przystrojoną białymi i czerwonymi wstążkami. Jedna osoba trzyma koronę, inna gołąbka symbolizującego Ducha Świętego, jeszcze inna osoba podtrzymuje kapę osoby niosącej koronę, a kolejna trzyma parasol nad koroną. Procesja kroczy ulicami miasta aż do zmroku.
Kiedy zapada zmrok procesja udaje się nad brzeg rzeki Rio Negro, aby śpiewem chwalić Trójcę Świętą, posilić się oraz umieścić świece na rzece. Przypomina to trochę znaną w Polsce tradycję puszczania wianków w noc świętojańską. Kiedyś świece umieszczano w kawałkach drewna, teraz, z powodu zakazu spowodowanego ochroną środowiska, podstawki pod świece wykonywane są z innego materiału. Na ironię losu w ramach ochrony środowiska za podstawkę pod świeczkę służy styropian. Po zakończeniu święta jeszcze przez wiele dni unosi się on na wodach Rio Negro. Świece są puszczane na wodę, płynąc tak jak im prąd rzeki pozwala.
 W tym roku puszczono tysiąc świeczek - naprawdę ładnie to wyglądało. Na rzece utworzył się łańcuch kolorowych świateł. Osoby niosące sztandary i symbol Trójcy Świętej weszły na łódkę, aby ze śpiewem spłynąć w dół rzeki.
Po zakończeniu wodnej procesji wszyscy udają się do kościoła na Mszę św. Tradycja ta przekazywana jest z ojca na syna i chociaż mało kto potrafi wyjaśnić znaczenie poszczególnych jej części, używanych symboli, wszyscy w niej uczestniczą.
Ks. Artur Karbowy SAC
|
Aktualności 
