Słowo Wcielone, które jest nieskończoną Mądrością, chcąc wszystkich nauczyć zachowania milczenia i pokory, zechciało się dla nas narodzić w głębokiej ciszy, wśród ciemnej nocy i zjawić się oczom ludzi jako nieporadne niemowlę. Wobec tego przykładu wszyscy, nawet najbardziej wymowni i uczeni powinni z sobą współzawodniczyć w zachowaniu milczenia i pokory.








Duch wiary, nadziei i miłości Boga i bliźniego wymaga, aby celem wszystkich myśli, słów i czynności stał się Bóg, od którego pochodzi wszelkie dobro i do którego wszystko ostatecznie zmierza. Dlatego całe nasze życie ma być, jeśli nie modlitwą w ścisłym tego słowa znaczeniu, to przynajmniej życiem modlitwy przez czystość intencji.








... 

Święta radość i duchowe szczęście są cechami, które winny wyróżniać prawdziwe sługi Pana. Niech przeto pamiętają, że jeśli braknie im tych cech,niewiele dusz doprowadzą do Boga, ponieważ na ich widok, niewielu zostanie pociągniętych do naśladowania Jezusa Chrystusa.








Gdy słyszycie, że ktoś słowami lub czynem obraża Boga, starajcie się z pokorą serca zadośćuczynić Bogu przez modlitwę, pokutę oraz wzywajcie wszelkie stworzenia do wychwalania Stwórcy dobrymi czynami.









Dzięki najwyższej łaskawości Bożej poznaję, że doskonałość polega na wykonywaniu z najczystszą intencją tego wszystkiego, czego wymaga powołanie i praca, którą wykonuję.









Niech wszyscy dokładnie oznaczą sobie czas na ćwiczenia duchowe i niech się starają odprawiać je gorliwie, pilnie i z pokorą. Niech się usilnie starają o dobrą intencję, nie tylko w wykonywaniu swoich wielkich obowiązków, ale także w drobnych czynnościach, usiłując czynić wszystko dla większej chwały Bożej.