Strona główna arrow Modlitwa arrow Misyjne rozważania różańcowe  dzień drugi
Misyjne rozważania różańcowe  dzień drugi Drukuj Poleć znajomemu
Poniedziałek, 19 października. Modlimy się - aby mieli życie

Siostra Anna Siudak FMM, wprowadzając nas w duchowość tej modlitwy, zaznaczyła, że modlitwa stanowi nasze największe bogactwo. Jest oddaniem Mu chwały i przypomina, że jednocząc nas z Bogiem jest źródłem prawdziwego życia w nas i w tych, których Bogu polecamy, „aby mieli życie” – aby odnaleźli prawdę, życie i drogę do Jezusa Chrystusa.

Modlitwa różańcowa (tajemnice radosne) wprowadza wiernych w rzeczywistość, która daje początek spełnianiu się Bożych obietnic wobec ludzkości.

- Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie – Maryja zgodziła się na przyjęcie dawcy wszelkiego życia, jedynego... ... Zbawiciela świata, Jezusa Chrystusa.

- Nawiedzenie św. Elżbiety – Maryja, wypełniona Duchem Świętym, niosąc pod sercem Dawcę życia, udała się do swojej krewnej Elżbiety, by razem z nią cieszyć się darem nowego życia. Jak Maryja nieśmy innym Jezusa, by osiągnęli życie wieczne.

- Narodzenie Pana Jezusa – Jezus, życie i światłość, narodził się w ubóstwie i samotności. Pierwszymi, którzy oddali Mu pokłon byli najubożsi z ubogich. On przyszedł do maluczkich, opuszczonych i wzgardzonych, by przekazać im światło i prawdziwe życie

- Ofiarowanie Jezusa – Maryja z Józefem ofiarowując Jezusa w świątyni jerozolimskiej oddali Bogu swój największy skarb – własne dziecko. W życiu duchowym prawdziwy wzrost i rozwój dokonuje się dopiero wtedy, gdy ofiarowujemy Bogu wszystko: siebie samych, to, co robimy, co posiadamy.

- Odnalezienie Jezusa w świątyni – nie możemy, podobnie jak Maryja i Józef przestać szukać Jezusa. On jest zawsze obecny w świątyni, w tabernakulum, ukryty w Najświętszym sakramencie.

Z czytanki różańcowej opracowanej przez siostrę Annę Siudak dowiadujemy się, że słowo „Życie” budzi w nas wiele sprzecznych emocji. Radujemy się wiosną, kiedy przyroda budzi się do życia, a jednocześnie nie szanujemy jej, niszcząc, zaśmiecając, zatruwając. Cieszymy się nowym życiem, kiedy przychodzi na świat ukochane, upragnione dziecko, a smucimy się, kiedy stanowi ono zagrożenie dla naszej wolności i niezależności. Dzięki rozwojowi medycyny żyjemy coraz dłużej, ale w niektórych krajach wprowadza się eutanazję; w imię sprawiedliwości wywołujemy wojny itd.

Kontrowersje te są wynikiem zaniedbania prawdziwego życia, którego źródło jest w Bogu. Musimy nauczyć się czerpać z tego źródła, rozwijając nasze życie wewnętrzne, życie w Duchu Świętym.

Środki potrzebne do takiego życia to: modlitwa, asceza, zachowywanie przykazań Bożych, regularne korzystanie z sakramentów, codzienne wsłuchiwanie się w słowo Boże.

Słuchanie Słowa Bożego wymaga wewnętrznej wolności, która daje Jego słowu przestrzeń. Aby je usłyszeć, rozważać i zachować w swoim sercu - potrzebujemy ciszy i samotności – bo Słowo to jest delikatne i nie stosuje przemocy, trzeba je więc chronić, walczyć o nie. Słowo Boże prowadzi nas do świętości i do głębokiego zjednoczenia się z Bogiem Pozwólmy Mu, by nas leczyło, przemieniało, czyniło zdolnym do służenia innym.

Oprac. Danuta Berezowska na podstawie materiałów PDM
(ze strony internetowej Ordynariatu Polowego)