Strona główna arrow Modlitwa arrow Misyjne rozważania różańcowe
Misyjne rozważania różańcowe Drukuj Poleć znajomemu
W rozważaniach różańcowych (tajemnice chwalebne), za pośrednictwem ks. Piotra Boracy, (PDM, Warszawa) obejmujemy naszą modlitwą ludzi wszystkich kontynentów – tych, którzy znają Jezusa i tych, do których Dobra Nowina jeszcze nie dotarła; tych, którzy głoszą Ewangelię, i tych, którzy jej słuchają.

- Zmartwychwstanie Pana Jezusa – Zmartwychwstały Chrystus daje człowiekowi nadzieję, że życie jest silniejsze od śmierci, a misjonarz, jako uczeń Zmartwychwstałego jest sługą życia duchownego i fizycznego. Dzięki misjonarzom, poprzez ich troskę o najuboższych, opuszczonych, chorych i tych, którzy stracili nadzieję, poznajemy potęgę Bożej miłości.

- Wniebowstąpienie Pana Jezusa – Jezus, wstępując do nieba, ukazuje nam jako cel naszej pielgrzymki jedyną prawdziwą drogę, drogę do domu Ojca. Misjonarz także, każdemu napotkanemu człowiekowi wskazuje tę najprostszą drogę.

- Zesłanie Ducha Świętego – Apostołowie w wieczerniku, pełni obaw trwają w modlitwie. Zgodnie z obietnicą Chrystus zesłał Ducha Pocieszyciela, a Apostołowie wyszli z zamknięcia i ruszyli ... ... w świat, „by nauczać wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”.

- Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny – Maryja z duszą i ciałem została wzięta do nieba, bo Chrystus pragnął pokazać nam Ją jako wzór do naśladowania. Jest to potwierdzenie świętości rodzicielskiego powołania, które jest także powołaniem misyjnym, bo przecież w rodzinie dokonuje się pierwsze głoszenie Dobrej Nowiny, pierwsza ewangelizacja człowieka.

Ukoronowanie Maryi na Królową nieba i ziemi – Maryja gromadzi pod swoim berłem ludzi wszystkich kontynentów, niezależnie od ras, języków, narodowości itd. Ona była u początków kościoła wraz z Apostołami, a teraz troszczy się o wszystkie dzieci rozproszone po świecie.
Ona uświadamia nam, że wszyscy jesteśmy jedną rodziną.

W czytance różańcowej ks. Tadeusz Bożełko zwraca uwagę na uczniów Chrystusa, którzy przeżyli osobiste spotkanie ze swym Mistrzem i Nauczycielem i doświadczyli, że w Nim jest życie i zapragnęli dzielić się Chrystusem z innymi ludźmi.

Na rozpoczęcie Tygodnia Misyjnego nasze myśli spontanicznie biegną ku wielkiej rzeszy misjonarzy i wspólnot misyjnych rozsianych po całym świecie. Dzielmy się swoją wiarą z innymi i wspierajmy tych, którzy Dobrą Nowinę o zbawieniu w Jezusie Chrystusie poniosą aż po krańce ziemi.

Modlitwa różańcowa ma szczególne miejsce w wspieraniu misji. Prekursorką modlitwy różańcowej jest Paulina Jaricot (1799-1862). Rozważanie tajemnic różańcowych uczyniła narzędziem współpracy misyjnej. Zorganizowała tzw. „piętnastki” grupy po piętnaście osób, z których każda zobowiązywała się do odmawiania codziennie jednego dziesiątka różańca w intencji misji i do rozważania powierzonej jej tajemnicy różańca. Dało to początek znanym na świecie wspólnotom Żywego Różańca. Sama żarliwie praktykowała modlitwę różańcową, wyznając, że „wszelkie łaski, wszelkie światło czerpałam z tajemnic różańcowych i one uczyniły moje życie owocnym”.

Ks. Bożełko przypomniał nam, że każde wsparcie materialne, modlitewne i duchowe, udzielone misjonarzom powraca do nas według zaskakujących reguł Bożej ekonomii. Znowu przytoczę słowa Jana Pawła II z encykliki Redemptoris Missio – „misje odnawiają Kościół, wzmacniają tożsamość chrześcijańską, dają życiu chrześcijańskiemu nowy entuzjazm i nowe uzasadnienie. Wiara umacnia się, gdy jest przekazywana” – RMis 2.

Oprac. Danuta Berezowska na podstawie materiałów PDM
(ze strony internetowej Ordynariatu Polowego)