Strona główna arrow Rok 2008 arrow Nr 45 (4/2008) arrow Modlimy się za misje
Modlimy się za misje Drukuj Poleć znajomemu

Krąg biblijny, który stanowi wspólnotową refleksję nad słowem Bożym poprzez jego praktykowanie, jest nie tylko pomocą w wyciąganiu praktycznych życiowych wniosków ze słowa Bożego, lecz także w pogłębianiu własnej wiary.

Albowiem ku temu też zmierza formacja duchowa kręgu biblijnego, która w medytacji nad słowem Bożym rozszerza horyzonty wiary oraz jej rozumienia, czyli procesu „wiem, w co i Komu wierzę”.

Krąg biblijny – metoda tzw. krótkich formuł wiary
Metoda ta jest kontynuacją innych metod dzielenia się Słowem Bożym. W kręgu biblijnym prowadzonym metodą tzw. krótkich formuł wiary, ustala się najpierw temat oraz teksty biblijne odpowiednie do wyznaczonego tematu. Temat spotkania (np. Opatrzność Boża) jest inspiracją do wniknięcia w wyznaczone teksty biblijne, aby pogłębić swoją wiarę (tu: Bóg się mną opiekuje). Czasami może tylko ją sobie uświadomić, ale przede wszystkim odpowiedzieć: dlaczego tak wierzę, dlaczego tak wierzy mój Kościół (tu: wierzymy w Bożą Opatrzność nad światem). Konkluzją w tej metodzie jest sformułowanie krótkiej formuły wiary. Metoda tzw. krótkich formuł wiary ma na celu uczyć uczestników kręgu biblijnego nie tyle w co się wierzy, ale w Kogo się wierzy, czyli uczy się poprzez tę metodę żywej wiary i podkreśla się osobową relację z Bogiem.

Kilka dodatkowych uwag
1. Przed spotkaniem (najlepiej pod koniec poprzedniego spotkania) ustala się temat, który jest wybierany i zaakceptowany przez uczestników kręgu biblijnego.
2. Temat musi być jasno sprecyzowany, aby ...

...był zrozumiały dla każdego uczestnika.
3. Uczestnicy dzielą się na małe grupy 4-6 osobowe.
4. Jeden z uczestników jest sekretarzem, który zapisze ową formułę wiary dotyczącą wyznaczonego tematu.
Schemat kręgu biblijnego według metody tzw. krótkich formuł wiary
1. Spotkanie rozpoczyna się wspólną modlitwą.

2. Prowadzący podaje uprzednio wybrany temat oraz wskazuje teksty biblijne z nim związane.
3. Grupa 4-6 osobowa lub grupy (gdy jest więcej uczestników) gromadzą się w oddzielnych pomieszczeniach, aby czynić refleksję nad wyznaczonym tematem.
4. Uczestnicy czytają tekst biblijny w ciszy i analizują go.
5. Każdy z uczestników dzieli się swoimi przemyśleniami.
6. Po indywidualnych wypowiedziach cała grupa precyzuje jedną krótką formułę wiary dotyczącą tematu medytacji.
7. Następnie grupy schodzą się do wspólnego pomieszczenia, aby dzielić się swoimi formułami wiary. Prowadzący ustala kolejność według ich ważności.
8. Ponownie każda grupa spotyka się w osobnym pomieszczeniu, aby ostatecznie sformułować swoje wyznanie wiary i dobrze go rozumieć.
9. Po tym, grupy spotykają się raz jeszcze razem, aby sformułować z tych grupowych wyznań wiary (albowiem pracowali nad różnymi tekstami biblijnymi) jedno wspólne wyznanie wiary.
10. Spotkanie kończy się odczytaniem wyznania wiary oraz pieśnią na cześć Osobowego Boga, w którego obecność i miłosierdzie wierzymy.

Przykład kręgu biblijnego według metody tzw. krótkich formuł wiary
1. Modlitwa: „Wierzę w Ciebie Boże żywy, w Trójcy Jedyny, prawdziwy. Wierzę, coś objawił Boże, Twe Słowo mylić nie może. Ufam Tobie, boś Ty wierny, Wszechmogący, miłosierny”. Pomóż nam Boże Objawiony, abyśmy tę naszą wiarę w Ciebie teraz pogłębili, zawsze Tobie ufali i w codziennym życiu o niej świadczyli, który żyjesz na wieki wieków. Amen.
2. Tematem obecnego kręgu biblijnego jest „Obecność Boga w życiu człowieka”. Wybrane teksty biblijne: grupa 1: Mt 6,4.6.18 – nauka Pana Jezusa; grupa 2: Dz Ap 17,27-28 – refleksja św. Pawła; grupa 3: Mt 17,5 – doświadczenie Apostołów.
3. W tym kręgu biblijnym uczestniczą trzy grupy po 5 osób każda. Grupy idą do oddzielnych pomieszczeń.
4. Teksty biblijne dla poszczególnych grup. Grupa 1: Mt 6,4.6.18 „Kiedy zaś ty dajesz jałmużnę, niech nie wie lewa twoja ręka, co czyni prawa, aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie... Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie... aby nie ludziom pokazać, że pościsz, ale Ojcu twemu, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie”. Grupa 2: Dz Ap17,27-28 „...bo w rzeczywistości jest On < Bóg > niedaleko od każdego z nas. W Nim bowiem żyjemy, poruszamy się i jesteśmy...” Grupa 3: Mt 17,5 „...a z obłoku odezwał się głos: ”. Uczestnicy czytają swój tekst biblijny w ciszy i analizują go.
5. Przykładowe przemyślenia. Grupa 1 – Marek: Pan Jezus uczy, że Bóg widzi nas w różnych czynnościach naszego życia, bo jest w „ukryciu”, czyli jest niewidzialny dla nas i jest wszechobecny zarazem. Irena: Jezus uczy też, aby każdy człowiek zdawał sobie z tego sprawę, że Bóg go widzi i dlatego staram się Jemu przypodobać.
Marzena: Pan Jezus uczy też, że Bóg chce odwdzięczyć się człowiekowi za jego dobro uczynione w dobrej intencji.
Grupa 2 – Andrzej: Święty Paweł czyni refleksję, że w Bogu żyjemy, poruszamy się i jesteśmy, czyli jest On niewidzialnym Panem widzialnej rzeczywistości, a my Jego uczestnikami.
Zosia: Św. Paweł uświadamia nam, że Bóg jest naszym „środowiskiem”, naszym „wszystkim”, jest blisko każdego człowieka, albowiem jest Bogiem „obecnym”.
Rysiek: Z tego cytatu biblijnego i własnego doświadczenia życiowego wyciągnąłem wniosek, że obecność Boga jest często bardzo „dyskretna”... ale niekiedy bardzo wyjątkowa „zauważalna”, gdy dotyka niezwykłych momentów w życiu człowieka, tj. powołania, nawrócenia, śmierci etc.
Grupa 3 – Ania: Apostołowie doświadczyli obecności Boga i Jego słów... musiało być to dla nich i łaską, i zdziwieniem, i... zakłopotaniem – jak to możliwe?
Jurek: W tym doświadczeniu Apostołów, Bóg uczy ich, że słuchając Jezusa, słuchają Jego samego. Jezus jest dla nich „głosem i obecnością” Boga Ojca.
Marta: Dla nas obecność Jezusa w Eucharystii jest chyba też obecnością Boga Ojca i Jego upodobaniem bycia w nas, jak to było na górze Tabor.
6. Każda grupa z wypowiedzi formułuje swoją krótką formułę wiary, dotyczącą głównego tematu „Obecności Boga w życiu człowieka”.
Grupa 1: „Wierzę, że Bóg jest obecny w każdej chwili mojego życia, bo tego uczy mnie Jezus Chrystus i chcę, żeby tego uczyło mnie też moje codzienne życiowe doświadczenie”.
Grupa 2: „Wierzę, że żyję blisko Osobowego Boga, jak tego naucza św. Paweł i chciałbym czuć Jego obecność, poprzez coraz silniejszą w to wiarę i osobistą rozmowę, jaką powinna być moja modlitwa”.
Grupa 3: „Wierzę, że Bóg jest we mnie, gdy przyjmuję Jezusa w Eucharystii i muszę się starać, aby ta obecność była dla nas (Boga i mnie) wzajemnym upodobaniem”.
7. Na wspólnym forum sekretarz grupy czyta wyznanie wiary – patrz wyżej. Główny prowadzący krąg biblijny, sugeruje kolejność tych wyznań według ich ważności. Najpierw grupa 1, bo tego naucza sam Chrystus Pan, później grupa 3, bo to jest doświadczenie Apostołów, a następnie grupa 2, bo to jest refleksja św. Pawła.
8. Grupy ponownie spotykają się w osobnych pomieszczeniach, aby doprecyzować jedno wspólne wyznanie wiary według swojego wyznania i wysłuchanych wyznań wiary z pozostałych dwóch grup.
Grupa 1: „Wierzę, że Bóg jest obecny w życiu, bo tego uczy mnie Chrystus Pan, doświadczenie Apostołów i nauka Kościoła Katolickiego”.
Grupa 2: „Wierzę, że ja żyjemy w dyskretnej obecności Boga, w każdym czasie mojego ziemskiego życia”.
Grupa 3: „Wierzę, że my żyjemy w Bogu, a Bóg żyje w nas... blisko lub daleko, a to zależy od naszej wiary i naszego postępowania”.
9. Wszyscy uczestnicy spotykają się ponownie razem i formułują jedno wspólne wyznanie wiary, opierając się na poszczególnych wyznaniach wiary, przygotowanych przez trzy grupy. Wspólne wyznanie wiary dotyczące tematu „Obecność Boga w życiu człowieka”: „Wierzę w Bożą obecność w moim życiu, bo On jest moim Stwórcą i Zbawicielem... oraz pragnę tę wiarę codziennie pogłębiać, aby była to wiara <żywa>”.
10. Spotkanie kończy się wspólnym wyznaniem wiary (patrz wyżej) oraz pieśnią „U drzwi Twoich stoję, Panie”.

Ks. Piotr Czerwonka SAC
Rys. Anna Mieleszko