|
15 lat rozpowszechniania kultu Miłosierdzia Bożego w Manaus |
|
|
|
Dzięki inicjatywie polskich pallotynów od 15 lat w stolicy zielonej Amazonii – Manaus - przesłanie Miłosierdzia Bożego dociera do wszystkich poszukujących.
Wszystko zaczęło się 19 czerwca 1993 roku, kiedy ówczesny proboszcz z parafii Matki Bożej Chwalebnej w Manaus, ks. Zbigniew Dobek SAC, rozpoczął z wiernymi wspólne odmawianie Koronki do Miłosierdzia Bożego. Modlitwa ta budziła bardzo pozytywny oddźwięk wśród wiernych i od 1999 roku w każdy piątek jest odprawiana Msza Święta o Miłosierdziu Bożym.
W 2001 roku obecny proboszcz parafii ks. Stanisław Krajewski SAC przywiózł z sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Łagiewnikach relikwie siostry Faustyny Kowalskiej. Od tego momentu w każdy piątek w ołtarzu Najświętszego Serca Jezusowego wystawione są też relikwie siostry Faustyny. Warto dodać, że są to jedyne relikwie świętej w całej Amazonii.
Od czasu ustanowienia przez Jana Pawła II święta Miłosierdzia Bożego...
... cała parafia przygotowuje się do tego wielkiego wydarzenia poprzez nowennę.
Ruch Miłosierdzia Bożego w parafii Matki Bożej Chwalebnej rozpoczął się od dziesięciu osób - dziś prężnie działa w nim ponad osiemdziesiąt. W każdy piątek o godzinie 15.00 gromadzą się w kościele parafialnym na wspólnej adoracji Najświętszego Sakramentu i odmawianiu koronki.
3 kwietnia 2005 roku po raz pierwszy odprawiono w Manaus święto Miłosierdzia Bożego w skali archidiecezji. Rozpoczęło się w naszym kościele, skąd ks. Stanisław prowadził do katedry niezmiernie liczną procesję z relikwiami siostry Faustyny. 25 sierpnia 2005 roku grupa Miłosierdzia Bożego dziękowała Bogu za stulecie urodzin siostry Kowalskiej.
W tym roku jako podziękowanie za piętnaście lat istnienia grupy 20 czerwca odbyła się uroczysta procesja z relikwiami siostry Faustyny i obrazem Jezusa Miłosiernego ulicami parafii, a następnie ks. Stanisław odprawił dziękczynną Mszę św.
Dzieło Miłosierdzia Bożego to nie tylko wspólna modlitwa - to również konkretna działalność pomocy drugiemu człowiekowi. Każdego dnia rozdawana jest żywność i podstawowe materiały potrzebne do godnego życia dla potrzebujących. Także i w tym roku ruszyło tradycyjne powodziowe przedszkole, w którym od poniedziałku do piątku dzieci z zalanej części parafii otrzymują troszkę radości, rodzinnego ciepła i żywności.
Ks. Artur Karbowy SAC |