"Jestem Miłością i Miłosierdziem samym Drukuj Poleć znajomemu

Kiedy czytamy Pismo Święte zauważamy, że Bóg objawia się jako miłosierny. Całe dzieje Starego Przymierza ukazują lud, który – mimo iż odchodzi od Boga, zdradza go, grzeszy – doświadcza troski Boga, pochylającego się nad nim i okazującego mu miłosierdzie.

W mowach proroków i w psalmach Miłosierdzie Boże jest wyrazem potęgi miłości, która jest większa niż grzech, niż największa nawet niewierność ludu. Kiedy w momencie objawienia na Synaju lud uczynił sobie złotego cielca, Bóg nie zapałał gniewem wobec bałwochwalców, lecz przedstawił się Mojżeszowi jako „Bóg miłosierny, litościwy, cierpliwy, bogaty w łaskę i wierność” (Wj 34, 6).

Jednak szczytem objawienia Miłosierdzia Bożego jest misterium paschalne, czyli męka, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa. Człowiek przytłoczony cierpieniem, a często własnym grzechem i jego niszczącymi konsekwencjami skłonny jest myśleć, że jest igraszką w rękach Boga, tymczasem Bóg dla ocalenia człowieka nie zawahał się wydać swojego Syna, aby przez Krzyż dokonał zbawienia.

W całych dziejach zbawienia „Krzyż stanowi najgłębsze pochylenie się Boga nad człowiekiem, nad tym, co człowiek – zwłaszcza w chwilach trudnych i bolesnych – nazywa swoim losem” (Dives in Misericordia, 6). I ten fakt jest jedną z podstawowych zasad naszej wiary.

To właśnie miłosierdzie pozwala nam żyć wśród społeczeństwa, istnieć, rozwijać się, pogłębiać swoją wiarę. Miłosierdzie podnosi wartość człowieka. Czyni...

...go lepszym. Pozwala mu zwyciężać zło. Przywraca mu człowieczeństwo i godność.

Do głoszenia i naśladowania tego miłosierdzia Bóg zaprasza człowieka. Chrystus w Kazaniu na Górze mówi: „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią” (Mt 5, 7).

Podczas kanonizacji s. Faustyny Jan Paweł II powiedział: „Wpatrując się w Niego, jednocząc się z Jego ojcowskim sercem, stajemy się zdolni patrzeć na braci nowymi oczyma, w postawie bezinteresowności i solidarności, hojności i przebaczenia”. „Tym wszystkim jest właśnie miłosierdzie!” – podkreślił z naciskiem.

Kiedy Jezus powiedział o sobie: „Jestem miłością i miłosierdziem samym” prosił siostrę Faustynę, żeby ogłosiła to orędzie całemu światu, wskazując pięć sposobów, jak ludzie mogą wypraszać zbawienie dla siebie i całego świata: Koronkę do Miłosierdzia Bożego, modlitwę przed obrazem Jezusa Miłosiernego z napisem: „Jezu, ufam Tobie”, modlitwę w godzinie konania Chrystusa na krzyżu, zwaną Godziną Miłosierdzia (15.00), obchodzenie święta Miłosierdzia i szerzenie czci Miłosierdzia Bożego modlitwą, słowem i czynem. Kult Miłosierdzia Bożego zaczął się już za życia siostry Faustyny.

Wileński malarz, Eugeniusz Kazimierowski, namalował obraz Chrystusa według wizji, którą otrzymała siostra 22 lutego 1931 r. w celi klasztoru w Płocku.

Ks. Michał Sopoćko, spowiednik siostry, drukował reprodukcje obrazu i książeczki z modlitwami, które przekazał jej Chrystus, a także pisał własne artykuły i książki teologiczne na temat Miłosierdzia Bożego.

Na wyraźne życzenie Jezusa w 1937 r. w krakowskim klasztorze odbyła się pierwsza adoracja w intencji uproszenia Miłosierdzia Bożego dla całego świata.

Jan Paweł II w encyklice o Miłosierdziu Bożym powiedział: „Kościół żyje życiem autentycznym wtedy, gdy wyznaje i ogłasza miłosierdzie, najwspanialszy atrybut Stwórcy i Zbawiciela – kiedy zbliża ludzi do Zbawicielowych zdrojów miłosierdzia” (Dives in Misericordia, 13). Tymi słowami Jan Paweł II przypomina nam, że mamy być apostołami miłosierdzia, że jako dzieci Kościoła mamy obowiązek wypraszać zbawienie dla siebie i całego świata.

Ten obowiązek podjęliśmy jako księża pallotyni również na ziemi meksykańskiej, kiedy w 1998 roku Monseńor José María Hernández González, biskup diecezji Nezahualcóyotl w Meksyku zaprosił nas, abyśmy zajęli się rozpowszechnianiem orędzia Miłosierdzia Bożego w jego diecezji. Od tamtego czasu dzięki ciężkiej pracy naszych księży orędzie Miłosierdzia Bożego znane jest już nie tylko w naszych parafiach czy też diecezjach, w których się znajdujemy, ale również poza nimi.

Dowodzi tego co roku święto Miłosierdzia Bożego organizowane w naszym sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Tenango del Aire, na które przyjeżdża ponad 10 tysięcy pielgrzymów. W rozpowszechnianiu orędzia Miłosierdzia Bożego duże zasługi mają również misjonarki i misjonarze Bożego Miłosierdzia, których jest około 200. W każdą pierwszą niedzielę miesiąca zbierają się w naszym sanktuarium w Tenango del Aire, gdzie przygotowujemy dla nich katechezy i Mszę św. o godz. 12.00. Później ich zadaniem jest nawiedzanie parafii w różnych diecezjach i głoszenie katechez na temat Bożego Miłosierdzia.

W naszej pracy i modlitwach nie zapominamy o tych wszystkich, dzięki którym orędzie Bożego Miłosierdzia może być rozpowszechniane na ziemi meksykańskiej.
W każdy piątek, w Godzinie Miłosierdzia oraz w nowennie przed świętem Bożego Miłosierdzia polecamy Bożemu Miłosierdziu prośby całego Kościoła i naszych Ofiarodawców, dzięki którym prośba Jana Pawła II, aby wszyscy mieszkańcy Ziemi doświadczali Miłosierdzia Bożego i w Bogu odnajdowali źródło nadziei może być realizowana również i tutaj - na ziemi meksykańskiej.

Ks. Grzegorz Szmit SAC, misjonarz w Meksyku

Zdjęcia autora

 
http://www.horyzonty.misjesac.pl/help/screen.html