Strona główna arrow Inne kraje
Inne kraje
Karmelitanki w Kazachstanie Drukuj Poleć znajomemu

W Kazachstanie jesteśmy już siedem miesięcy, a wydaje nam się jakbyśmy były tu od zawsze. Kazachski domek, w którym mieszkamy, w ciągu ostatnich miesięcy został zaadaptowany na klasztor. Mamy już kaplicę – z chórem zakonnym, oddzielonym kratą, w której sprawowana jest Eucharystia.

W naszym małym oziornowskim Karmelu możemy prowadzić życie karmelitańskie, tworząc wspólnotę, która uwielbia Pana przez Liturgię Godzin i modlitewnym trwaniem przed Jego Obliczem wspierać Kościół Archidiecezji Świętej Maryi w Astanie. Pan Jezus w Najświętszym Sakramencie jest dla nas „Przyjacielem i wielkodusznym Przewodnikiem… przychodzi z pomocą i dodaje sił”.

W tym roku Pan Bóg dał nam wyjątkową, jak na północy Kazachstanu, długą, piękną i ciepłą jesień. Nawet miejscowi mężczyźni mówili: To specjalne, Boże błogosławieństwo dla sióstr, by mogły ukończyć remont przed mrozem i śniegiem. Od 1 października, święta św. Teresy od Dzieciątka Jezus – patronki misji, prace remontowe nabrały tempa i dziś mamy już pięć celek, małą rozmównicę, kotłownię na centralne ogrzewanie, wymienioną instalację elektryczną, wywierconą studnię.

Poszczególne etapy remontów były dla nas szkołą życia w Azji. Tutaj kobiety muszą wykonywać wiele tzw. męskich prac. Mężczyźni budują, kobiety tynkują, malują...

Czytaj całość
 
Regia Pallotynów"Światło Chrystusa" - Raipur Drukuj Poleć znajomemu

Pierwsze ziarno pod pallotyńskie misje w Indiach zostało rzucone w 1951 r., kiedy trzej niemieccy księża z Prowincji Najświętszego Serca Jezusa przybyli do Raipuru, w stanie Chhattisgargh. Z czasem Raipur stał się centrum pallotyńskiej działalności misyjnej na całe Indie.

Niewielkie ziarenko z upływem lat przemieniło się w imponujące drzewo, którego konary poczęły się rozrastać najpierw na południe, a później na południowy-wschód Indii, do tego stopnia, że 6 stycznia 2002 r. jedyna do tej pory pallotyńska jednostka administracyjna, Prowincja Objawienia Pańskiego, została podzielona na dwie Prowincje (Nagpur i Bangalore) oraz „Khrist Jyothi” Region – Regię „Światło Chrystusa” z siedzibą w Raipurze.
Jej pierwszym przełożonym został ks. Arogyadas Kottana. Wraz ze wzrostem misji w Raipur Mons. Werner Hunold SAC, jeden z pierwszych misjonarzy przybyłych z Niemiec, został mianowany Administratorem Apostolskim diecezji.

Jako że parafie w mieście powierzane były księżom diecezjalnym, Pallotyni skoncentrowali się na pracy w innych rejonach diecezji, na terenach mniej rozwiniętych, pośród... 

Czytaj całość
 
Nie próbuj ich zrozumieć, ale kochaj Drukuj Poleć znajomemu

Pozdrawiam bardzo serdecznie wszystkich Czytelników i zapraszam na krótką wyprawę do Afryki – do Tanzanii, a konkretnie do Siuyu, samego serca tego kraju.

Siuyu to wioska należąca do diecezji Singida, położona w samym środku Tanzanii, z dala od współczesnej cywilizacji. Mieszkając tutaj ma się wrażenie, jakby czas zatrzymał się, a my przenieślibyśmy się ok. 100 lat w przeszłość. Tutaj życie ma swój rytm, zwyczaje, obowiązki, określoną codzienność. Ma swój urok, ale i trudności.
Przez pierwszych kilka lat nie mieliśmy wody i musieliśmy ją dowozić w beczkach 8 km. Nie było prądu, więc żadne urządzenia współczesnej techniki nie były używane.
I właśnie do poznania takiego codziennego życia w Siuyu zapraszam wszystkich tych, których to interesuje.

Tanzania to kraj kontrastów – podobnie jak wszędzie. To kraj bogactwa Dzieła Stwórczego. Kraina zachwytu nad Dziełami Boga Stwórcy. To tutaj jest najwyższy szczyt górski Afryki – Kilimandżaro, tu są najpiękniejsze parki krajobrazowe, do których ludzie z całego świata przyjeżdżają na safari i polowania.
Ale to jednocześnie jeden z najuboższych krajów na świecie.
A diecezja Singida to jeden z najuboższych rejonów tego kraju. Większość mieszkańców...

Czytaj całość
 
List z Karmelu w Kazachstanie Drukuj Poleć znajomemu

Z całego serca dziękujemy za życzenia świąteczne, a nade wszystko za wielkie serce. Ze wzruszeniem kilka razy powracałyśmy do przysłanych treści.

Jesteśmy pełne zadziwienia doświadczając cudów łaski i miłości, jaką Bóg ogarnia nas każdego dnia na tej Męczeńskiej Ziemi.
Niezwykłe i niewysłowione było nasze zanurzenie w tajemnicy „Słowa, które stało się Ciałem i zamieszkało między nami” – tu w środku stepów, „na krańcach świata” – zdawałoby się tak daleko od Ojczyzny, Rodziny, Bliskich Sercu, od cywilizacji… a jednak w JEGO obecności wszyscy byli tak blisko…

Oziornoje ma w sobie coś z Betlejem, coś z niepojętej ciszy tamtej Betlejemskiej Nocy, w której niejako słychać jak zstępuje Słowo „w ten krótki, przemijający dzień doczesności…” (św. Augustyn).

W sanktuarium Królowej Pokoju ludzie z Kazachstanu i innych krajów Azji centralnej: z Rosji, z Moskwy, z Europy… odnajdują Księcia Pokoju – Dziecię w ramionach Matki. 

Orędzie Betlejemskich Aniołów uwieczniono na tablicach pod Krzyżem na Sopce Wołyńskiej:
Bogu – chwała
Ludziom – pokój
Męczennikom - Królestwo Niebieskie…

Oziornoje jest maleńką wysepką w przestrzeniach stepów, nad którymi...

Czytaj całość
 
Spod Jasnej Góry do Kazachstanu Drukuj Poleć znajomemu
Przesyłamy serdeczne pozdrowienia z Kazachstanu, z Oziornoje, gdzie osiadłyśmy.
10 maja br. wylądowałyśmy w stolicy Kazachstanu, a 13 – w 90. rocznicę objawień fatimskich – abp Tomasz Peta zawierzył naszą czwórkę Maryi i to stało się początkiem zaistnienia nowej Wspólnoty Karmelu p.w. Miłosierdzia Bożego i Niepokalanego Serca Maryi w Archidiecezji Świętej Maryi w Astanie.


Szukałyśmy miejsca pod nowy klasztor i znalazłyśmy je w Oziornoje, małej wiosce, rzuconej w stepie, liczącej 600 mieszkańców, położonej w województwie północno-kazachstańskim, ok. 100 km od Kokszetau.

W 1936 r. zostali tu zesłani Polacy z Ukrainy – wtedy powstała wioska. Pierwsze lato przeżyli w namiotach. Do nadejścia zimy zdążyli wybudować ziemianki. Do 1954 r. nie mogli wyjeżdżać bez przepustki z miejsca zamieszkania.
Kiedy w 1941 r. groziła im śmierć głodowa, doświadczyli szczególnej pomocy Matki Bożej. 25 marca powstało tam wielkie jezioro pełne ryb, które stały się pokarmem dla ludności Oziornoje i okolic – do końca wojny.

Teraz znajduje się tu Sanktuarium Maryi Królowej Pokoju, a nad „cudownym” jeziorem (które nie tworzy się co roku) stoi na postumencie figura Matki Bożej Wielkiego Połowu. ...
Czytaj całość
 
««  start « poprz. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 nast.  » koniec »»

Pozycje :: 71 - 80 z 120
SMS misje