Oprócz wielości języków do przetłumaczenia, dodatkową trudnością dla tłumaczy jest fakt, że tubylcze języki były i są językami mówionymi. Papuasi nie wymyślili alfabetu i pisma, dlatego wszystkie historie ich dziejów, zwyczajów itd. zachowały się tylko w ustnych przekazach, tzw. storach, czyli opowiadaniach przekazywanych przez ustną tradycję.

Do zapisania tych mówionych języków użyto alfabetu łacińskiego, a do niektórych wyrazów, tłumacze musieli wymyślić nowe czy dodatkowe litery, aby można zapisać dane słowo. Tak np. w języku abalam (jednego z dwóch języków tubylczych w parafii Ulupu) do alfabetu dodano „nowe” litery: č, aa, ny. Dla przykładu: lč znaczy kobieta, yaapa – ojciec, nyu – drewno na opał.

Jeszcze inną trudnością dla tłumaczy jest skromne słownictwo języków tubylczych. Ludzie żyjący w buszu...

Chciałabym się podzielić swoimi refleksjami na temat pracy kobiet - Sióstr Misjonarek opierając się na tym, co widziałam i słyszałam podczas mojej wyprawy do Papui Nowej Gwinei we wrześniu 2008r.

Wybrałam się na daleką indywidualną eskapadę opracowując trasę, która wydawała mi się być ciekawa i różnorodna pod wieloma względami, przede wszystkim krajobrazu i kultury mieszkańców. Nie obyło się bez pomocy misjonarzy, którzy swoją wiedzą i doświadczeniem dzielili się z ciekawą podróżniczką i jej towarzyszką - czyli mną i Elwirą.

O siostrze Dorocie - Służebniczce Ducha Świętego, słyszałam już w Polsce....

Chciałabym podziękować wszystkim misjonarzom, którzy stanęli na mojej drodze w czasie wyprawy do Papui Nowej Gwinei (02.09.2008 - 26.09.2008 r).

Byłam tam z koleżanką trzy tygodnie, a plan podróży opracowywałam sama na podstawie wszelkich dostępnych informacji.Okazało się, że PNG to kraj trudny do zwiedzania z różnych względów: niewielkiej ilości dróg i środków transportu, zaplecza noclegowego i egzotycznej kultury mieszkańców oraz niebezpieczeństw, które przyniosła cywilizacja np. napady, kradzieże.
Dzięki uprzejmości i wiedzy pracujących tam misjonarzy, ludzie z ich egzotyczną kulturą stali się bardziej zrozumiali, chociaż jest to niezwykle trudne.

To niepodległe od 1975r. państwo leży w Oceanii, na drugiej co do wielkości wyspie świata. Terytorialnie jest większe od Polski, a zamieszkałe jest przez.... - mówi się, że 4-5-6 milionów ludzi; doliczono się 864 plemion mówiących różnymi językami.
 

PNG jest zróżnicowana ...  

W końcu stycznia zostałem proboszczem w parafii Kairiru. Nowe wyzwanie dla mnie, człowieka z Pomorza.

Wyzwanie, gdyż pożegnałem się z suchym lądem a przywitałem z rzeczywistością, której doświadcza każdy wilk morski: morze, fale, wiatr, załamanie pogody. I jak sobie radzić, by motorówka o długości 5,7m wciąż była motorówką, a nie przemieniła się w bezużyteczny okręt podwodny.

W arkana pracy na parafii, jak i tajniki sterowania łodzią, wprowadzał mnie ks. Darek Woźniak, „Kapitan Żeglugi Wielkiej” (czy jak o sobie mówi: „Kapitan Żeglugi Małej po Wielkim Oceanie”), który od 4 lat pracuje w tym nowym dla mnie miejscu.

Wszystko było nowe i fascynujące: fale, fauna, rafy koralowe, skaczące delfiny, żółwie – które, wbrew przyjętym stereotypom, będąc w wodzie przemieniają się w samochód wyścigowy...
Ale po pierwszych zachwytach przyszło do zderzenia z rzeczywistością: Jak dopłynąć do wiosek, by nie osiąść łódką na rafie. Co robić, kiedy spokojne z początku morze zaczyna się z dnia na dzień, czy też z minuty na minutę, zmieniać w coraz bardziej wzburzone, tak, że to nie ja oglądam fale z góry, lecz one zaczynają królować nade mną...