W tym roku jednak postanowiliśmy złamać „czystość formy” – kalendarz opisuje życie i działalność Świętego Wincentego Pallottiego – Apostoła Miłosierdzia Bożego. Z szerokiego wachlarza prac podejmowanych przez Świętego (opisanych w kalendarzu), wypływa wielka ufność w Boże Miłosierdzie, któremu do końca oddawał się podczas długich godzin posługi w Trybunale Miłosierdzia – konfesjonale. Wiedząc, że dzieło, do którego został powołany jest wielkie, a jego siły coraz mniejsze powołał Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego.

Postać Świętego Wincentego przedstawiona w kalendarzu nie jest ani przesłodzona ani zmieniona – przedstawia kapłana, którego każdy człowiek, a szczególnie każdy Koreańczyk, miejmy nadzieję, chciałby spotkać na drodze swojego życia. Gdyż, jak wszędzie, tak również ...

Jak deszcz wiosenny minął tydzień mojego pobytu w Korei Południowej. Deszczem mnie pożegnała Polska, pochmurną zaś – a dzisiaj nawet deszczową – pogodą witała mnie Korea.

Nieskończony jest Bóg w swoim Miłosierdziu. To, co dla mnie przygotował przerosło moje najśmielsze wyobrażenie o kraju, ludziach, a przede wszystkim wspólnocie, którą tu zastałem. Kultura, ludzie, jedzenie, stroje, ulice – niby odmienne, a jednak tak bardzo normalne. I choć poznaję i uczę się ludzi, to jednak nie zapominam, że przyjechałem tu ze względu na Chrystusa, który mnie zechciał tu mieć, bym uświęcając, siebie przyprowadził do zdrojów Jego Miłosierdzia tych, którzy Go nie znają albo oddalili się od Niego ze względu na nieznajomość.

O tym jednak nie sposób tu zapomnieć. Skręcając z głównej arterii (prowadzącej do największego kościoła w Azji – p. w. św. Jana Ewangelisty), zaraz pomiędzy salonem Lexusa a pięknym parkiem sosnowym, w wąziutką uliczkę Bundang-dong, po przejechaniu dwóch przecznic, można dostrzec (nawet będąc nieuważnym obserwatorem) dom z dwu i pół metrowej wielkości figurą Jezusa Miłosiernego, witającego i zapraszającego wymownym gestem dłoni wszystkich do Oazy Jego Miłosierdzia. Ten, kto wie, że dom jest nieustannie otwarty przychodzi...

Do Korei Południowej wyjechał ks. Jarek Kamieński SAC. Kilka godzin przed wylotem udało nam się uzyskać krótką wypowiedź:

10 maja minęła 5 rocznica moich święceń kapłańskich. Można by ten czas z jednej strony krótko podsumować, a z drugiej powiedzieć, że dzisiaj zaczyna się nowy etap „przygody życiowej”, bo całe moje powołanie traktuję jako wielką Przygodę z Panem Jezusem.

Rzeczywiście, na początku mojego zapoznawania się z pallotynami byli misjonarze. Był to ks. Kaziu Pac SAC, który „zaraził” mojego starszego brata na wieczernikach misyjnych. To mój brat pierwszy poznał św. Wincentego Pallottiego, Jego Dzieło i Charyzmat oraz pracę misyjną pallotynów. Nie chciał mnie nigdy zabrać ze sobą na wieczernik (nie potrzebował przyzwoitki).

Natomiast ten wielki świat misyjny, o którym opowiadał mi brat, zaczynał już pracować w moim sercu i w myślach. Pewnie dlatego na pierwszej rozmowie z Księdzem Prowincjałem, kiedy zapytał co ewentualnie chciałbym robić jako pallotyn, odpowiedziałem, że chciałbym pojechać na misje albo do Brazylii – do Amazonii, albo do Papui Nowej Gwinei.

Takie były moje pierwsze plany – „zapały”. Nic nie wiedziałem, jak tam jest – oprócz tego, że jest ...