Pragnę powiadomić, że centrum, gdzie przygotowujemy posiłki dla naszych dzieci już funkcjonuje od dwóch tygodni.

Nadal jeszcze jest w stadium organizacyjnym, ponieważ jest wiele rodzin, do których będzie trzeba dotrzeć. W każdym razie najważniejsze jest, że działa.

W ubiegły czwartek i piątek byłem w Manaus na miesięcznym spotkaniu księży i przy okazji kupiłem lodówkę dla naszego centrum. Tutaj istnieje problem z przewiezieniem. Dopiero jutro powinna dotrzeć barką kursową. Mam nadzieję, że nie będzie problemu z jej odebraniem w porcie w Novo Airao.

We wrześniu mieliśmy spotkanie liderów wspólnot z interioru. Uczestniczyło sporo przedstawicieli wspólnot. Niestety nie wszyscy dotarli. Niektórzy mieli duże problemy z dopłynięciem do nas. Ale ci, którzy przybyli wykorzystali dobrze to spotkanie.

W dniach 4 i 5 listopada mieliśmy kolejne rekolekcje dla młodzieży i dorosłych - COR (Curso de Orientacao Religiosa) - Kurs Orientacji Religijnej. W sumie uczestniczyło ponad 230 osób - przedstawicieli 10 wspólnot z miasta i z interioru - biorąc pod uwagę uczestników, organizatorów i dzieci, którymi musiała się zająć grupa organizatorów, tworząc dla nich przedszkole. Ucieszyła mnie bardzo...

Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego w Brazylii wyświęciło trzech nowych księży.

8 lipca w Patrocinio Paulista sakrament święceń otrzymał ks. Jurandir do Nascimento SAC; 29 lipca w Áurea, w kościele pw. Matki Bożej z Jasnej Góry, ks. José Antonio Zavorski SAC i 12 sierpnia w kościele pw. św. Benedykta w Itaperunie – ks. Josiel da Silva Azevedo. Poniżej wypowiedź ks. José Antonio Zavorski SAC o jego życiu, powołaniu oraz o nowym doświadczeniu jako kapłana Kościoła.

Pomimo iż wstąpiłem do seminarium w wieku 32 lat, już w dzieciństwie czułem, że jestem wezwany, aby służyć Bogu jako kapłan. Jednak liczne przeciwności losu sprawiły, że moje powołanie troszkę później zaczęło się realizować. Po jednym z odpustów z okazji święta naszej patronki w Áurea, ks. Czesław Piela – chrystusowiec – zapytał, czy nie czuję powołania „w sobie”. Odpowiedziałem, że gdyby zapytał o to 4 lata wcześniej, to bym się ucieszył, jednak teraz jest już trochę późno, aby o tym myśleć. Ksiądz odpowiedział: „Za 4 lata będziesz mówił dokładnie to samo”. Przy wsparciu ze strony rodziny i przyjaciół ...

W tym roku mija 25 lat od śmierci dwóch misjonarzy pallotyńskich w Brazylii: 7 września ks. Eugeniusza Feldo SAC, który utonął w oceanie, a 15 października ks. Mariana Skorżyńskiego SAC, który utonął w wodach Rio Negro.

W owym czasie obaj byli wikariuszami w parafii św. Elżbiety, ja zaś byłem tam proboszczem. Obaj pochodzili z tych samych stron. Obaj dotarli do Brazylii, by tutaj głosić słowo Pana. I obaj tu pozostali…

Ks. Eugeniusz w dniu święta narodowego wybrał się z ks. Janikiem nad ocean. Podczas kąpieli zasłabł i utonął. Ks. Marian bardzo to przeżył. Wyjechał na urlop do Amazonii, do ks. Maślanki. Tam następnego dnia po przyjeździe, kąpiąc się w Rio Negro, utonął.
Po ich śmierci wydrukowaliśmy obrazek, na którym znajdował się tekst: „Niech to ziarno pszeniczne, zakopane w ziemi brazylijskiej, wyda owoce w postaci nowych powołań kapłańskich do naszego Stowarzyszenia”.

Podczas pierwszych wizytacji nasi przełożeni z Polski zachęcali nas, byśmy zostawili Rio de Janeiro i szli w inne regiony, że tylko stamtąd będziemy mieć powołania. Tymczasem powołania są głównie stąd. Po latach, jak się nad tym zastanawiałem, uświadomiłem sobie, że to właśnie jest spełnienie modlitwy, którą umieściliśmy na tych obrazkach. Bóg wysłuchał...

Żniwo jest wielkie, ale niewielu jest pracowników, proście więc Pana żniwa, aby posłał robotników na żniwo swoje. (Łk, 10,2)

Kiedy po drugiej wojnie światowej wielu repatriantów osiedlało się na ziemiach odzyskanych, smutkiem napawał ich pewien obraz: widok pola obsianego zbożem, które już przejrzało, kłosy pochylone pod ciężarem ziaren, które zamiast napełnić spichlerze tego, kto dokonał zasiewu, zalegało złotym dywanem rolę, niszczejąc pod wpływem deszczów, czy też stając się strawą dla szkodników.
Inny widok napawający smutkiem to nieobsiane pole, leżące ugorem.
W pierwszym, jak i w drugim przypadku zabrakło ręki rolnika, który jesienią czy wczesną wiosną zasiał zboże i późnym latem zebrał plon.

Nasz Pan wielokrotnie posługiwał się obrazami życia codziennego swoich słuchaczy, aby wyrazić swoją troskę o to, aby orędzie o jego Królestwie mogło dotrzeć do wszystkich ludów i narodów, i aby ta Dobra Nowina mogła być dziedzictwem całej ludzkości poprzez wieki. Nasza Ojczyzna nigdy nie przeżywała kryzysu spowodowanego brakiem powołań, ale w wielu krajach do dzisiaj odczuwa się potrzebę zwiększenia zastępu tych, którzy sialiby ziarno Bożego Słowa na glebę ludzkich serc. Z pewnością jednym z takich państw jest Brazylia – kraj, który jest prawie siedemnastokrotnie większy...