|
Brazylia
|
Święto Królowej Apostołów |
|
|
Co roku w wigilię uroczystości Zesłania Ducha Świętego pallotyńska rodzina gromadzi się, aby obchodzić święto Królowej Apostołów, którą św. Wincenty Pallotti wybrał na patronkę Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego.
W tym dniu członkowie ZAK w różnych miejscach Brazylii byli zjednoczeni na modlitwie, biorąc przykład z Maryi i Apostołów zgromadzonych na modlitwie w Wieczerniku.
Główne uroczystości miały miejsce w kościele św. Elżbiety Portugalskiej w Rio de Janeiro, gdzie uroczysta Msza św. była celebrowana przez Przełożonego Regionalnego i Przewodniczącego Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego w Brazylii, ks. Jana Piotra Stawickiego SAC. W Mszy św. uczestniczyli pallotyńscy klerycy oraz świecy członkowie ZAK i osoby zafascynowane charyzmatem św. Wincentego Pallottiego. Sześciu członków Zjednoczenia...
|
|
Czytaj całość
|
|
|
Święcenia kapłańskie w Brazylii |
|
|
Ostatni dzień lipca był okazją do wielkiego święta dla pallotyńskiej rodziny z Regii Matki Bożej Miłosierdzia. Tego dnia w parafii św. Sebastiana w Itaipu odbyły się święcenia kapłańskie diakona Juliano Gulherme da Silva SAC.
 Na uroczystość przybyło wielu księży, kleryków oraz rodzina i znajmomi diakona. Msza św., której przewodniczył biskup pomocniczy archidiecezji Niteroi, Roberto Francisco Ferreira Paz, rozpoczeła się o godzinie 9.00. Zgromadzonych przywitał przełożony regionalny, ks. Jan Piotr Stawicki SAC, który podziękował biskupowi za przyjęcie zaproszenia do udzielenia sakramentu święceń w stopniu prezbiteratu kolejnemu kapłanowi naszej Regii oraz rodzinie i znajomym za obecność. Zaprosił też wszystkich do wspólnej modlitwy.
Rektor naszego seminarium, ks. Francisco Jose Marques, z ogromną radością przedstawił...
|
|
Czytaj całość
|
|
|
Święci w Novo Airăo |
|
|
– Księże, przyniosłam zdjęcie dla św. Angelo i już je mu zostawiłam.
– Zdjęcie? Jakie zdjęcie dla świętego? Gdzie zostawiłaś?
– No to, co mu obiecałam. Stoi obok figury.
Często tak rozpoczyna się rozmowa po przyniesieniu przez wiernych w darze dla ulubionego świętego zdjęcia, miniatury domu, woskowego odlewu głowy, nogi, oka czy innej części ciała. Z ciekawością udałem się przed figurę św. Angelo, żeby zobaczyć jakie zdjęcie znajduje się przed nim.
 Moje zaskoczenie i niedowierzanie było ogromne. Obok figurki świętego stało duże, oprawione w drewnianą, ciężką ramkę zdjęcie mojej rozmówczyni z młodzieńczych lat, ubranej w pastelową sukienkę.
Z ciekawością zacząłem się dopytywać, dlaczego właśnie to zdjęcie, dlaczego tutaj się znajduje i jak długo pozostanie. Usłyszałem z prostotą i oczywistością w głosie wypowiedziane słowa, że zdjęcie zostanie tutaj na zawsze, bo jest to sprawa między nią i świętym, a to zdjęcie jest wypełnieniem złożonej przed laty „promesy” (obietnicy).
No i rozpoczęła się długa rozmowa, by wytłumaczyć, że w kościele (poza wyjątkowymi sytuacjami) nie umieszcza się zdjęć osób żywych ani zmarłych, które nie są świętymi ogłoszonymi przez Kościół. Z trudem udało mi się przekonać kobietę, aby zdjęcie zabrała do rodzinnego domu i powiesiła na ścianie, obok zdjęcia św. Angelo.
Podczas różnych spotkań, kiedy przebywam na urlopie w Polsce, albo kiedy przyjeżdżają goście z innego kraju, często padają pytania: Jacy są Brazylijczycy? Czy są religijni? Na obydwa pytania trudno odpowiedzieć, gdyż nigdy nie można uogólnić, a Brazylia, będąca ogromnym krajem, różni się bardzo w zachowaniach ludzi w zależności od regionu. Można mówić o innej religijności wiernych z rejonu Rio de Janeiro i odmiennej...
|
|
Czytaj całość
|
|
|
Sanktusrium miłosierdzia Bozego w Rio de Janeiro |
|
|
Najdonioślejszym faktem w ostatnim czasie było dla nas nadanie rangi sanktuarium naszemu kościołowi pw. Miłosierdzia Bożego w Rio de Janeiro. Kościół zbudował ks. Tadeusz Korbecki SAC – był jednocześnie architektem, inżynierem i murarzem. On też zainicjował Ruch Miłosierdzia Bożego w Rio de Janeiro.
 Z kultem Miłosierdzia Bożego wyszedł na ulicę, potem na stadion Maracanzinho (mieścił do 30000 osób), a następnie święto zostało przeniesione do katedry. W Święto Miłosierdzia Bożego tego roku abp Orani Joao Tempesta odczytał dekret o utworzeniu 20 listopada 2009 r. w kościele Miłosierdzia Bożego, w dzielnicy Vila Valqueire, prowadzonym przez polskich Księży Pallotynów, archidiecezjalnego sanktuarium Miłosierdzia Bożego.
W dniu święta Miłosierdzia Bożego w ubiegłym roku, po uroczystościach, rozmawialiśmy z biskupem i wtedy ks. Jan Stawicki, jako nasz regionał, zapytał czy byłaby możliwość ogłoszenia sanktuarium. Biskup kazał nam napisać uzasadnienie, przedstawić historię i we wrześniu wydał dekret. Do nas ta wiadomość dotarła ze znacznym opóźnieniem – dopiero na zebraniu regionalnym w listopadzie. Jakaż to była radość!
Jednym z pierwszych gości w sanktuarium był ks. kardynał Stanisław Dziwisz. Wracał z Argentyny, gdzie odbierał doktorat Honoris causa na uniwersytecie, i w drodze powrotnej odwiedził księży z diecezji krakowskiej tu pracujących.
My zaprosiliśmy ks. Kardynała do nowego sanktuarium. Było to ważne, ponieważ osobiście podziękował arcybiskupowi za sanktuarium.
Ta wizyta była dla nas swoistym podbudowaniem. Ks. Kardynał powiedział, że Chrystus przychodząc na świat, dał nam Ewangelię, a teraz dał nam Koronkę do Miłosierdzia. Jest wiele form pobożności stworzonych przez człowieka, ale ta jest duchowością stworzoną przez Pana.
 Poprosiliśmy też Arcybiskupa, by zechciał udzielić święceń diakonatu dwóm naszym klerykom. Miały one miejsce 22 stycznia, w dniu św. Wincentego Pallottiego. Po święceniach zapytałem Arcybiskupa, czy byłaby możliwość, żeby Koronka do Miłosierdzia Bożego była raz w tygodniu transmitowana przez radio. W odpowiedzi zapytał: „Dlaczego tylko raz? Dlaczego nie codziennie?”A przedtem, choć wiele razy próbowaliśmy, nie udawało się. Nie chciano nawet uznać tego, że to sanktuarium i kazano czekać w kolejce, bo wszystkie parafie mają takie same prawa.
W naszym kościele...
|
|
Czytaj całość
|
|
|
Ku czci św. Piotra w Novo Airăo |
|
|
Kto żyje w Amazonii doskonale zdaje sobie sprawę z uzależnienia od rzeki. Okresy kiedy woda w rzece przybiera i opada wyznaczają tempo i rodzaj prac wykonywanych w każdym zakątku zielonych płuc świata.
 Wiele osób dzięki rzece utrzymuje swoje rodziny. Rybacy, przewoźnicy z łaskawości rzeki czerpią swoje zyski.
Dla większości żyjących w Amazonii rzeka jest jedyną drogą, którą można dotrzeć do poszczególnych osad, odwiedzić znajomych, rodzinę czy też wybrać się do większego miasta, aby dokonać podstawowych zakupów.
 Każdy mieszkaniec Amazonii wie bardzo dobrze, że rzeka potrafi być kapryśna. Piękna słoneczna pogoda potrafi niespodziewanie przeobrazić się w krótką, ale bardzo niebezpieczną burzę z falami, które mogą przewrócić łódki i mniejsze statki. Na zmiennym korycie rzeki mielizny czy podwodne głazy czyhają na niedoświadczonych podróżników.
Świadom czyhających niebezpieczeństw caboclo (mieszkaniec Amazonii) wie, że potrzebuje...
|
|
Czytaj całość
|
|
| | «« start « poprz. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 nast. » koniec »»
| | Pozycje :: 1 - 10 z 188 |
|
|
|
Brazylia 