Przebywając wielokrotnie na terenach objętych władzą ZSRR, zawsze byłem bardzo gościnnie i serdecznie przyjmowany przez ludność, spragnioną duszpasterskiej obecności kapłana.

Całe dnie, a czasem i noce, spędzałem na intensywnej posłudze w konfesjonale; udzielałem chrztu świętego, sprawowałem Msze św. Wielokrotnie łączyłem sakramentem małżeństwa ludzi żyjących latami w związkach cywilnych lub wolnych. Prawie codziennie odprawiałem w różnych miejscach po 3 Msze św. Wygłaszałem homilie, rozważania lub konferencje, uczestniczyłem w spotkaniach z ludźmi. Prowadziłem też, często w domach prywatnych, dni skupienia i rekolekcje dla kapłanów, sióstr zakonnych oraz innych osób poświęconych Bogu, tworzących małe wspólnoty. Pracowali oni w różnych zawodach, z konieczności utrzymując w tajemnicy, często nawet przed najbliższymi, swoje związki z religią i Kościołem rzymskokatolickim.
Pracowałem przeważnie...

Kiedy Pan Jezus powoływał swoich uczniów, powiedział: „Odtąd będziecie ludzi łowić”. To jest bardzo piękne powołanie i zadanie.

Czas wakacji to czas największego „łowienia”. Tutaj ewangelicznymi sieciami są obozy, tzw. Łagier z Bogiem, a rybami dzieci i młodzież. Tak jak siostra Natalia wyżej zaznaczyła, dla wielu dzieci i młodzieży z naszej parafii to jedyna okazja, by mogli codziennie spotykać się z Jezusem Eucharystycznym - bo wiele z nich pochodzi z rodzin mieszanych (prawosławny i katolik) i rodzice na ogół chodzą do kościoła lub do cerkwi na największe święta. A gdy rodzice nie dają przykładu, to dzieciom trudno się zmobilizować, ponieważ ich wiara jest jeszcze słaba i krucha. Dlatego staramy się wyjść im naprzeciw i pomóc, aby ich wiara rozwijała się. Chciałoby się w te wakacyjne „sieci” zgarnąć jak najwięcej „rybek”, ale nie zawsze nam na to pozwalają sprawy finansowe, gdyż taka „sieć” (obóz) sporo kosztuje.

Mamy nadzieję, że w naszej sprawie odezwie się niejedno Serce. Za każdą „zdrowaśkę” i wdowi grosz składamy serdeczne „Bóg zapłać!”.

Ks. Włodzimierz Buklarewicz SAC, Białoruś

„UMOCNIENI EUCHARYSTIĄ DO KRÓLOWEJ POLESIA”  - z takim hasłem wyruszała w tym roku III piesza pielgrzymka na Białorusi z Berezy do Łagiszyna.

Upłynęło już dziesięć miesięcy mojego pobytu na Białorusi w parafii Trójcy Świętej w Berezie. Kiedy tu przyjechałam pierwsze miesiące były tragiczne - myślałam, że tu nie da się pracować, tak jak w poprzednich parafiach na Wschodzie (Rosja, Ukraina). Ludzie zupełnie inni - do dziś nie potrafię powiedzieć czym tak naprawdę się różnią. Kościół duży, nowo wybudowany.
Większość ludzi została ochrzczona w Kościele katolickim lub prawosławnym. Na terenie naszej parafii jest też piękna cerkiew, ale praktykujących ledwie garstka.

Bardzo szybko zrozumiałam, że system komunistyczny ...

Pisząc do Was, Drodzy Czytelnicy „Horyzontów Misyjnych”, pragniemy podzielić się naszą radością, którą przeżywamy z powodu coraz większych możliwości naszej pracy apostolskiej, ale chcemy też przedstawić pewne jej trudności.

Ostatnie miesiące odznaczają się szczególnie wysoką „temperaturą” w życiu wewnętrznym naszej parafii. Przytoczę tu tylko kilka faktów.

Jest u nas grupa ludzi w wieku od 25 do 55 lat, należących do chóru parafialnego i wyróżniających się postawą apostolską. Staramy się im towarzyszyć duchowo, formując w charyzmacie św. Wincentego Pallottiego i mamy nadzieję, że wkrótce dołączą do wspólnoty ZAK. Dzięki ich śpiewowi Triduum Paschalne i Święta Wielkanocne były nadzwyczaj piękne. W Roku Eucharystycznym, każdego dnia Triduum Paschalnego przygotowywaliśmy wraz z nimi adoracje Najświętszego Sakramentu dla wszystkich parafian. W Święta Wielkanocne naszych braci prawosławnych odwiedziliśmy wraz z chórzystami dom starców w miasteczku Malecz, odległym od Berezy o 30 km. Zimą, na święta Bożego Narodzenia, byliśmy z taką samą „akcją” w szpitalu w Berezie – u 50 chorych dzieci. Za zebrane i oszczędzone wspólnie...