Zwracamy się do Państwa z prośbą o pomoc ks. Wacławowi Sutkowskiemu, którego list możecie Państwo przeczytać na sąsiedniej stronie.

Sytuacja ekonomiczna jego parafian jest bardzo trudna, a ks. Wacław mimo licznych wysiłków dysponuje ograniczonymi środkami. Akcję dożywiania prowadzi już od wielu lat. I choć wiadomo, że nie uda się pomóc wszystkim, to nie można ze spokojem patrzeć na głodne dzieci, dla których zabrakło obiadu, bo nie ma pieniędzy, a i dary zostały wyczerpane.

Pragniemy wesprzeć go w staraniach czynienia dzieciństwa jego najmłodszych parafian bardziej ludzkim i dlatego prosimy o pomoc. Każdy dar daje możliwość objęcia troską jeszcze jednego dziecka.
Za wszelkie ofiary – duchowe i materialne – składamy serdeczne Bóg zapłać.

Ks. Zbigniewa Dobka nie trzeba nikomu przedstawiać. Po kilkuletniej pracy na favelach Manaus realizuje swoje największe marzenia - głosi ewangelię mieszkańcom brzegów Rio Negro w Amazonii.

Bardzo szybko doświadczył, że wiara, jakkolwiek jest łaską, do swego wzrostu potrzebuje fundamentów intelektualnych, które winno się stawiać jak najszybciej i jak najsolidniej oraz zapewnienia przynajmniej elementarnych potrzeb egzystencji.

Stąd Jego troska, wynikająca z konieczności, o zaniedbane dzieci.

Pragniemy wesprzeć Go w Jego wysiłku uczynienia ich dzieciństwa bardziej ludzkim i prosimy o pomoc w utrzymaniu Duszpasterstwa Dziecka (pomoc dzieciom od chwili poczęcia do 6 lat), które ks. Zbigniew prowadzi.

Za wszelkie ofiary - duchowe i materialne - składamy serdeczne Bóg zapłać.

Ks. Krzysztof Morka - pionier polskich pallotynów w Papui Nowej Gwinei, po wieloletniej pracy na rzece Sepik, ze względów zdrowotnych musiał opuścić swoją parafię w Burui i jak sam pisze "przenieść się na ląd".

Przydzielona mu została stacja misyjna w buszu w parafii Roma, gdzie pracuje od ponad dwóch lat. Zastał tam bardzo trudne warunki materialne. Budynek, a raczej drewniana konstrukcja, w którym przyszło mu zamieszkać, jest w opłakanym stanie. Opuszczony przez wiele lat stał się siedliskiem termitów, które dopełniają dzieła zniszczenia. Domaga się on nie tyle kapitalnego remontu ile odbudowy oraz wyposażenia w niezbędne sprzęty. Koniecznością również jest zainstalowanie zbiornika na pitną wodę.

Wykonanie niezbędnych prac przekracza bardziej niż skromne możliwości ks. Krzysztofa i jego parafian, dlatego zwracamy się do Was o pomoc. Będziemy wdzięczni za każda ofiarę, która niezwłocznie zostanie przekazana ks. Krzysztofowi, a Dobroczyńców zapewniamy o naszej pamięci w moditwie.