Strona główna arrow Warto przemyśleć
Warto przemyśleć
Już nie niewolnicy, lecz bracia Drukuj Poleć znajomemu
ORĘDZIE OJCA ŚWIĘTEGO FRANCISZKA NA ŚWIATOWY DZIEŃ POKOJU 1 STYCZNIA 2015 ROKU

1. Na początku nowego roku, który uznajemy za łaskę i dar Boży dla ludzkości, pragnę skierować do każdego mężczyzny i kobiety, jak również do wszystkich ludów i narodów świata, do szefów państw i rządów, do zwierzchników różnych religii najlepsze życzenia pokoju, którym towarzyszy moja modlitwa, by ustały wojny, konflikty i liczne cierpienia powodowane zarówno przez człowieka, jak i przez stare i nowe epidemie oraz niszczące skutki katastrof naturalnych. Modlę się w sposób szczególny, abyśmy odpowiadając na nasze wspólne powołanie do współpracy z Bogiem i ze wszystkimi ludźmi dobrej woli na rzecz szerzenia zgody i pokoju na świecie, umieli oprzeć się pokusie postępowania w sposób niegodny naszego człowieczeństwa.

W orędziu na 1 stycznia 2014 r. stwierdziłem, że „do pragnienia życia pełnego (...) należy nieodparte dążenie do braterstwa, pobudzające do jedności z innymi, w których znajdujemy nie wrogów czy konkurentów, ale braci, których trzeba serdecznie przyjąć”. Ponieważ człowiek jest istotą relacyjną, mającą realizować się w kontekście relacji międzyludzkich, inspirowanych sprawiedliwością i miłością, to zasadnicze znaczenie dla jego rozwoju ma uznanie i respektowanie jego godności, wolności i autonomii. Niestety, coraz bardziej rozpowszechniona plaga wyzysku człowieka przez człowieka poważnie godzi w życie w jedności i powołanie do nawiązywania relacji międzyludzkich nacechowanych szacunkiem, sprawiedliwością i miłością. To odrażające zjawisko, prowadzące...
Czytaj całość
 
Orędzie Papieża Franciszka na Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy 2015 Drukuj Poleć znajomemu
Drodzy Bracia i Siostry!
W naszych społeczeństwach jak nigdy dotąd w historii zachodzą procesy wzajemnego uzależniania i interakcji na skalę światową, które choć obejmują również elementy problematyczne lub negatywne, mają na celu polepszenie warunków życia rodziny ludzkiej, nie tylko w aspekcie ekonomicznym, ale i politycznym oraz kulturalnym. Każda osoba bowiem należy do ludzkości i podziela nadzieję na lepszą przyszłość z całą rodziną ludów. Z tego stwierdzenia wywodzi się wybrany przeze mnie temat tegorocznego Światowego Dnia Migranta i Uchodźcy: «Migranci i uchodźcy: ku lepszemu światu».


Pośród rezultatów nowoczesnych przemian rosnące zjawisko przemieszczania się ludności jawi się jako «znak czasów», jak to określił Papież Benedykt XVI (por. Orędzie na Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy 2006 r.). O ile bowiem z jednej strony migracje często wskazują na braki i słabe punkty państw i wspólnoty międzynarodowej, o tyle z drugiej ukazują także dążenie ludzkości do życia w jedności z poszanowaniem różnic, otwartość i gościnność, które pozwalają na sprawiedliwy podział dóbr ziemi, ochronę i umacnianie godności oraz centralnego miejsca...
Czytaj całość
 
Niebiańska Jerozolima Drukuj Poleć znajomemu
Już od pierwszych wieków znajdowali się chrześcijanie, którzy grupowo lub indywidualnie pielgrzymowali do Ziemi Świętej, aby rozważać nauczanie, cuda, mękę i zmartwychwstanie Zbawiciela w miejscach, które były świadkami tych wydarzeń.

Apokryfy z pierwszych wieków chrześcijaństwa podają, że Matka Najświętsza, gdy mieszkała na górze Syjon, nawiedzała miejsca związane z ostatnimi godzinami życia swego Syna. Często towarzyszyli jej apostołowie. Tradycja obchodzenia miejsc, gdzie cierpiał Chrystus, z czasem przerodziła się w znane nam dzisiaj nabożeństwo Drogi Krzyżowej, które dzięki franciszkanom zostało rozpowszechnione na kościoły i kaplice całego świata.

Via Dolorosa (Droga Cierpienia) to symboliczne odtworzenie drogi Jezusa Chrystusa na śmierć i złożenie do grobu. Pomiędzy pretorium twierdzy Antonia, gdzie skazano Pana Jezusa, a Golgotą, na podstawie Pisma Świętego, apokryfów oraz miejscowej tradycji wyznaczono punkty, gdzie się zatrzymywano, aby rozmyślać nad męką Zbawiciela. Początkowo...
Czytaj całość
 
Raz wybrawszy, ciągle wybierać muszę Drukuj Poleć znajomemu
Myślą przewodnią obecnego roku duszpasterskiego są słowa: „Wierzę w Syna Bożego”. Przywołują nam one na myśl często powtarzane wyznanie naszej wiary, przypominające nam, w co właściwie wierzymy. Warto rozważyć każde ze słów Składu Apostolskiego, jak nazywane jest też to wyznanie. I postawić sobie parę pytań na temat naszej wiary.

Czy w naszym życiu naprawdę dajemy temu świadectwo? Czy też nasze zachowania, słowa, poglądy zdają się temu przeczyć? Nasze wybory życiowe są często powodowane wygodnictwem, chęcią łatwego życia, bez zastanawiania się, że wypowiadając wyznanie wiary, zobowiązujemy się do życia według zasad tej wiary, że przyjmujemy Boga w Trójcy Jedynego, którego mamy być świadkami. Zawsze – w każdym miejscu i czasie. Choć nieraz bywa to trudne, choć często błądzimy, zawsze mamy nadzieję i ufność w Bogu.

Ciągle uczymy się dokonywać właściwych wyborów. Wyborów, które prowadzą nas ku dobru, do życia z pokojem w sercu. Bo wiara w chrześcijańskim rozumieniu to akt zaufania, zrozumienia, to odniesienie do Boga, akceptacja poświadczonych prawd lub danych obietnic. To dobrowolna decyzja powierzenia się Jezusowi Chrystusowi, a przez Niego Bogu Ojcu. To przyjęcie prawdy tkwiącej w życiu, śmierci i zmartwychwstaniu. To ufność pokładana w niezmiennej miłości i wierności Bogu. To poszukiwanie Jego woli. To życie według Dekalogu, sakramenty i dzielenie się...
Czytaj całość
 
Pusty grób Maryi Drukuj Poleć znajomemu
Kościół Grobu Maryi odnaleźć możemy w Dolinie Cedronu, pomiędzy Górą Oliwną a murami Jerozolimy. Nawiedzenie tej świątyni wymaga pewnego wysiłku fizycznego, bo licząc od poziomu ulicy, do pokonania jest prawie setka schodów.

Najpierw schodzimy na dziedziniec otoczony murami i świątynią. Po prawej stronie dostrzegamy wejście do groty, w której często Pan Jezus odpoczywał ze swymi uczniami. Tam też został zdradzony pocałunkiem przez Judasza. Dziś pieczę nad tą grotą mają ojcowie franciszkanie. Stoimy przed wejściem do kościoła Grobu Maryi. Miejsce to było czczone przez judeochrześcijan już w II wieku.
W IV w. powstała tu pierwsza świątynia poświęcona Matce Bożej, zburzona przez Persów w 614 r., następnie odbudowana. Dwupoziomowy kościół został zniszczony przez muzułmanów około 1000 roku. Odbudowali go benedyktyni na początku XII w.
Jednak w 1187 roku muzułmański władca Saladyn kazał rozebrać część górną, oszczędzając jedynie kryptę, ze względu na cześć jaką żywił dla „błogosławionej Matki proroka Jezusa”. Przez ponad czterysta lat, aż do połowy XVIII wieku, świąątynia była pod opieką franciszkanów. W 1757 roku Turcy przekazali ją Grekom i Ormianom. Stąd też dziś, schodząc do wnętrza, często możemy być świadkami liturgii obrządku wschodniego. Śpiew, półmrok, dym kadzideł, liczne lampy i ikony ledwie widoczne w panującym tu półmroku.

Na samym dole w transepcie po prawej stronie znajduje się Grób Maryi. Jest to...
Czytaj całość
 
««  start « poprz. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 nast.  » koniec »»

Pozycje :: 1 - 10 z 82