MISJA: CHLEB ŁAMANY ZA ŻYCIE ŚWIATA

Drodzy Bracia i Siostry!
1. Światowy Dzień Misyjny w tym roku poświęconym Eucharystii pomaga nam lepiej zrozumieć „eucharystyczny” sens naszej egzystencji, przywołując na pamięć klimat panujący w Wieczerniku, kiedy Jezus w przeddzień swojej męki ofiarował światu samego siebie, „tej nocy, której został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy, połamał i rzekł: «To jest Ciało moje za was [wydane]. Czyńcie to na moją pamiątkę!»” (1 Kor 11, 23-24).
W niedawnym liście apostolskim Mane nobiscum Domine zachęciłem do kontemplowania Jezusa
– „Chleba łamanego” dla całej ludzkości. Biorąc z Niego przykład, również i my powinniśmy dawać życie za braci, zwłaszcza za najbardziej potrzebujących. Eucharystia nosi „znamię powszechności” i w sposób sakramentalny zapowiada, co nastąpi, „gdy wszyscy, którzy uczestniczą...

Wprowadzenie
„Obyś żył w ciekawych czasach” – życzono adwersarzom bodajże w starożytnych Chinach. Spełnienia owego życzenia uznawanego przez niektórych za przekleństwo mamy możliwość doświadczać jako ludzie żyjący na przełomie wieków. Weszliśmy w trzecie tysiąclecie, które na swoim progu zdaje się uginać pod ciężarem doświadczeń ubiegłego stulecia, a jednocześnie emanować wspaniałymi perspektywami i nadzieją, jakie przed nim stoją. Została nam dana niepowtarzalna możliwość życia w czasach zarówno zmierzchu, jak i jutrzenki. Nie tylko obserwujemy, ale aktywnie uczestniczymy w dramatycznych niejednokrotnie przemianach zachodzących we współczesnym świecie. Nie o nich jednak będzie mowa, gdyż zostały już wielokrotnie i w sposób kompetentny opisane przez innych. Naszym zadaniem jest ukazanie ...

ciąg dalszy z nru 28 (3/2004)
Poganie i pogaństwo
Przyjęcie Ewangelii napotyka jednak na stałe i zrozumiałe opory, bowiem burzyła ona ustalony porządek interpretacji świata, w tym, co tyczy zarówno „fizyki”, jak i „metafizyki”.
Zwykło się mówić, że misjonarz staje twarzą w twarz z pogaństwem. Słowa goyim, etnico¨ , gentes, zostały w tradycji chrześcijańskiej wyrażone słowem pagani, tj. poganie: nie tylko mieszkańcy wsi, ale jednostki i ludy nie objęte chrześcijaństwem. Jest to więc definicja negatywna, mówiąca o tym, kim nie są. W praktyce poganie byli ludźmi religijnymi i na swój sposób wierzącymi.

Misjonarz spotykał się z dwoma typami religijności. Najczęściej były to religie lokalne, zróżnicowane, zwane też pierwotnymi lub spontanicznymi. Niektórzy badacze utrzymują, że religie tego typu nie wywodzą się z poszukiwania metafizycznych „celów ostatecznych”, ale z prostych potrzeb życiowych. Pozytywne doświadczenia życiowe, sukcesy, przypisywano zachowaniu określonych rytów i zwyczajów, gdzie pamięć przodków, a więc źródła życiowej mądrości i trwania, miała...

EUCHARYSTIA I MISJA - NIEROZERWALNIE ZWIĄZANE

Drodzy Bracia i Siostry!
1. Misyjne zaangażowanie Kościoła, również na początku trzeciego tysiąclecia, jest sprawą nie cierpiącą zwłoki, o czym wielokrotnie przypominałem. Misja — jak napisałem w Encyklice Redemptoris missio — jest jeszcze daleka od urzeczywistnienia, i dlatego też powinniśmy zaangażować w jej służbie wszystkie nasze siły (por. n. 1). Cały Lud Boży, w każdym momencie swego pielgrzymowania w dziejach, powołany jest, by dzielił «pragnienie» Odkupiciela (por. J 19, 28). To pragnienie zbawiania dusz zawsze odczuwali głęboko święci: wystarczy wspomnieć na przykład św. Teresę z Lisieux, patronkę misji, oraz bpa Comboniego, wielkiego apostoła Afryki, którego niedawno z radością wyniosłem do chwały ołtarzy.
Wyzwania społeczne i religijne, które stają przed ludzkością w naszych czasach, pobudzają wiernych do odnowienia misyjnego zapału. Tak! Trzeba na nowo, odważnie podjąć misję ad gentes, poczynając od głoszenia Chrystusa, Odkupiciela wszelkiego ludzkiego stworzenia. Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny, który odbędzie się w Guadalajarze w Meksyku...