Dlaczego dzień narodzenia się Boga jest dniem nieprzyjęcia Boga przez człowieka?
Sprowadzamy tajemnicę narodzenia Chrystusa na poziom ludzkich serc: „Przyszedł do swoich".
Myślimy o tych, którzy zamknęli przed Nim drzwi wewnętrzne, i pytamy: dlaczego?
Tyle, tyle, tyle możliwych odpowiedzi, argumentów, powodów. Nie potrafi ich objąć nasza ludzka świadomość.

Tylko Wszechmocny przenika do końca serce i sumienie każdego człowieka. Tylko On. I tylko Ten odwiecznie Narodzony: tylko Syn. Wszak „cały sąd przekazał Synowi" (J 5, 22).

My, ludzie pochyleni raz jeszcze nad betlejemską Tajemnicą, możemy tylko myśleć z bólem, jak wiele stracili owi mieszkańcy „miasta Dawidowego" przez to, że nie otwarli drzwi.
Jak wiele traci każdy człowiek, który nie dopuści Chrystusowi urodzić się pod dachem swego serca: Światłości prawdziwej, która oświeca każdego człowieka na ten świat przychodzącego (por. J 1, 9).

Jak wiele traci człowiek, gdy nie spotka się z Nim – i nie zobaczy w Nim Ojca. Bóg bowiem ...

Statki pasażerskie przez kilkanaście dni cumowały na redzie, a pasażerów do portu przywożono małym łódkami. Nimi też dowożono pasażerów na kolejny rejs.Została też uszkodzona rura, którą przetaczano paliwo do zbiorników na lądzie. Do dnia dzisiejszego są problemy z dostawami (rozładunkiem statków) wszelkich towarów spożywczych i przemysłowych. Jednak największym problemem są braki dostaw paliwa.

Od kilu tygodni nie ma kerosyny - nafty i benzyny. Wiele pojazdów i łodzi o napędzie benzynowym jest unieruchomionych. Brak komunikacji na morzu i lądzie. Coraz bardziej ludzie odczuwają skutki powodzi. Może być jeszcze gorzej. Kończy się ropa.
Jeżeli dalej nie będzie żadnych dostaw paliwa, to grodzi kompletny paraliż nie tylko miasta, ale całej prowincji - Ist Sepik Prowins. Kiedy przestanie działać elektrownia, przestaną działać...

Modlitwa przy żłóbku

W blasku i cieniu betlejemskiego żłóbka, w miejscu i czasie,
w którym Bóg przychodzi, by karmić nas nadzieją, módlmy się:

Za tych, którzy w mroku szukają Boga,
aby Go znaleźli.

Za tych, którym wydaje się, że wszystko o Bogu wiedzą,
aby zaczęli Go szukać.

Za tych, którzy drżą z obawy przed przyszłością,
aby serca ich wypełniła nadzieja.

Za tych, którym się życie nie udało,
aby szansa powodzenia została im dana. ...

 

Tegoroczna zbiórka przebiega pod hasłem „Oni czekają na Nadzieję”.
Te słowa towarzyszą też rozpoczętej w Nowy Rok akcji „Misyjny SMS”.

Co roku, w sylwestrową noc, wyznawcy umbandy, kandomble, spirytyzmu, również katolicy, idą nad morze lub nad rzeki i składają ofiary dla Iemanja – matki wszystkich bóstw i królowej mórz. Iemanja w kultach afrobrazylijskich utożsamiana jest z Matką Bożą.

W noc sylwestrową, wzdłuż wybrzeża brazylijskiego (7.000 km), można spotkać setki tysięcy ludzi polecających się bogini i proszących o łaski na nowy rok.
W noc sylwestrową Brazylijczyk, który z natury swej jest bardzo zabobonny, ubiera się na biało, wierząc, że biały kolor przyniesie mu dużo szczęścia w nowym roku. Wyznawcy umbandy, kandomble, w większości uznający się także za katolików, kupują małe łódeczki ze styropianu, do których wkładają prezenty dla Iemanja. Przed północą rzucają łódeczki z białymi liliami do morza z nadzieją, że Iemanja wysłucha ich próśb i pobłogosławi w nowym roku. Wiele łódeczek jednak wraca na brzeg, wyrzuconych przez fale, co jest odczytywane w ten sposób, że Iemanja nie przyjęła ich próśb i modlitw. Wyznawcy...