Podczas jednego z objawień w Lourdes Maryja poprosiła Bernadettę, aby umyła twarz w wodzie. Ta myślała, że Maryja ma na myśli rzekę i pobiegła w jej kierunku, bo nie widziała innej wody w zasięgu wzroku. Maryja jednak miała na myśli źródło, które zaczęło wypływać w pobliżu groty massabielskiej, gdzie się objawiała.

Bernadetta zaczęła rękami pogłębiać miejsce, z którego wypływała woda i obmywał nią twarz. Woda była tam pomieszana z ziemią, toteż zamiast obmyć sobie twarz pomazała ją błotem, co widząc ludzie uznali za oznakę szaleństwa czy obłąkania. Po zakończeniu objawienia wszyscy rozeszli się do domów z mieszanymi uczuciami. Źródło jednak dawało coraz więcej wody, która stała się czysta i zaczęła płynąć w dół.

Zdarzyło się, że w jednej z rodzin ciężko zachorowało dziecko i lekarze praktycznie postawili już na nim „krzyżyk” - trzeba się przygotowywać na najgorsze. Matka dziecka wzięła je w ramiona i podążyła do źródła wskazanego przez Maryję. Kiedy tam przybyła było już dużo krystalicznie czystej wody. Zanurzyła dziecko w wodzie, mimo że był to luty i woda była bardzo zimna, a dziecko bardzo chore. Zdarzył się cud za wstawiennictwem Maryi, o którym szybko wieść się rozniosła po okolicy i dalej.

Od tej chwili Lourdes stało się miejscem, do którego podąża wielu chorych i cierpiących na rozmaite choroby ciała i ducha i wierzę, że każda osoba przybywająca tam z dobrą intencją nie odchodzi zawiedziona.

Nie jest przypadkiem, że Jan Paweł II ustanowił Światowy Dzień Chorego w dniu upamiętniającym objawienia Maryi w Lourdes czyli 11 lutego. Jeżeli sama Maryja ujęła się za chorymi i dała im nadzieję na uzdrowienie, to Kościół także powinien otoczyć specjalną troską ludzi zmagających się ze słabościami ciała i ducha.

Z tego właśnie powodu chcieliśmy, aby w naszej parafii w Boram...

Katecheta to taki członek parafii, który bierze czynny udział w jej życiu. Katecheta oddziaływuje nie tylko na dziecko czy młodzież lub dorosyłych, którzy uczestniczą w katechezie, ale na całą rodzinę, mogąc przyciągnąć ją do aktywnego uczestniczenia w niedzielnej liturgii i w życiu parafii.

Toteż ważne jest jego osobiste zaangażowanie i świadectwo życia. Pogłebieniu duchowości i umiejętności katechetów służą spotkania formacyjne.

Życie duchowe katechety było tematem refleksji dobrze nam znanej Lenira, która należy do wspólnoty Santos Anjos. Położyła szczególny nacisk na ważność osobistej modlitwy w życiu katechety, gdyż bycie katechetą to o wiele więcej niż bycie nauczycielem religii - to bycie świadkiem miłości Boga i Słowa Bożego. Tylko świadek może przekazać Słowo i miłość Boga oraz doświadczyć miłości poprzez modlitwę, refleksję, życie w bliskości z Bogiem.

Bycie katechetą nie ogranicza się do kilkudziesięciu minut w salce katechetycznej, lecz przejawia się...

„Kościół to nie tylko dom z kamieni i złota. Kościół żywy i prawdziwy to jest serc wspólnota.” – po raz kolejny tę prawdę mogłam odkryć będąc, gościem na misji w Novo Airao.

Do księdza Jana Sopickiego przybyliśmy wraz z moim narzeczonym w niedzielę 24 sierpnia. W czasie drogi w naszych sercach rodziło się wiele najróżniejszych i czasem absurdalnych pytań: czy trafimy, czy nasz ekwipunek jest wystarczający, czy przeżyjemy warunki Amazonii, czy nie będziemy się czuli jak intruzi i osoby przeszkadzające, jak wygląda praca misjonarzy i kim właściwie jest nasz Gospodarz, którego znaliśmy z jednego mojego spotkania i kilku e-maili ustalających nasze przybycie.
Pan Bóg ma na szczęście taką „złotą zasadę działania”: zwykle pokazuje znacznie więcej niż człowiek się spodziewa.

Pierwszą rzeczą, dzięki której uspokoiły się nasze serca, była świadomość, że z zapleczem modlitewnym naszej wspólnoty oazowej w Polsce i z tak Jemu oddanym misjonarzem, jak ksiądz Jan – nie zginiemy! O swoim wstawiennictwie u Ojca nasi najbliżsi zapewniali nas wiele razy przed wyjazdem, a zaangażowanie księdza Jana było widać już na pierwszej naszej brazylijskiej Eucharystii – pomimo naprawdę wielu obowiązków, nie marnował ani chwili, ale oddawał się do dyspozycji ludzi.

To właśnie na tej niedzielnej Mszy Świętej, stojąc wśród osób, których nie tylko nie znałam, ale z którymi nawet nie potrafiłabym się porozumieć (poza zapytaniem o drogę), pojawiła się myśl o wielkości...

W kościele parafialnym zgromadziła się duża liczba osób chorych oraz wszystkich, którzy pragnęli modlić się w intencji chorych całego świata. Mszy św. przewodniczył nasz proboszcz i wikariusz biskupi, ks. Kazimierz Pac SAC, wraz z którym koncelebrowali wikarzy: ks. Artur Karbowy SAC i ks. Akacio Nery Pinto SAC.

Podczas homilii ks. Akacio przypomniał pokrótce historię objawień Matki Bożej w Lourdes oraz wskazał na konieczność nie tyle uzdrowienia z chorób cielesnych, lecz przede wszystkim...