Człowiek ciągle na coś czeka. Na mieszkanie, pracę, diagnozę lekarską czy drugiego człowieka. Czeka z radością, bólem czy strachem. Jednak człowiek wierzący czeka na coś więcej – czeka na swojego Zbawiciela.
 Przyszedł On po raz pierwszy, rodząc się, gdy czas się wypełnił, w Betlejem. Ludzie czekali na Niego wiele tysięcy lat. Na pamiątkę tego w Kościele przeżywany jest okres adwentowy, nazywany czasem radosnego oczekiwania na przyjście Pana w Tajemnicy Narodzenia.
Radość tego oczekiwania płynie z nadziei, że kiedy On przyjdzie, zwycięży zło i w życiu człowieka zapanuje szczęście. Ta nadzieja powoduje, że człowiek nie traci ducha, nie załamuje się, nie zniechęca. To ona sprawia, że człowiek bardzo chory wraca do zdrowia. Jej moc daje człowiekowi siłę do przetrwania codziennych trudności, szczególnie ta nadzieja, która prowadzi ku Chrystusowi – zwycięzcy grzechu, piekła szatana. „Nadzieja zawieść nie może” (Rz 5, 5).
Znakiem prawdziwego oczekiwania nie są założone ręce, bezczynność, ale działania zmierzające do jak najlepszego przygotowania się na spotkanie. W życiu codziennym to sprzątanie mieszkania, odpowiedni wystrój, odpowiedni strój, odpowiednie menu.
W wymiarze oczekiwania na Chrystusa.... |
|
Czytaj całość
|
|
Wieczernik - uczta i ofiara |
Wieczernik, owa sala na górze, gdzie według tradycji miała miejsce Ostatnia Wieczerza, znajduje się obecnie poza murami otaczającymi Jerozolimę. Jak to możliwe? Jest tak dlatego, że dzisiejsze mury są stosunkowo młode. Zostały zbudowane około 1540 r. z rozkazu władcy Imperium Ottomańskiego, Sulejmana Wspaniałego. Od strony południowej architekt tak wyznaczył ich linię, że duża część Jerozolimy z czasów Pana Jezusa pozostała na zewnątrz.
 Taki los spotkał wzgórze Ofel oraz tak zwany Syjon Chrześcijański, najwyżej położoną część ówczesnego miasta. Dlatego też, aby dziś dostać się do miejsca, gdzie Jezus ustanowił Eucharystię, musimy opuścić mury Starego Miasta i poprzez Bramę Syjońską udać się około stu metrów na południe. Po lewej stronie od bazyliki Zaśnięcia Matki Bożej odnajdziemy schody prowadzące do miejsca, gdzie Chrystus wraz z apostołami spożywał wieczerzę paschalną, celebrując największe doroczne święto Izraelitów, obchodzone na pamiątkę wyjścia z egipskiej niewoli.
Sala jest pusta. Próżno by w niej szukać stołu czy krzeseł. Zakupiona w 1333 r. przez franciszkanów, została im potem zabrana przez muzułmanów i przez kilka wieków służyła jako meczet. Od czterdziestu lat jest w rękach żydowskich. Przez cały dzień przybywają do tego miejsca pielgrzymi i turyści, w grupach i osobno. Jedynie przy odrobinie szczęścia można znaleźć czas, gdy panuje tu cisza. Bo przecież w tym miejscu trzeba się koniecznie zatrzymać i przymykając oczy przenieść się dwa tysiące lat wstecz.
Oto Ostatnia Wieczerza. Raczej... |
|
Czytaj całość
|
|
TAJEMNICE RADOSNE
Muszą być.
Po prostu muszą być i już: te wszystkie nasze święta, wigilie, oczekiwane rocznice i niezapomniane spotkania.
Najczęściej długo każą na siebie czekać, potem krótko trwają, a potem lokują się w pamięci, jak w ciepłym mieszkaniu. Pozostając! Bez nich nie da się żyć. Są potrzebne jak wiosna po zimie. Po prostu muszą być i już!
Patrząc na te, które zdarzyły się Maryi, cieszmy się tymi, które zdarzają się nam. I bądźmy wdzięczni!
Myślmy też podczas naszej modlitwy o misjonarzach, którzy są dla... |
|
Czytaj całość
|
|
Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Rio de Janeiro |
Arcybiskup Rio de Janeiro Orani João Tempesta poinformował o utworzeniu 20 listopada w kościele Miłosierdzia Bożego, w dzielnicy Vila Valqueire, prowadzonym przez polskich Księży Pallotynów, archidiecezjalnego sanktuarium Miłosierdzia Bożego.
Uroczystej Mszy Świętej dziękczynnej za utworzenie sanktuarium przewodniczył tamtejszy proboszcz, ks. Jan Sopicki SAC. Wśród licznie zgromadzonych pallotynów koncelebrował przełożony regionalny pallotynów w Rio de Janeiro ks. Jan Stawicki SAC i wiceprowincjał prowincji Zwiastowania Pańskiego z Poznania ks. Lesław Gwarek SAC.
Polscy pallotyni, pracujący w Rio de Janeiro od 1973 r. od początku ukierunkowywali swoją pracę na szerzenie miłosierdzia Bożego. W 1980r. ks. Tadeusz Korbecki SAC rozpoczął budowę kościoła Miłosierdzia Bożego. Nowa świątynia stała się siedzibą jedynej pod tym wezwaniem parafii na terenie metropolii Rio de Janeiro.
Od kilku lat polscy misjonarze czynili starania o utworzenie sanktuarium. Zwiększająca się... |
|
Czytaj całość
|
|
Zebranie Regii Pallotynów w Brazylii |
W dniach 16-20 listopada w Pallotyńskim Wyższym Seminarium Duchownym w Rio de Janeiro odbyło się III Zebranie Regii Matki Bożej Miłosierdzia. Uczestniczyli w nim wszyscy wieczni profesi pracujący w stanach Rio de Janeiro i Minas Gerais, a ze względu na duże odległości delegaci ze wspólnot w Amazonii i z Portugalii.
 Pierwszy dzień naszego Zebrania był poświęcony odnowie duchowej naszego życia. Konferencję na temat „Słowo Boże w życiu kapłana” wygłosił (po portugalsku) ks. Lesław Gwarek SAC. Kapłan jest osobą powołaną przez Jezusa Chrystusa, który jest Słowem Bożym. Jest osobą wezwaną, aby głosić Słowo Boże, ale żeby je głosić trzeba najpierw je poznać. Jak poznać Słowo Boże? Przez lekturę i medytacje. Rozważanie Słowa Bożego pozwala na życie nim. Jak podkreślił ks. Lesław „swoim życiem kapłan powinien świadczyć co Słowo Boże może uczynić w życiu osoby wierzącej”.
Przełożony Regionalny ks. Jan Stawicki SAC podzielił się refleksją... |
|
Czytaj całość
|
| «« start « poprz. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 nast. » koniec »»
| | Pozycje :: 31 - 35 z 326 |
|
|
|
Odwiedziło nas 1058647 Odwiedzających
|
|
