Młodzież z Novo Airăo pomaga wspólnotom w Pacatuba i Aracari
Grupa Młodzieżowa z parafii św. Angelo w Novo Airão ostatni weekend (22 – 24 stycznia) spędziła bardzo pracowicie. W tych dniach udała się z pracą społeczno – ewangelizacyjną do wspólnot w Pacatuba i Aracari, położonych w górze rzeki na prawym brzegu Rio Negro.

Mieszkańcy wspólnoty Pacatuba zwrócili się z prośbą o przywiezienie dla nich ubrań. Młodzież z ogromnym zapałem rozpoczęła zbiórkę ubrań oraz butów. W ciągu paru dni została zgromadzona spora ich ilość. Po dokonaniu odpowiedniej segregacji i spakowaniu w paczki, w piątek oddelegowana grupa wyruszyła w podróż. Cztery i pół godziny płynięcia minęły szybko przy ostatniej segregacji ubrań.

Mieszkańcy wspólnoty Pacatuba przyjęli młodzież z ogromną radością i wdzięcznością. Z całą pewnością ofiarowane ubrania będą służyły mieszkańcom, którzy utrzymują się z pracy własnych rąk i z tego, co im da puszcza i rzeka. Dystrybucja ubrań i wspólna modlitwa z mieszkańcami wspólnoty Pacatuba w namacalny sposób ukazały młodzieży, że ewangelizacja to nie tylko głoszenie Słowa Bożego, ale i wprowadzenie w czyn...
Czytaj całość
 
Święty Wincenty Pallotti - życie modlitwy

Słowo Wcielone, które jest nieskończoną Mądrością, chcąc wszystkich nauczyć zachowania milczenia i pokory, zechciało się dla nas narodzić w głębokiej ciszy, wśród ciemnej nocy i zjawić się oczom ludzi jako nieporadne niemowlę. Wobec tego przykładu wszyscy, nawet najbardziej wymowni i uczeni powinni z sobą współzawodniczyć w zachowaniu milczenia i pokory.








Duch wiary, nadziei i miłości Boga i bliźniego wymaga, aby celem wszystkich myśli, słów i czynności stał się Bóg, od którego pochodzi wszelkie dobro i do którego wszystko ostatecznie zmierza. Dlatego całe nasze życie ma być, jeśli nie modlitwą w ścisłym tego słowa znaczeniu, to przynajmniej życiem modlitwy przez czystość intencji.








... 
Czytaj całość
 
To i owo na Rok Kapłański
W roku 1834 święty Wincenty Pallotti został mianowany rektorem kościoła Spirito Santo dei Napoletani przy Via Giulia, w pobliżu swego rodzinnego domu, w którym mieszkał do śmierci ojca, czyli do 1837roku. Kościół ten należał wówczas do Królestwa Obojga Sycylii (Regno delle Due Sicilie), składającego się z Neapolu i Sycylii, pod rządami słynnej dynastii Burbonów.
Innymi słowy, był to po prostu narodowy kościół neapolitański, stąd jego nazwa: Spirito Santo dei Napoletani. W kościele tym, Don Vincenzo objął swój urząd w grudniu 1835 roku i pozostał na tym stanowisku przez 10 lat. Opuścił go, wraz ze swoją pierwszą wspólnotą księży i braci, w styczniu 1846 roku, udając się do SS. Salvatore In Onda.

Całe tych 10 lat, mimo wspaniałej akcji duszpasterskiej, jaką Pallotti tam inicjował, było dla niego ciężką próbą. Rzecz w tym, że księża neapolitańscy, którzy tam mieszkali, a było ich ponoć pięciu, nie mogli znieść rzymianina jako przełożonego. Z premedytacją utrudniali mu więc życie. Doszło nawet do tego, że pewnej nocy zginął z kościoła konfesjonał, w którym Don Vincenzo spowiadał. Wiemy ze świadectw współczesnych, że w odpowiedzi na te figle, Pallotti miał zawsze przyjazny uśmiech, milczenie i dobroć.

Nie mam jednak zamiaru opowiadać o „trudnościach współpracy z wikarymi", choć i ten temat mógłby okazać się ciekawym i pożytecznym w Roku Kapłańskim, szczególnie dla proboszczów. Chcę raczej skupić się nad jedną z nowatorskich akcji duszpasterskich, jakie Pallotti podejmował ...
Czytaj całość
 
Święty Wincenty Pallotti - zjednoczyć się z Bogiem
Nastawienie do służby w sprawach ważnych i błahych powinno wypływać ze wzajemnej miłości, która pozwala Bogu zamieszkać wśród ludzi.










Stałe, pokorne, pełne ufności trwanie w skupieniu modlitewnym jest potężnym i niezawodnym środkiem do uświęcenia, gdyż ściąga łaskę i błogosławieństwo Boże na nasze człowieczeństwo, jak również na prace podejmowane ku większej chwale Boga i dla uświęcenia bliźnich. ...
Czytaj całość
 
Polska wigilia w PNG
Czas adwentu i świąt Bożego Narodzenia to dla misjonarzy czas szczególnie intensywnej pracy. Trzeba odwiedzić wszystkie wspólnoty, by umożliwić ludziom należyte przygotowanie do świąt, szczególnie przez możliwość skorzystania z sakramentu pokuty i pojednania.

Toteż nic dziwnego, że dopiero kilka dni temu we wspólnocie pallotyńskiej w Boram mieliśmy wigilię polską – tak nazywamy spotkanie polskich misjonarzy, pracujących w naszym regionie. Co roku polscy misjonarze i misjonarki z diecezji: Wewak, Aitape i Vanimo spotykają się po nowym roku na wspólnym świętowaniu Narodzenie Pana. Tradycja ta ma już wiele lat i sprzyja utrzymywaniu kontaktów między misjonarzami.
W tym roku spotkanie organizowali pallotyni.

Zawsze, zanim zaczniemy wspólny posiłek, udajemy się do kościoła na wspólną
Mszę Świętą. W tym roku przewodniczył ks. Krzysztof Morka SAC (nasz senior), a Słowo Boże wygłosił najmłodszy spośród nas, ks. Paweł Kotecki SAC.
Po Mszy św. udaliśmy się...
Czytaj całość
 
««  start « poprz. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 nast.  » koniec »»

Pozycje :: 16 - 20 z 327