Z minionych lat... 20 lat pracy polskich pallotynów w PNG
Oj, działo się tu, działo... I to niejedno!!!
Nie sposób tego wszystkiego spamiętać, a co dopiero mówić o ujęciu i spisaniu?!?!

Każdego dnia i godziny życia i pracy tutaj każdego z nas, kto tylko miał okazję tu popracować przynajmniej kilka lat, HISTORIA Polskich Pallotynów w Papui Nowej Gwinei była pisana wyrzeczeniami, poświęceniem, oddaniem, zaufaniem Bogu, potem, bólem i cierpieniami licznych ataków malarii, niebezpieczeństwami, samotnością, trwaniem „mimo wszystko", wiernością misyjnemu powołaniu....

Z pierwszych stron Kroniki naszej Delegatury:
„1 luty 1990 rr. Data ta - Wigilia Ofiarowania Pana Jezusa w Świątyni - wyznaczać będzie początek Pallotynów z Polskiej Prowincji w historii Kościoła w Nowej Gwinei.
30 stycznia, wraz z Marianem (Wierzchowskim), wylądowaliśmy w Port Moresby, gdzie 31 dołączyli do nas ks. Kuraciński i ks. Gwarek (przedstawiciele Polskiej Prowincji Pallotynów), z którymi dzisiaj, po raz pierwszy, postawiliśmy nasze stopy na ziemi należącej do Diecezji Wewak - która od dziś staje się naszą Ziemią Obiecaną, do której wyprowadził nas Bóg z Polski...".

Do pracy misyjnej tutaj przybyliśmy na usilną prośbę ówczesnego biskupa...
Czytaj całość
 
Dzień św. Wincentego Pallottiego w Amazonii
Św. Wincenty Pallotti jest znany również w amazońskiej puszczy – za sprawą pallotyńskich misjonarzy. W pallotyńskich parafiach w Manaus i Novo Airão jego święto było celebrowane z entuzjazmem i radością.

W parafii Matki Bożej Chwalebnej w Manaus ksiądz Stanisław Krajewski SAC wraz z członkami Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego przygotował wystawę o życiu i dziele św. Wincentego Pallottiego, zatytułowaną „Od niczego do nieskończoności”. Można było ją oglądać od 16 stycznia.

Trzy dni poprzedzające liturgiczne wspomnienie naszego Założyciela były poświęcone na bezpośrednie przygotowanie parafii do święta. Od 19 do 21 stycznia ks. Stanisław przedstawiał życie, duchowość oraz charyzmat Założyciela Zjednoczenia i Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego.

22 stycznia był dniem wielkiej radości dla wszystkich nas. Mimo silnego deszczu nasze serca pełne były słońca. Już z samego rana czekała na nas miła...
Czytaj całość
 
Młodzież z Novo Airăo pomaga wspólnotom w Pacatuba i Aracari
Grupa Młodzieżowa z parafii św. Angelo w Novo Airão ostatni weekend (22 – 24 stycznia) spędziła bardzo pracowicie. W tych dniach udała się z pracą społeczno – ewangelizacyjną do wspólnot w Pacatuba i Aracari, położonych w górze rzeki na prawym brzegu Rio Negro.

Mieszkańcy wspólnoty Pacatuba zwrócili się z prośbą o przywiezienie dla nich ubrań. Młodzież z ogromnym zapałem rozpoczęła zbiórkę ubrań oraz butów. W ciągu paru dni została zgromadzona spora ich ilość. Po dokonaniu odpowiedniej segregacji i spakowaniu w paczki, w piątek oddelegowana grupa wyruszyła w podróż. Cztery i pół godziny płynięcia minęły szybko przy ostatniej segregacji ubrań.

Mieszkańcy wspólnoty Pacatuba przyjęli młodzież z ogromną radością i wdzięcznością. Z całą pewnością ofiarowane ubrania będą służyły mieszkańcom, którzy utrzymują się z pracy własnych rąk i z tego, co im da puszcza i rzeka. Dystrybucja ubrań i wspólna modlitwa z mieszkańcami wspólnoty Pacatuba w namacalny sposób ukazały młodzieży, że ewangelizacja to nie tylko głoszenie Słowa Bożego, ale i wprowadzenie w czyn...
Czytaj całość
 
Święty Wincenty Pallotti - życie modlitwy

Słowo Wcielone, które jest nieskończoną Mądrością, chcąc wszystkich nauczyć zachowania milczenia i pokory, zechciało się dla nas narodzić w głębokiej ciszy, wśród ciemnej nocy i zjawić się oczom ludzi jako nieporadne niemowlę. Wobec tego przykładu wszyscy, nawet najbardziej wymowni i uczeni powinni z sobą współzawodniczyć w zachowaniu milczenia i pokory.








Duch wiary, nadziei i miłości Boga i bliźniego wymaga, aby celem wszystkich myśli, słów i czynności stał się Bóg, od którego pochodzi wszelkie dobro i do którego wszystko ostatecznie zmierza. Dlatego całe nasze życie ma być, jeśli nie modlitwą w ścisłym tego słowa znaczeniu, to przynajmniej życiem modlitwy przez czystość intencji.








... 
Czytaj całość
 
To i owo na Rok Kapłański
W roku 1834 święty Wincenty Pallotti został mianowany rektorem kościoła Spirito Santo dei Napoletani przy Via Giulia, w pobliżu swego rodzinnego domu, w którym mieszkał do śmierci ojca, czyli do 1837roku. Kościół ten należał wówczas do Królestwa Obojga Sycylii (Regno delle Due Sicilie), składającego się z Neapolu i Sycylii, pod rządami słynnej dynastii Burbonów.
Innymi słowy, był to po prostu narodowy kościół neapolitański, stąd jego nazwa: Spirito Santo dei Napoletani. W kościele tym, Don Vincenzo objął swój urząd w grudniu 1835 roku i pozostał na tym stanowisku przez 10 lat. Opuścił go, wraz ze swoją pierwszą wspólnotą księży i braci, w styczniu 1846 roku, udając się do SS. Salvatore In Onda.

Całe tych 10 lat, mimo wspaniałej akcji duszpasterskiej, jaką Pallotti tam inicjował, było dla niego ciężką próbą. Rzecz w tym, że księża neapolitańscy, którzy tam mieszkali, a było ich ponoć pięciu, nie mogli znieść rzymianina jako przełożonego. Z premedytacją utrudniali mu więc życie. Doszło nawet do tego, że pewnej nocy zginął z kościoła konfesjonał, w którym Don Vincenzo spowiadał. Wiemy ze świadectw współczesnych, że w odpowiedzi na te figle, Pallotti miał zawsze przyjazny uśmiech, milczenie i dobroć.

Nie mam jednak zamiaru opowiadać o „trudnościach współpracy z wikarymi", choć i ten temat mógłby okazać się ciekawym i pożytecznym w Roku Kapłańskim, szczególnie dla proboszczów. Chcę raczej skupić się nad jedną z nowatorskich akcji duszpasterskich, jakie Pallotti podejmował ...
Czytaj całość
 
««  start « poprz. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 nast.  » koniec »»

Pozycje :: 16 - 20 z 329